Hadith Representative
Yahudi, sub kisah Abdullah bin salam masuk Islam
Imam Bukhari : 3645بَاب حَدَّثَنِي حَامِدُ بْنُ عُمَرَ عَنْ بِشْرِ بْنِ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ حَدَّثَنَا أَنَسٌأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلَامٍ بَلَغَهُ مَقْدَمُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَتَاهُ يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَقَالَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ ثَلَاثٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا نَبِيٌّ مَا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ وَمَا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَمَا بَالُ الْوَلَدِ يَنْزِعُ إِلَى أَبِيهِ أَوْ إِلَى أُمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي بِهِ جِبْرِيلُ آنِفًا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ ذَاكَ عَدُوُّ الْيَهُودِ مِنْ الْمَلَائِكَةِ قَالَ أَمَّا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ فَنَارٌ تَحْشُرُهُمْ مِنْ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ وَأَمَّا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ فَزِيَادَةُ كَبِدِ الْحُوتِ وَأَمَّا الْوَلَدُ فَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الرَّجُلِ مَاءَ الْمَرْأَةِ نَزَعَ الْوَلَدَ وَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الْمَرْأَةِ مَاءَ الرَّجُلِ نَزَعَتْ الْوَلَدَ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ قَوْمٌ بُهُتٌ فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا بِإِسْلَامِي فَجَاءَتْ الْيَهُودُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ رَجُلٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ فِيكُمْ قَالُوا خَيْرُنَا وَابْنُ خَيْرِنَا وَأَفْضَلُنَا وَابْنُ أَفْضَلِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ قَالُوا أَعَاذَهُ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ فَأَعَادَ عَلَيْهِمْ فَقَالُوا مِثْلَ ذَلِكَ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا شَرُّنَا وَابْنُ شَرِّنَا وَتَنَقَّصُوهُ قَالَ هَذَا كُنْتُ أَخَافُ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Capitolo. [O Hamid bin 'Umar] o m'aiva dito da-o [Bisyir bin Al Mufadlal] o n'aiva dito [o Humaid] o n'aiva dito [o Anas] che e neuve ean arrivæ à Abdullah bin Salam in sce l'arrivo do Profeta à Mediña, dapeu o gh'à domandou ben ben de cöse. O l'à dito; — Ti domando træ cöse che no peuan ëse conosciue feua che da un Profeta. Quæ son i primmi segni do giorno do qiyamat?, e quæ o l’é o primmo mangiâ che i abitanti do çê mangian e comme un figgeu o peu ëse pægio à seu poæ e comme o l’é pægio à seu moæ? O gh'à respòsto: «O Jibril o m'à dito solo». O Abdolla bin Salam o l'à dito; «O l’ea un angelo ch’o l’ea un nemigo di ebrëi». O l’à dito: ‘O primmo segno do giorno do qiyamat o l’é o feugo ch’o comparisce e o portiâ e gente da levante à ponente. E o primmo mangiâ do pòpolo do çê o l’é o figæto de requin, tanto che – da mæxima – un figgeu, se o maio o l’arriva da-a seu moggê e o seu semen o vëgne avanti do semen de seu moggê, veu dî che nascià un figgeu ch’o s’assomeggia à seu poæ, ma se o semen de seu moggê o s’assomeggiâ a-o semen de seu maio, aloa o seu semen o l’é nasciuo. Sentî che o Abdullah bin Salam o l'à dito; «Testimonio che no gh'é nisciun dê degno de ëse venerou feua che Allah e ti l'é o Messaggê de Allah». Allora o l'à dito; «O Messaggê de Allah, de fæto i ebrëi son un pòpolo ch’o ghe piaxe pe in davei mentâ – accusâ –. Pe sta raxon chì, domandâghe de mi primma de descrovî o mæ Islam». Estela, i ebrëi son vegnui, dapeu o Profeta o l'à dito: «Cose ne pensci de un òmmo ch'o se ciamma Abdullah bin Salam?». An respòsto; — O l’é o nòstro alim e o figgio do nòstro alim e o nòstro confidente e o figgio do nòstro confidente. Dapeu o Rasulullah o l'à dito: «Cose ne pensa se o Abdullah bin Salam o l'agge abbrassou l'Islam?». An respòsto; «Che Allah o ô protezze da quell'atto». O gh'à repetio a seu domanda, ma lô an responduo comme primma. Allora Abdullah bin Salam o l'é vegnuo feua e o l'à dito; «Testimonio che no gh'é nisciun dê degno de ëse venerou feua che Allah e testimonio che o Muhammad o l'é o messaggê de Allah». Coscì dixan; «O l'é a persoña ciù brutta tra de nòsci e o figgio de unna persoña brutta». An avanti à sottostimmâ o Abdullah bin Salam. Allora l'Abdullah o l'à dito; «Questo o l'é quello che m'ea preoccupou primma, o Messaggê de Allah».