Hadith Representative
Yahudi, sub kisah Abdullah bin salam masuk Islam
Imam Bukhari : 3645بَاب حَدَّثَنِي حَامِدُ بْنُ عُمَرَ عَنْ بِشْرِ بْنِ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ حَدَّثَنَا أَنَسٌأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلَامٍ بَلَغَهُ مَقْدَمُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَتَاهُ يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَقَالَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ ثَلَاثٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا نَبِيٌّ مَا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ وَمَا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَمَا بَالُ الْوَلَدِ يَنْزِعُ إِلَى أَبِيهِ أَوْ إِلَى أُمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي بِهِ جِبْرِيلُ آنِفًا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ ذَاكَ عَدُوُّ الْيَهُودِ مِنْ الْمَلَائِكَةِ قَالَ أَمَّا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ فَنَارٌ تَحْشُرُهُمْ مِنْ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ وَأَمَّا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ فَزِيَادَةُ كَبِدِ الْحُوتِ وَأَمَّا الْوَلَدُ فَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الرَّجُلِ مَاءَ الْمَرْأَةِ نَزَعَ الْوَلَدَ وَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الْمَرْأَةِ مَاءَ الرَّجُلِ نَزَعَتْ الْوَلَدَ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ قَوْمٌ بُهُتٌ فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا بِإِسْلَامِي فَجَاءَتْ الْيَهُودُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ رَجُلٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ فِيكُمْ قَالُوا خَيْرُنَا وَابْنُ خَيْرِنَا وَأَفْضَلُنَا وَابْنُ أَفْضَلِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ قَالُوا أَعَاذَهُ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ فَأَعَادَ عَلَيْهِمْ فَقَالُوا مِثْلَ ذَلِكَ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا شَرُّنَا وَابْنُ شَرِّنَا وَتَنَقَّصُوهُ قَالَ هَذَا كُنْتُ أَخَافُ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Sapitiri. [Hamid bin Umar] tun y’a fɔ n ye ka bɔ [Bisyir bin Al Mufadlal] tun y’a fɔ an ye [Humaid] tun y’a fɔ an ye [Anas] ko kibaro dɔ sera Abdullah bin Salam ma, kira sallallahu alayihi wasallam ka na Madina, o kɔ, a ye koo caaman ɲininga a la. A ko; ‘Ne bena koo saba ɲininga aw la, mɔgɔ tɛ se k’u lɔn ni kira tɛ. Qiyamat loon tagamasiɲɛ fɔlɔw ye jumɛnw ye?, ani sankolo sigibagaw bena dumuni fɔlɔ jumɛn lo dumu ani den be se ka bɔ a facɛ la cogo di ani a be bɔ a bamuso la cogo di? A y’a jaabi ko: ‘Jibril y’a fɔ n’ ye dɔrɔn’. Abdullah bin Salam ko; ‘A tun ye mɛlɛkɛ ye min tun ye Yahutuw jugu ye’. A ko: ‘Qiyamat loon tagamasiɲɛ fɔlɔ ye tasuma ye min be bɔ ani a bena mɔgɔw bila ka bɔ kɔrɔn fan fɛ ka taga tileben fan fɛ. Ani sankolo mɔgɔw ka dumuni fɔlɔ ye jɛgɛ biɲɛ ye, k’a sɔrɔ - o cogo kelen na - den, ni cɛɛ nana a muso fɛ, a ka muso ka ji ka kɔn a muso ka ji ɲɛ, o kɔrɔ ko den dɔ bena wolo min bena kɛ i n’a fɔ a facɛ, nka n’a muso ka ji ka bɔ a cɛɛ ka ji ma, o den bena wolo. A y’a mɛn ko Abdullah bin Salam ko; ‘Ne be seereya kɛ ko ala si tɛ yen min ka kan ni batoli ye ni Ala tɛ ani e ye Ala ka ciden ye’. O kɔ, a ko; ‘E Ala ka ciden, tiɲɛ na, yahutuw ye jama ye min ka di tiɲɛ na ka ngalon tigɛ - ka jalaki -. O kama, aw k’u ɲininga ne koo la sanni u ka ne ka silamɛya lɔn’. Estela, yahutuw nana, o kɔ, kira ko: ‘E ka miiriya ye mun ye cɛɛ dɔ koo la min tɔgɔ ko Abdullah bin Salam?’. O k’a jaabi ko; ‘Ale ye an ka alimu ye ani an ka alimu dencɛ ani an ka lasigiden ani an ka lasigiden dencɛ. O kɔ, Rasulullah ko: ‘E ka miiriya ye mun ye ni Abdullah bin Salam ye silamɛya minɛ?’. O k’a jaabi ko; ‘Ala k’a tanga o wale ma’. A segira a ka ɲiningali kan u fɛ, nka u bele y’a jaabi i n’a fɔ fɔlɔ la. O kɔ, Abdullah bin Salam bɔra ka na a fɔ; ‘Ne be seereya kɛ ko ala si tɛ yen min ka kan ni batoli ye ni Ala tɛ ani ne be seereya kɛ ko Muhamadu ye Ala ka ciden ye’. O ko ten; ‘Ale ye mɔgɔ jugu ye ka tɛmɛ mɔgɔ bɛɛ kan ani mɔgɔ jugu dencɛ’. U be to ka Abdullah bin Salam dɔgɔya. O kɔ, Abdullah bin Salam ko; ‘Nin tun be hami min na fɔlɔ la, e Ala ka ciden’.