Hadith Representative
Larangan tidur tengkurap karena dibenci Allah
Imam Ahmad : 14993حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتُوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَعِيشَ بْنِ طِخْفَةَ بْنِ قَيْسٍ الْغِفَارِيِّ قَالَ كَانَ أَبِي مِنْ أَصْحَابِ الصُّفَّةِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهِمْ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْقَلِبُ بِالرَّجُلِ وَالرَّجُلُ بِالرَّجُلَيْنِ حَتَّى بَقِيتُ خَامِسَ خَمْسَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْطَلِقُوا فَانْطَلَقْنَا مَعَهُ إِلَى بَيْتِ عَائِشَةَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ أَطْعِمِينَا فَجَاءَتْ بِحَشِيشَةٍ فَأَكَلْنَا ثُمَّ جَاءَتْ بِحَيْسَةٍ مِثْلَ الْقَطَاةِ فَأَكَلْنَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ اسْقِينَا فَجَاءَتْ بِعُسٍّ فَشَرِبْنَا ثُمَّ جَاءَتْ بِقَدَحٍ صَغِيرٍ فِيهِ لَبَنٌ فَشَرِبْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ شِئْتُمْ بِتُّمْ وَإِنْ شِئْتُمْ انْطَلَقْتُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لَا بَلْ نَنْطَلِقُ إِلَى الْمَسْجِدِ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا مِنْ السَّحَرِ مُضْطَجِعٌ عَلَى بَطْنِي إِذَا رَجُلٌ يُحَرِّكُنِي بِرِجْلِهِ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ ضِجْعَةٌ يَبْغُضُهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي يَعِيشُ بْنُ طِخْفَةَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِيهِ وَكَانَ أَبُوهُ مِنْ أَهْلِ الصُّفَّةِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا فُلَانُ انْطَلِقْ بِهَذَا مَعَكَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Безгә [Исмәгыйль бин Ибраһим] безгә [Хисям Әд-Дастувагый] сөйләгән, ул [Яхья бин Әбу Касир] әйткән, ул [Әбу Сәләмә бин Абдуррахман] әйткән, ул [Яиси бин Тихфә бин Кайс Әл-Гифари] әйткән: Әтием шуффа белгечләренең берсе иде. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам аларга ялгыз калганнар янына берәрсен чакырырга кушты, һәм зинһар, икесенә кушылыгыз, шуңа күрә мин биш кешенең бишенчесе булдым, аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам: "Сез барыгыз", - диде, аннары без аның белән Гайшә йортына бардык. Ул: «Әй, Гайшә, безне ашат», – диде. Аннары – Гайшә Радлияаллаһу’анһума – хашия – бодайдан һәм пешкән ит яки хөрмәдән ясалган ризык – алып килде. Без аны ашадык, аннары – Гайшә Радлияаллаһу’анһума – тагын хайс – хөрмә һәм майдан сөт белән кушылган ризык – киптерелгән сөт кебек – белән килде, аннары без аны ашадык. Аннары ул: «Әй, Гайшә, безгә эчәр нәрсә бир», – диде. Аннары – Гайшә Радлияаллаһу’анһума – су белән тулы савыт белән килде, аннары без аны эчтек. Ул тагын бер стакан сөт белән килде, шуңа күрә без аны эчтек. Шуннан соң Пәйгамбәр салләллаһу’аләйһиссәлам: «Теләсәң, монда төн кунарга яки мәчеткә барырга мөмкин», – диде. Шуңа күрә мин: «Юк, без мәчеткә генә бардык», – дидем. – Аның әтисе Тихфә Радлияаллаһу’анһу – әйтте: «Мин төнлә корсагым белән йоклаганда, кинәт бер кеше килеп, аяклары белән гәүдәмне хәрәкәтләндерде һәм: «Минем тәнемне хәрәкәтләндерде һәм: «Минем тәнемне аяклары белән хәрәкәтләндерде», – диде. Бу йоклау торышы Аллаһ Тәгаләнең яратмаган хәле. Мин аны күрдем, ул Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам булып чыкты. Безгә [Хашим] безгә [Әбу Му'авия], ягъни Шәйбан, безгә [Яхья], ягъни Ибн Әбу Кәсир, [Әбу Сәләмә] әйтте: миңа [Я'иси бин Тиһфә бин Кайс] аның [әтисеннән] аның әһли суффадан булуын әйтте. Ул әйтте: Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Әй, Фулан, бу кеше белән бар", - диде. Аннары ул хәдисне мәгънәле итеп искә алды.