Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
האָט אונדז געזאָגט [היסאַם בין עמר] האָט אונדז געזאָגט [יחיא בן חמזה] האָט אונדז געזאָגט [אבדורהמאן בן יזיד בן ג'ביר] האָט מיר געזאָגט [אבדורהמאן בן ג'ובייר בין נופאיר] האט מיר געזאָגט [מיין פאטער] אז ער האט אמאל געהערט [אן נאוואס בן סאמאן על קילאבי] זאגן, 'אינדערפרי האט דער שליח פון אללהאלאם דערמאנט, ער האט אראפגעלאזט און דערהויבן -קול- אז מיר האבן געמײנט, אז מיר זײנען שוין אין טײדל־גארטן. ווען מיר אַפּראָוטשט ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, ער געוואוסט וואָס מיר מיינען, אַזוי ער געפרעגט: 'וואָס איז פאַלש מיט איר?' מיר האָבן געענטפערט, 'אָ שליח פון אללה, איר האָט דערמאנט די דאַדזשאַל אין דער מאָרגן, דעמאָלט איר לאָוערד און אויפגעהויבן זיך אַזוי אַז מיר געדאַנק אַז ער איז שוין אין די דאַטע פאלם גאָרטן'. האָט ער געזאָגט: נישט דער דדזשאַל, אַז איך האָב מורא פֿאַר דיר, - מחמת - אויב ער קומט אַרױס בשעת איך בין נאָך צװישן אײַך, װעל איך אים בלאָקירן ביז ער װעט אײַך ניט דערגרײכן, און אױב ער קומט אַרױס בשעת איך בין נישט צװישן אײַך, מוז יעדער זיך באַהיטן, און גאָט איז מײַן כּליף – מײַן נאָכקומער – איבער יעדן מוסולמענער. דאַדזשאַל איז אַ יונג מענטש, וועמענס האָר איז געקרייַזלט, זיין אויגן זענען קראָסיז, ווי אויב איך וואָלט זיין ענלעך צו אים ווי אַבדול עוזאַ בין קאַטאַן. ווער פון אייך זעט אים, דאן לייענט אים אנהייב סורא על כח, באמת ער איז ארויסגעקומען פון דער ריס צווישן סיריע און איראק, ער האט זיך געשטויגן רעכטס און לינקס. אָ קנעכט פון אַלאַ, שטארקן זיך'. מיר געפרעגט, 'אָ שליח פון אַלאַ, ווי לאַנג וועט ער בלייַבן אויף ערד?' האָט ער געענטפערט: פערציק טעג, אַ טאָג ווי אַ יאָר, אַ טאָג ווי אַ חודש, אַ טאָג ווי אַ וואָך און אַלע טעג זענען ווי דיין טעג. מיר געפרעגט, 'אָ שליח פון אַלאַ, אין אַז צייַט איין טאָג איז גלייַך צו איין יאָר, וואָלט אונדזער תפילות איין טאָג זיין גענוג?' האָט ער געענטפערט: 'שאַצט לויט דער גרייס'. מיר האָבן געפרעגט, 'ווי אַזוי גיך עס אויף דער ערד?' האט ער געענטפערט: 'ווי א וואלקנס וואס דער ווינט האט געבלאזן'. ער האָט ווייטער געזאָגט: “דעמאָלט איז ער געקומען צו אַ פֿאָלק און האָט זיי איינגעבעטן, און זיי האָבן נאָכגעפאָלגט זיין רוף און געגלויבט אין אים. דאזשאל באפעלט דעמאלט דעם הימל צו שיקן רעגן, אזוי וועט דער הימל שיקן רעגן, ער באפעלט אויך די ערד צו וואקסן פלאנצן, און די ערד וואקסט אירע פלאנצן, זייער בהמות קערט זיך צוריק צו זיך נאכמיטאג מיט גאר הויכע רוקן פול מיט פלייש און מילך. דעמאל ט אי ז דע ר דאדזשא ל געקומע ן צ ו ד י אנדער ע מענטשן , או ן ז ײ פארבעטן , אבע ר ז ײ האב ן אפגעזאג ט זײ ן רוף , הא ט ע ר פארלאז ט דא ם פאלק . מיט א מאל זײנען זײ געפאלן ארעם און פארקריפלט. דאַדזשאַל דעמאָלט האט געזאגט צו דער ערד, 'ברענג אויס דיין עשירות'. דעמאלט קומט ענדליך ארויס די עשירות פון דער ערד און גייען אים נאך ווי א שווארם בינז גייט נאך זייער מלכה. האָט ער גערופֿן אַ מאַן און האָט אים געשניטן מיט אַ שװערד, און דער מאַן איז פֿון דער װײַטן צו צװײ צעטײלט געװאָרן. דעמאל ט הא ט דע ר דאדזשא ל גערופ ן דע ם מאן , װעלכע ר אי ז געװע ן צעריס ן אי ן האלב , דא ן הא ט דע ם מענטש ן פני ם אויסגעזע ן פרײלע ך או ן לאכנדיק . ווען