- Akhlak Mulia Berperilaku baik dan menjauhi perilaku buruk Hati-hatilah terhadap doa orang yang engkau zhalimi

Hati-hatilah terhadap doa orang yang engkau zhalimi

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عُبَادَةُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ خَبَّابٍ عَنْ سَعِيدٍ الطَّائِيِّ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ أَنَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَبْشَةَ الْأَنَّمَارِيُّ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ثَلَاثَةٌ أُقْسِمُ عَلَيْهِنَّ وَأُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا فَاحْفَظُوهُ قَالَ مَا نَقَصَ مَالُ عَبْدٍ مِنْ صَدَقَةٍ وَلَا ظُلِمَ عَبْدٌ مَظْلَمَةً فَصَبَرَ عَلَيْهَا إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ عِزًّا وَلَا فَتَحَ عَبْدٌ بَابَ مَسْأَلَةٍ إِلَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ بَابَ فَقْرٍ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا وَأُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا فَاحْفَظُوهُ قَالَ إِنَّمَا الدُّنْيَا لِأَرْبَعَةِ نَفَرٍ عَبْدٍ رَزَقَهُ اللَّهُ مَالًا وَعِلْمًا فَهُوَ يَتَّقِي فِيهِ رَبَّهُ وَيَصِلُ فِيهِ رَحِمَهُ وَيَعْلَمُ لِلَّهِ فِيهِ حَقًّا فَهَذَا بِأَفْضَلِ الْمَنَازِلِ وَعَبْدٍ رَزَقَهُ اللَّهُ عِلْمًا وَلَمْ يَرْزُقْهُ مَالًا فَهُوَ صَادِقُ النِّيَّةِ يَقُولُ لَوْ أَنَّ لِي مَالًا لَعَمِلْتُ بِعَمَلِ فُلَانٍ فَهُوَ بِنِيَّتِهِ فَأَجْرُهُمَا سَوَاءٌ وَعَبْدٍ رَزَقَهُ اللَّهُ مَالًا وَلَمْ يَرْزُقْهُ عِلْمًا فَهُوَ يَخْبِطُ فِي مَالِهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ لَا يَتَّقِي فِيهِ رَبَّهُ وَلَا يَصِلُ فِيهِ رَحِمَهُ وَلَا يَعْلَمُ لِلَّهِ فِيهِ حَقًّا فَهَذَا بِأَخْبَثِ الْمَنَازِلِ وَعَبْدٍ لَمْ يَرْزُقْهُ اللَّهُ مَالًا وَلَا عِلْمًا فَهُوَ يَقُولُ لَوْ أَنَّ لِي مَالًا لَعَمِلْتُ فِيهِ بِعَمَلِ فُلَانٍ فَهُوَ بِنِيَّتِهِ فَوِزْرُهُمَا سَوَاءٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

Безгә [Мөхәммәд бин Исмәгыйль] безгә [Әбу Нуайм] безгә ['Убада бин Мөслим] безгә [Юнус бин Хәббаб] [Сәгыйд Әс Тои Әбу Әл Бәхтари] сөйләгән: миңа [Әбу Кәбсия Әл Әнмари] Аллаһның Рәсүленең саллаһу галәйһи вәссәламнең болай дигәнен ишеткәнен әйтте: "Өч нәрсә, мин аларга ант итәм һәм мин әйтәм, сездә булган нәрсә бар, сез аны сакларга тиеш". Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам болай диде: "Беркемнең дә байлыгы садака аркасында кимеми, беркемгә дә золым кылынмый, аннары ул сабыр итә, ләкин Аллаһ аңа дан өсти, һәм бер генә кол да соранып йөрү ишеген ачмый, Аллаһ аңа ярлылык ишеген ача - яки охшаш җөмлә - һәм мин сезгә бер нәрсә әйтермен, сез аны саклагыз". Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам болай диде: "Чыннан да, дөнья дүрт кеше өчен; Беренчедән, Аллаһ байлык һәм гыйлем биргән кол, белем белән Аллаһтан курка, байлык белән туганлык бәйләнешләрен саклый һәм Аллаһның үзендә хакы барлыгын белә, һәм бу иң яхшы дәрәҗә. Икенчедән, Аллаһ белем биргән, ләкин байлык бирмәгән кол, нияте чын күңелдән: "Әгәр минем байлыгым булса, мин фәлән кеше кебек эшләр идем", - ди, аннары ниятләгәнен ала, аларның бүләге шул ук. Өченчедән, Аллаһ байлык биргән, ләкин гыйлем бирмәгән кол, ул байлыгын кулланып белемсез йөри, аның белән Раббысыннан курыкмый, туганлык бәйләнешләрен сакламый һәм Аллаһның үзендәге хакын белми, бу иң начар дәрәҗә. Дүртенчедән, Аллаһ байлык та, гыйлем дә бирмәгән кеше: "Әгәр минем байлыгым булса, мин фәлән кеше кебек эшләр идем, ул байлыгын ваемсыз идарә итә, һәм нияте дөрес, икесенең дә гөнаһы бер үк", - ди. Әбү Гайсә әйтте: бу хәдис хәсән сахих.