Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
अस्मान् कथितवान् [हिस्याम बिन् अम्मार] अस्मान् अवदत् [याह्या बिन् हमजाह] अस्मान् कथितवान् [अब्दुररहमान बिन् यजीद बिन् जाबिर] मम कथितवान् [अब्दुररहमान बिन् जुबैर बिन् नुफैर] मम [मम पिता] अवदत् यत् सः एकदा [अन नववास बिन् सम'न अल किलाबी] इत्यस्य वचनं श्रुतवान् यत्, 'प्रातःकाले अल्लाहस्य दूतः सल्लहुल्लाहुः 'अलैहि वसल्लमः दज्जालस्य उल्लेखं कृतवान्, ततः सः -स्वरं- अवतारितवान्, उच्चैः च कृतवान् अतः वयं खजूरवृक्षे एव स्मः इति चिन्तितवन्तः। यदा वयं रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य समीपं गतवन्तः तदा सः अस्माकं अभिप्रायं जानाति स्म, अतः सः पृष्टवान् यत् भवतः किं दोषः? वयं उत्तरं दत्तवन्तः, 'हे अल्लाहस्य दूत, त्वया प्रातःकाले दज्जालस्य उल्लेखः कृतः, ततः त्वं अवतारितवान्, उत्थापितवान् च यत् वयं चिन्तयामः यत् सः पूर्वमेव खजूर-उद्याने अस्ति' इति। सः अवदत् - 'न तु दज्जालः एव अहं भवतः भीतः अस्मि, - यतः - यदि सः अहं भवतः मध्ये एव बहिः आगच्छति तर्हि अहं तं यावत् सः भवतः समीपं न न प्राप्नोति तावत् अहं तं अवरुद्धयिष्यामि, यदि च सः भवतः मध्ये न भवति चेत् बहिः आगच्छति तर्हि सर्वेषां आत्मरक्षणं करणीयम्, अल्लाहः च मम खलीफा - मम उत्तराधिकारी - प्रत्येकस्य मुसलमानस्य उपरि अस्ति। दज्जालः एकः युवकः अस्ति यस्य केशाः कुञ्चिताः सन्ति, तस्य नेत्राणि लङ्घितानि सन्ति, यथा अहं तस्य सदृशः अब्दुल उज्जा बिन् कथान इव अस्मि। भवद्भिः यः कश्चित् तं पश्यति, ततः तस्मै सूरह-अल-कहफस्य आरम्भं पठतु, खलु सः सीरिया-इराक्-योः अन्तरात् बहिः आगतः, सः दक्षिणतः वामतः च स्तब्धः अभवत्। हे अल्लाहस्य सेवकाः आत्मनः बलं कुर्वन्तु'। वयं पृष्टवन्तः, हे अल्लाहस्य दूत, सः कियत्कालं यावत् पृथिव्यां तिष्ठति? सः अवदत्- 'चत्वारिंशत् दिवसाः, एकः दिवसः वर्षवत्, एकः दिवसः मासवत्, एकः दिवसः सप्ताहवत्, सर्वे दिवसाः च भवतः दिवसाः इव सन्ति' इति। वयं पृष्टवन्तः, “हे अल्लाहस्य दूत, यदा एकः दिवसः वर्षस्य समः भवति तदा अस्माकं नित्यं प्रार्थनाः तदर्थं पर्याप्ताः भविष्यन्ति वा?” स प्रत्युवाच तस्य परिमाणानुसारं अनुमानं कुरुत । वयं पृष्टवन्तः, “कियत् शीघ्रं पृथिव्यां भविष्यति?” सः प्रत्युवाच वायुना उड्डीयमानः मेघः इव । सः अग्रे अवदत्, “तदा सः कस्यचित् जनस्य समीपम् आगत्य तान् आमन्त्रयिष्यति, ते च तस्य आह्वानम् अनुसृत्य तस्य विश्वासं करिष्यन्ति, तदा सः आकाशं वर्षां प्रेषयितुं आज्ञापयिष्यति, वर्षा च भविष्यति, पृथिवीं वनस्पतिं उत्पादयितुं आज्ञापयिष्यति, पृथिवी च स्ववनस्पतिं उत्पादयिष्यति, तेषां पशवः च सायंकाले मांसदुग्धपूर्णैः अतिउच्चैः