זיי זענען געווען אין אזא צושטאנד, האט אללא געשיקט ישא בן מרים, ער איז אראפגעקומען צום ווייסן טורעם אין לאנד דמשק טראגנדיג צוויי קליידער, בשעת ער האט געלייגט די הענט אויף די פּלייצעס פון צוויי מלאכים. װע ן ע ר מאכ ט זי ך מי ט דע ר קאפ , װע ט זי ך דערשינע ן א פערל־שאפ ט זשומאן . קײן אומגלויביקער טרעפֿט נישט דעם װינט פֿון זײַן אָטעם, סײַדן ער װעט אומקומען. דעמאלט האט ישע בן מרים געזוכט דאדזשאל און אים געפונען ביי דער טיר פון לוד — א ארט נעבן בייטול מקדיס — און ער האט אים דערהרגעט. דעמאָלט אַלאַ ס נביא יסאַ געקומען צו אַ מענטשן וועמען אַלאַ האט פּראָטעקטעד. האָט ער אָפּגעווישט זייערע פּנימער, און זיי דערציילט וועגן זייערע מעלות אין הימל. ווען זיי זענען געווען אין אַזאַ אַ שטאַט, אַלאַ אנטפלעקט צו יסאַ בין מרים: 'אָ יאָשקע, טאַקע איך האָבן געבראכט אויס מיין קנעכט אָן קיין מאַכט. ווער קען קעמפן קעגן אים, דאַן נעמען מיין קנעכט צו דעם באַרג פון טורסינאַ. דעמאלט האט אללה געשיקט גוג ומגוג ווי דערמאנט אין דעם ווארט פון אללא: '-ביז ווען די -ווענט- האט מען געעפענט די -ווענט- גוג און מגוג, און זיי האבן זיך שנעל אראפגעלאזט פון אלע בומות-' -קס. Al Anbiyaa: 96-, דער ערשטער פון זיי געגאנגען און אריבערגעפארן די At Thabariyah אָזערע און געטרונקען עס אַלע, דעמאָלט אן אנדער גרופּע געקומען און קראָסט די געגנט, דעמאָלט געזאגט, 'דאס אָרט געוויינט צו האָבן פלאָוינג וואַסער'. דעמאלט זענען געקומען דער נביא ישע און זיינע חברים און האבן געפונען אז דער פרייז פון איין בול'ס קאפ איז פאר זיי ווערט מער ווערט ווי די הונדערט דינרים וואס איר האט היינט. אַזוי דער נביא פון אַלאַ יסאַ און זיין קאַמפּאַניאַנז מתפלל געווען צו אַלאַ, אַלאַ געשיקט אַ סטייַע פון נאַהאַף - אַ טיפּ פון רויפּע אויף די נאָז פון אַ ציג אָדער קעמל - אויף זייער נעקס, אַזוי אין דער מאָרגן זיי געשטארבן ליגנעריש אין דער ערד ווי דער טויט פון אַ נשמה. דעמאָלט אַלאַ ס נביא יסאַ און זיינע קאַמפּאַניאַנז אנגעקומען אין אַ אָרט, אָבער דער אָרט איז געווען אָנגעפילט מיט דאַדזשדזשאַל ס אנהענגערס, און דער שמעקן פון זייער אָטעם אָנגעפילט דעם אָרט. דעמאלט האבן זיי - הנביא איסא און זיינע חברים - געפרעגט אללה, דעמאלט האט אללא געשיקט א שטאדע פויגלען ווי קעמלען מיט לאנגע האלדז, זיי צו ווארפן - די אנהענגערס פון די דדזשאל - צו פארשידענע ערטער וואס אללא האט געוואלט. נאָך דעם, אַלאַ געשיקט רעגן אויף זיי אַזוי אַז קיין איין שווער הויז אָדער געצעלט פארבליבן ביז די רעגן וואַסער ריין זיי און געמאכט זיי ווי אַ קלאָר שפּיגל. דעמאלט איז געזאגט געווארן צו דער ערד: 'נעם ארויס אייַערע פלאנצן און קער צוריק דיין ברכות'. אי ן יענע ם טא ג הא ט א גרופ ע מענטש ן געגעס ן מילגרוים , או ן זי ך געקענ ט זי ך באהאלט ן מי ט דע ר הויט . אללה גיט ברכות צו חלב, אז א קעמל וואס גייט געבערן קען זיין גענוג פאר אסאך מענטשן צו עסן, א קו וואס גייט געבערן קען אויך זיין גענוג פאר א שבט צו עסן, און א ציג וואס גייט געבערן קען אויך זיין גענוג פאר א גרופע מענטשן צו עסן. און ווען זיי זענען געווען אין דעם צושטאַנד, דעמאָלט אַלאַ געשיקט אַ גאַסט פון גוט און שמעקנדיק ווינט, און אַלע די נשמות פון די מוסלימס זענען אַוועקגענומען. און װאָס בלײַבט, זײַנען די שלעכטע און פֿירן זיך װי אײזלען, און צו זײ װעט קומען דער טאָג.