Hadith Representative
Pinangan dan pernikahan Rasulullah dengan Ummu Salamah
Imam Ahmad : 25320حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ أُمَّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِي تَعْنِي شَاهِدًا فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِكِ شَاهِدٌ وَلَا غَائِبٌ يَكْرَهُ ذَلِكَ فَقَالَتْ يَا عُمَرُ زَوِّجْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَزَوَّجَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنِّي لَا أَنْقُصُكِ مِمَّا أَعْطَيْتُ أَخَوَاتِكِ رَحْيَيْنِ وَجَرَّةً وَمِرْفَقَةً مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِيهَا لِيَدْخُلَ بِهَا فَإِذَا رَأَتْهُ أَخَذَتْ زَيْنَبَ ابْنَتَهَا فَجَعَلَتْهَا فِي حِجْرِهَا فَيَنْصَرِفُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلِمَ ذَلِكَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ وَكَانَ أَخَاهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ فَأَتَاهَا وَقَالَ أَيْنَ هَذِهِ الْمَشْقُوحَةُ الْمَقْبُوحَةُ الَّتِي قَدْ آذَيْتِ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَهَا فَذَهَبَ بِهَا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَجَعَلَ يَضْرِبُ بِبَصَرِهِ فِي نَوَاحِي الْبَيْتِ فَقَالَ مَا فَعَلَتْ زَنَابُ فَقَالَتْ جَاءَ عَمَّارٌ فَأَخَذَهَا فَذَهَبَ بِهَا فَدَخَلَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهَا إِنْ شِئْتِ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ وَإِنْ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ لِنِسَائِي
Na taʻu mai e [Yazid] ia i matou na ia fai mai; Na taʻu mai e [Hammad bin Salamah] ia i matou mai ia [Thabit Al Bunani] na fai mai; Na taʻu mai e [Ibn Umar bin Abu Salamah] ia te aʻu mai [lona tama] mai ia [Umm Salamah] ina ua lauga atu le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia Umm Salamah, na ia fai mai; 'Le Avefeau a Allah! E leai saʻu leoleo, o lona uiga o se molimau''. Ona ia fai mai lea; 'E moni, e leai se tasi o ou leoleo, o loʻo i ai pe leai, o le a le fiafia i le faaipoipoga.'' Na ia fai mai; 'Le Umar! Faaipoipo i le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah)'. Ona faaipoipo lea o le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia te ia ma fai atu le Avefeau a Allah ia te ia; ‘E moni, ou te lē fa’aitiitia mea ua ou avatu i ou uso, o potu e lua, o se vaiinu e lata ane, ma se aluga e fai i le pa’u ua valiina i le pa’u ma ua fa’atumuina i le filo.’’ Soo se taimi lava e sau ai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma fa’amanuiaga a Allah) ia te ia e momoe ma ia, ma na ia va’aia o ia, e ave e ia ia Zainab, lona afafine, ma tu’u o ia i luga o ona vae se’ia o’o ina alu ese le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma fa’amanuiaga a Allah). Na iloa fo’i lenei mea e Ammar bin Yasir, o lona tuagane tausi, ma sau o ia ia te ia ma fesili atu: ‘O fea le mea leaga ua e fa’atiga ai i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma fa’amanuiaga a Allah)?’ Na ia ave o ia ma alu e ave o ia. Ona ulufale atu lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma fa’amanuiaga a Allah) ma feiloa’i ma ia. Na fa’asaga atu lana va’ai i tulimanu uma o le fale. Na ia fesili atu: ‘O le a le mea na faia e Zainab?’ Na ia fai mai: ‘Na sau Ammar ma ave o ia ma ave o ia. Na amata ona momoe le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma fa’amanuiaga a Allah) ma ia. Sa ia fai atu ia te ia: ‘Afai e te finagalo i ai, ou te nofo mo aso e fitu. Afai ou te nofo mo aso e fitu ma oe, ona ou nofo ai lea mo aso e fitu ma a’u avā.’