- Akhlak Mulia Berperilaku baik dan menjauhi perilaku buruk Hati-hatilah terhadap doa orang yang engkau zhalimi

Hati-hatilah terhadap doa orang yang engkau zhalimi

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عُبَادَةُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ خَبَّابٍ عَنْ سَعِيدٍ الطَّائِيِّ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ أَنَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَبْشَةَ الْأَنَّمَارِيُّ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ثَلَاثَةٌ أُقْسِمُ عَلَيْهِنَّ وَأُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا فَاحْفَظُوهُ قَالَ مَا نَقَصَ مَالُ عَبْدٍ مِنْ صَدَقَةٍ وَلَا ظُلِمَ عَبْدٌ مَظْلَمَةً فَصَبَرَ عَلَيْهَا إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ عِزًّا وَلَا فَتَحَ عَبْدٌ بَابَ مَسْأَلَةٍ إِلَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ بَابَ فَقْرٍ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا وَأُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا فَاحْفَظُوهُ قَالَ إِنَّمَا الدُّنْيَا لِأَرْبَعَةِ نَفَرٍ عَبْدٍ رَزَقَهُ اللَّهُ مَالًا وَعِلْمًا فَهُوَ يَتَّقِي فِيهِ رَبَّهُ وَيَصِلُ فِيهِ رَحِمَهُ وَيَعْلَمُ لِلَّهِ فِيهِ حَقًّا فَهَذَا بِأَفْضَلِ الْمَنَازِلِ وَعَبْدٍ رَزَقَهُ اللَّهُ عِلْمًا وَلَمْ يَرْزُقْهُ مَالًا فَهُوَ صَادِقُ النِّيَّةِ يَقُولُ لَوْ أَنَّ لِي مَالًا لَعَمِلْتُ بِعَمَلِ فُلَانٍ فَهُوَ بِنِيَّتِهِ فَأَجْرُهُمَا سَوَاءٌ وَعَبْدٍ رَزَقَهُ اللَّهُ مَالًا وَلَمْ يَرْزُقْهُ عِلْمًا فَهُوَ يَخْبِطُ فِي مَالِهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ لَا يَتَّقِي فِيهِ رَبَّهُ وَلَا يَصِلُ فِيهِ رَحِمَهُ وَلَا يَعْلَمُ لِلَّهِ فِيهِ حَقًّا فَهَذَا بِأَخْبَثِ الْمَنَازِلِ وَعَبْدٍ لَمْ يَرْزُقْهُ اللَّهُ مَالًا وَلَا عِلْمًا فَهُوَ يَقُولُ لَوْ أَنَّ لِي مَالًا لَعَمِلْتُ فِيهِ بِعَمَلِ فُلَانٍ فَهُوَ بِنِيَّتِهِ فَوِزْرُهُمَا سَوَاءٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

האָט אונדז געזאָגט [מוכאַמאַד בין יסמאַיל] האָט אונדז געזאָגט [אבו נועאים] האָט אונדז געזאָגט ['ובאַדאַה בין מוסלים] האָט אונדז געזאָגט [יונוס בין חבבב] פון [סעיד אַת תּוֹאי אבו על בכתארי] האָט געזאָגט: האָט מיר געזאָגט [אבו כבסיאה על אנמארי] ער האט געהערט דעם שליח פון אללה סאללהילא, איך זאג, זיי און איך וועל זאָגן עס איז עפּעס איר האָבן, איר מוזן נעמען קעיר פון עס. ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי WA salam האט געזאגט: 'קיין איינער ס עשירות איז רידוסט ווייַל פון צדקה, קיין איינער איז באהאנדלט טיראַנניקלי און דעמאָלט ער איז געדולדיק אָבער אַלאַ וועט לייגן כבוד צו אים און קיין קנעכט עפענען די טיר פון בעגינג אָבער אַלאַ וועט עפענען די טיר פון אָרעמקייַט פֿאַר אים - אָדער אַ ענלעך זאַץ - און איך וועל זאָגן עפּעס צו איר, לאָזן איר זאָגן עפּעס צו איר. ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַ סאַלאַם האט געזאגט: 'טאַקע, די וועלט איז פֿאַר פיר מענטשן; קודם א קנעכט וואס ווערט געגעבן עשירות ודעת דורך אללה, מיט וויסן האט ער מורא פון אללה און מיט עשירות בויט ער באציאונגען און ער ווייסט אז אללה האט די רעכט אויף אים און דאס איז די בעסטע מדרגה. צווייטנס, ווייטער איז א קנעכט וואס ווערט געגעבן ידיעה פון אללה אבער מען גיט נישט קיין עשירות, זיין כוונה איז אויפריכטיק, זאגט ער: אויב איך וואלט נאר געהאט עושר, וואלט איך געטון ווי די מעשים פון אזוי און אזוי, דעמאלט באקומט ער וואס ער האט בדעה, די שכר פאר זיי ביידע איז די זעלבע. דריט, ווייַטער איז דער קנעכט וואס איז געגעבן עשירות דורך אַלאַ אָבער איז נישט געגעבן עס. וויסן, ער באוועגט זיך אומזיסט אָן וויסן ווי צו נוצן זיין עשירות, ער איז נישט דערשראָקן פון זיין רבי מיט דעם עשירות און טוט נישט האַלטן זיין שייכות און קען נישט אַלאַס רעכט צו אים, דאָס איז די ערגסט מדרגה. פערטן, ווייטער, דער מענטש וואס איז נישט געגעבן געווארן קיין עשירות אדער ידיעות פון אללה, זאגט ער: אויב איך וואלט געהאט עושר, וואלט איך אוודאי געטון וואס אזוי און אזוי טוט, ווער ס'זאל זיך פירן זיין עושר, און זיינע כוונות זענען רעכט, די זינד פון ביידע זענען די זעלבע'. אבו איסא האט געזאגט: די האַדיטה איז עכט.