Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
Биске чугаалаан [Хисям бин Аммар] биске чугаалаан [Яхья бин Хамза] биске чугаалаан [Абдуррахман бин Язид бин Джабир] меңээ чугаалаан [Абдуррахман бин Джубайр бин Нуфайр] меңээ чугаалаан [мээң ачамга] бир катап дыңнаан [Ан Наввас бин Сам'ан Аль Килаби, Аллахтың медээзин эртенинде чугаалаан Алейхи васаллам Даджал дугайында чугаалаан, ооң соонда ол үнүн дүжүрүп, бедиткен, ынчангаш бис финик садында бис деп бодаан бис. Кажан бис Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга чеде бээривиске, ол бистиң чүнү чугаалап турарывысты билип кааш, айтырган: «Силерниң-биле чүү болганыл?» Бис харыылаан бис: «О, Аллахтың элчини, силер эртенинде Даджал дугайында чугаалап турдуңар, ооң соонда силер бодуңарны дүжүрүп, көдүрүп алган силер, ынчангаш бис ону ам-на финик садында деп бодаан бис». Ол мынча дээн: «Мен силерден коргар мен Даджжал эвес-тир, чүге дээрге - бир эвес ол мээң араңарга турумда үнүп кээр болза, ынчан мен ону силерге четпээн шаанда блокировкалап каар мен, а бир эвес ол силерниң араңарга турбаан үемде үнүп кээр болза, ынчан кижи бүрүзү бодун камгалаар ужурлуг, а Аллах дээрге мээң халифим - мээң салгакчым - мусульман бүрүзүнүң кырынга». Даджал дээрге чаштыг, карактары дөңмектиг аныяк эр-дир, мен аңаа Абдул Узза бин Катан ышкаш дөмейлешкек мен. Силерниң араңардан кым-даа ону көрген болза, аңаа Аль-Кахфтың эгезин номчуп бериңер, шынап-ла, ол Сирия биле Ирактың аразында ылгалдан үнүп келген, оң-солагай талаже чайганып турган. Аллахтың чалчалары, боттарыңарны быжыглаңар. Бис айтырган бис: «О, Аллахтың элчини, ол чер кырынга канчаар чурттаарыл?» Ол мынча деп харыылаан: «Дөртен хонук, чыл ышкаш хүн, ай ышкаш хүн, неделя ышкаш хүн, шупту хүннер силерниң хүннериңер дег». Бис айтырган бис: «О, Аллахтың элчини, ол үеде чаңгыс хүн чаңгыс чылга дең турган, бистиң чалбарыгларывыс чаңгыс хүн четчир бе?» ол харыылаан: 'Хемчээл аайы-биле үнелээр'. Бис айтырган бис: 'Чер кырында канчаар дүрген чоруп турарыл?' ол мынча деп харыылаан: «Салгынга ужупкан булут дег». Ол уламчылаан: «Ооң соонда Ол бир чонга чедип келгеш, оларны чалаан, а олар Ооң кыйгырыынга чагыртып, Аңаа бүзүрей бергеннер. Даджал оон дээрже чаъс чагдырарын дужаар, ынчангаш дээр чаъс чагдырар, ол база черге унуштер остурер кылдыр дужаар, а чер бодунун унуштерин остурер, оларнын мал-маганы хунзедир боттарынга чанып кээр, эът-сут-биле дыка бедик арын-нуурлуг. Оон Дажал өске улуска келгеш, оларны чалаан, ынчалза-даа олар ооң кыйгырыындан ойталаан, ынчангаш ол улусту каапкаш чоруй барган. Бир-ле катап олар ядыы болгаш калбак апарган. Даджал ынчан черже: «Бай-байлааңны үндүрүп эккел» - дээн. Оон чер кырының байлаа сөөлүнде барып үнүп келгеш, ооң соондан арыларның агымы боттарының хаанының соондан чоруп турар ышкаш. Оон бир кижини кыйгырып алгаш, ону хылыш-биле кезипкен, ол кижи ырактан