Hadith Representative
Pernikahan Rasulullah dengan Shafiyyah binti Huyyay
Imam Bukhari : 3889حَدَّثَنَا عَبْدُ الْغَفَّارِ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ح و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الزُّهْرِيُّ عَنْ عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَدِمْنَا خَيْبَرَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا فَاصْطَفَاهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ فَبَنَى بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ ثُمَّ قَالَ لِي آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَتَهُ عَلَى صَفِيَّةَ ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ وَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ
Безгә [Габдел Гаффар бин Дауд]га [Ягъкуб бин Абдуррахман] сөйләгәне турында сөйләделәр. -Һәм башка чыганактан да сөйләделәр. Миңа [Әхмәд]га [Ибн Ваһб] сөйләгәне турында сөйләделәр; миңа [Ягъкуб бин Абдуррахман әз-Зүһри]га Әл-Мүтталлибның элеккеге колы [Әмр]дан [Әнәс бин Малик радыйаллаһу ганһу]дан ул болай диде: "Без Хайбарга һөҗүм иттек, Аллаһ аның җиңүе өчен Хайбар кальгасен яулап алгач, аңа Сафия бинт Хуяй бин Әхтабның матурлыгы турында сөйләделәр, аның ире үтерелгән иде, ул яңа гына килен булып төшкән иде. Шуңа күрә Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам аны үзенә сайлады. Аннары ул Сафия белән чыгып китте, без Саддаш Шабһага барып җиткәч, ул аның янында туктады." Аннары Аллаһның Илчесе (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) аның өчен чатыр ясады, хөрмә, он һәм саман маеннан кечкенә күн савытларда ризык ясады. Шуннан соң Аллаһның Илчесе (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) миңа: "Әйләнә-тирәдәгеләргә сәлам әйт!" - диде. Бу аның Сафия белән туе иде. Аннары без Мәдинәгә юл тоттык, мин Пәйгамбәрнең (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) Сафияне күтәреп, артына чапанына ятканын күрдем, аннары дөясенә утырды. Ул тезләрен аның өстенә куйды, ә Сафия аның аякларын тезләренә куйды һәм аннары йөрде.