Hadith Representative
Pinangan dan pernikahan Rasulullah dengan Ummu Salamah
Imam Ahmad : 25320حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ أُمَّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِي تَعْنِي شَاهِدًا فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِكِ شَاهِدٌ وَلَا غَائِبٌ يَكْرَهُ ذَلِكَ فَقَالَتْ يَا عُمَرُ زَوِّجْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَزَوَّجَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنِّي لَا أَنْقُصُكِ مِمَّا أَعْطَيْتُ أَخَوَاتِكِ رَحْيَيْنِ وَجَرَّةً وَمِرْفَقَةً مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِيهَا لِيَدْخُلَ بِهَا فَإِذَا رَأَتْهُ أَخَذَتْ زَيْنَبَ ابْنَتَهَا فَجَعَلَتْهَا فِي حِجْرِهَا فَيَنْصَرِفُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلِمَ ذَلِكَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ وَكَانَ أَخَاهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ فَأَتَاهَا وَقَالَ أَيْنَ هَذِهِ الْمَشْقُوحَةُ الْمَقْبُوحَةُ الَّتِي قَدْ آذَيْتِ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَهَا فَذَهَبَ بِهَا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَجَعَلَ يَضْرِبُ بِبَصَرِهِ فِي نَوَاحِي الْبَيْتِ فَقَالَ مَا فَعَلَتْ زَنَابُ فَقَالَتْ جَاءَ عَمَّارٌ فَأَخَذَهَا فَذَهَبَ بِهَا فَدَخَلَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهَا إِنْ شِئْتِ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ وَإِنْ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ لِنِسَائِي
A y’o fɔ an ye [Yazid] minkɛ, a ko; a y’a fɔ an ye ko [Hamadu bin Salama] ka bɔ [Tabit Al Bunani] ko; a y’a fɔ n ye [Ibn Umar bin Abu Salamah] ka bɔ [a fa] fɛ ka bɔ [Umu Salamah] la ko tuma min na Ala ka ciden ye Ummu Salamah waaju, a ko; ‘E Ala ka ciden! Tiɲɛ na, n tɛ ni kɔrɔsilikɛla ye, a b'a fɛ ka min fɔ, o ye seere ye''. O kɔ, a ko: ‘Tiɲɛ na, i ka kɔrɔsilikɛlaw si tɛna nin -furu kɔniya’. A ko; ‘E Umar! Furu cira sallallaahu'alayihi wa salam'. O kɔ, cira y’a furu ani Ala ka ciden y’a fɔ a ye ko: ‘Tiɲɛ na, ne ye min di i balimaw ma, n’ tɛna o dɔgɔya, o ye so fila ye, jii datugunin, ani kunbilanan minw dilanna ni golo nɔgɔnin ye ani u fanin be faniw na’. Tuma o tuma ni Rasulullah nana a fɛ ka cɛnimusoko kɛ n’a ye, n’a y’a ye, a ye Zainab ta, a denmuso k’a bila a seen kan walisa Rasulullah ka taga. Ammar bin Yasir fana tun b’o lɔn, a balimacɛ lo, a nana a fɛ k’a ɲininga; 'Aw ye Ala ka ciden tɔɔrɔ ni juguya min ye, o be min?' o kɔ, a k’a ta ka taga n’a ye. O kɔ, Rasulullah donna ka taga n’a ye. A ɲɛɛ tun be bon yɔrɔ bɛɛ filɛra. A y’a ɲininga ko: ‘Zainab ye mun lo kɛ?’ a ko; ‘Ka kɔn o ɲɛ, Ammar nana a ta k’a ta n’a ye. Nabi y’a daminɛ ka cɛnimusoko kɛ n’a ye. A y’a fɔ a ye ko: ‘N’i sɔnna, ne bena to yen tile wolonfila kɔnɔ. Ni ne tora i fɛ tere wolonfla, ne fana bɛna to ne ta muso tɔw fɛ tere wolonfla.»