ийи чарлы берген. Оон Дажал чартыктап каан кижини кыйгырган, оон ол кижинин арны амырап каттырып турар кылдыр коступ келген. Олар ындыг байдалга турда, Аллах Иса бин Марьямны чорудупкан, ол ийи хеп кедип алгаш, ийи дээрниң төлээлериниң ээгилеринге холдарын салгаш, Дамаск черде ак башняже дүжүп келген. Бир эвес ол бажын чайыптар болза, жемчуг хевирлиг жуман көстүп кээр. Кандыг-даа бүзүревээн кижи тыныш салгынынга таварышпас, чүгле ол өлүп каар болза. Оон Иса бин Марьям Даджалды дилеп тыпкаш, Луддтуң эжиинге тып алган - Байтул Макдис чоогунда чер - ооң соонда ону өлүрүп каан. Оон Аллахтың медээчизи Иса Аллахтың камгалап чораан чонунга чедип келген. Ынчангаш ол оларның арнын аштапкаш, дээрде эртем-билиглерин чугаалаан. Олар ындыг байдалга турда, Аллах Иса бин Марьямга мынча деп ажыткан: «О Иисус, шынап-ла, Мен Бодумнуң чалчаларымны кандыг-даа күш чокка үндүрүп алдым. кым ону тулчуп шыдаарыл, ынчан Мээң чалчаларымны Турсина дагже аппарып каар. Оон Аллах Гог биле Магогту чорудупкан, Аллахтың сөзүнде бижээни дег: '-Кажан -ханалар- Гог биле Магог ажыттынар, олар шупту бедик черлерден дүрген дүжүп келгеннер-' -С. Аль Анбия: 96-, Бир дугаарында Ат-Тхабария хөлдү кешкеш, шуптузун ижипкен, ооң соонда өске бөлүк келгеш, ол черни кешкеш, 'Бо черде агып чыдар суг турган' дээн. Ооң соонда Иса медээчи болгаш ооң эштери чедип келгеш, оларга чаңгыс буганың бажының өртээ силерниң бөгүнгү чүс динарыңардан артык үнелиг болганын билип кааннар. Ынчангаш Аллахтың медээчизи Иса болгаш ооң эштери Аллахка мөргүп турганнар, Аллах оларның мойнунга нагафтарның хойун - өшкү азы тевениң думчуунга курт-кымыскаяктың бир хевири - чорудупкан, ынчангаш эртенинде олар черде сүлдениң өлүмү дег чыдып өлгеннер. Ооң соонда Аллахтың медээчизи Иса ооң эштери-биле бир черге чедип келгеннер, ынчалза-даа ол чер Даджалдың эдерикчилери-биле дола берген, оларның тыныжы чыды ол черни долдурган. Оон олар - Иса медээчи болгаш ооң эштери - Аллахтан дилээн, ооң соонда Аллах оларны - Даджалдың эдерикчилерин - Аллахтың күзээн янзы-бүрү черлеринче октаптар дээш, узун моюннуг тевелер дег куштарның хойун чорудупкан. Ооң соонда Аллах оларже чаъс чаапкан, ынчангаш чаъс суу оларны арыглап, арыг көзүлдүр кылдыр кылып каарга, чаңгыс-даа кадыг бажың, майгын артпаан. Оон черге мынча дээн: «Өзүмнериңерни үндүрүп алгаш, йөрээлдериңерни эгидип алыңар». Ол хүнде бир бөлүк кижилер гранат чип алгаш, кеш-биле хоргадал ап шыдаан. Аллах сүтке йөрээл бээр, ынчангаш төрүүр деп барган теве хөй кижилерге чедер, төрүүр деп турар инек база аймактың чииринге чедер, төрүүр деп барган өшкү база бир бөлүк кижилерниң чииринге чедер. Кажан олар ындыг байдалга турда, ынчан Аллах эки болгаш чаагай чыттыг салгынны чорудупкан, ынчангаш мусульманнарның шупту сүнезиннерин ап каапкан. А артып калган улус – бузуттуг, элчиген дег алдынып чоруур улус, оларга шииткел хүнү чедип кээр».