पृष्ठैः सह स्वयमेव पुनः आगमिष्यन्ति, ततः सः अन्यजनानाम् समीपम् आगत्य तान् आमन्त्रयिष्यति, किन्तु ते तस्य आह्वानं तिरस्कुर्वति, अतः सः तान् त्यक्ष्यति सहसा ते दरिद्राः, लकवाग्रस्ताः च भविष्यन्ति। पृथिव्यां धनं बहिः आगत्य तस्य अनुसरणं करिष्यति यथा भृङ्गानाम् एकः समूहः स्वस्य राज्ञीम् अनुसृत्य गच्छति ततः सः एकं पुरुषं आहूय तं खड्गेन प्रहरति, ततः सः तं दूरं द्विधा विभजति, ततः तस्य व्यक्तिस्य मुखं प्रसन्नं हसन्तं च दृष्टम् यदा ते एतादृशे अवस्थायां आसन्, तदा सः श्वेतगोपुरं प्रेषितवान् दमिश्कः द्वौ वस्त्रौ धारयन्, द्वयोः स्वर्गदूतयोः स्कन्धेषु हस्तौ स्थापयन् यदि सः शिरः न्यस्यति तर्हि कोऽपि अविश्वासी तस्य निःश्वासस्य वायुना सम्मुखीभवति, यावत् सः नष्टः न भवति एकस्य जनस्य समीपम् आगतः यस्य रक्षणं अल्लाहः आसीत् the -walls- गोगः मगोगः च उद्घाटिताः, ते च सर्वेभ्यः उच्चस्थानेभ्यः शीघ्रं अवतरन्ति स्म-' -Qs Al Anbiyaa: 96-, तेषु प्रथमं गत्वा At Thabariyah सरोवरं पारं कृत्वा सर्वं पिबति स्म, ततः अन्यः समूहः आगत्य क्षेत्रं लङ्घितवान्, ततः अवदत्, 'अस्मिन् स्थाने पूर्वं प्रवाहितजलं भवति स्म' इति अद्य भवतः समीपे यत् शतदीनारम् अस्ति तस्मात् अधिकं मूल्यवान् अतः अल्लाहस्य नबी ईसा तस्य सहचराः च अल्लाहस्य समीपं प्रार्थितवन्तः, अल्लाहः तेषां कण्ठेषु नघफस्य समूहं प्रेषितवान् - बकस्य वा उष्ट्रस्य वा नासिकायां एकः प्रकारः कृमिः - अतः प्रातःकाले ते भूमौ शयिताः भूत्वा आत्मायाः मृत्युः इव मृताः दज्जालस्य अनुयायिनः, तेषां निःश्वासस्य गन्धः च तत् स्थानं पूरितवान् ततः ते - पैगम्बर ईसा तस्य सहचराः च - अल्लाहं पृष्टवन्तः, ततः अल्लाहः दीर्घकण्ठयुक्तानां उष्ट्राणां इव पक्षिणां समूहं प्रेषितवान्, तान् - दज्जालस्य अनुयायिनां - विभिन्नस्थानेषु क्षिप्तुं यत् अल्लाहः इच्छति स्म तदनन्तरं अल्लाहः तेषां उपरि वर्षा प्रेषितवान् यत् यावत् वर्षाजलेन तान् स्वच्छं न कृत्वा एकः अपि कठिनः गृहः वा तंबूः वा न तिष्ठति दर्पणम् तदा पृथिव्यां उक्तं यत् 'भवतः वनस्पतयः बहिः निष्कास्य आशीर्वादं प्रत्यागन्तुम्' तस्मिन् दिने जनानां समूहः दाडिमान् खादित्वा त्वक् सह आश्रयं ग्रहीतुं समर्थः अभवत्, येन अल्लाहः प्रसवम् उद्यतः बहुजनानाम् खादनाय पर्याप्तः भवितुम् अर्हति, एकः गोः यः प्रसवम् उद्यतः अस्ति सः अपि एकस्य जनजातेः भोजनार्थं पर्याप्तः भवितुम् अर्हति प्रसवम् उद्यतः जनानां समूहस्य भोजनार्थम् अपि पर्याप्तं भवितुम् अर्हति यदा च ते तस्मिन् अवस्थायां आसन् तदा अल्लाहः सद्गन्धितवायुः प्रेषितवान्, मुसलमानानां सर्वेषां प्राणाः अपहृताः, ये च दुष्टाः गदवत् वर्तन्ते च, तेषां कृते एव न्यायदिवसः आगमिष्यति।