Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
O n'à dito [o Hisyam bin 'Ammar] o n'à dito [o Yahya bin Hamzah] o n'à dito [O Abdurrahman bin Yazid bin Jabir] o m'à dito [O Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] o m'à dito [o mæ poæ] ch'o l'aiva unna vòtta sentio [Un Nawning bin Allah o Samla bin]. sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à mensunou o Dajjal, dapeu o l'à abbassou e erzou -voxe- coscì che pensæmo d'ëse za into giardin da palme da dattile. Quande s'emmo avvexinæ a-o Rasulullah, o saveiva quello che voeiva dî, donca o l'à domandou: «Cöse gh'é de mâ con ti?» Noi gh’emmo respòsto: ‘O Messaggê de Allah, ti l’æ mensunou o Dajjal a-a mattin, dapeu ti t’æ abbassou e ti t’æ levou sciù de mòddo che pensæmo ch’o l’ea za into giardin da palma da dattile’. O l’à dito: «No l’é o Dajjal che gh’ò paû de ti, – perché – se o vëgne feua tanto che son ancon tra de ti, aloa o ô blocchiò fin à quande o no l’arriva à ti, e se o vëgne feua tanto che no son tra de ti, aloa tutti devan protezise, e Allah o l’é o mæ califfa – o mæ successô – in sce tutti i mossulman. O Dajjal o l'é un zoveno co-i cavelli rissi, i euggi incroxæ, comme se mi gh'assomeggesse à Abdul 'Uzza bin Qathan. Chi de voscià o ô vedde, aloa o ghe leze o comenso da Surah Al Kahf, in veitæ o l’é vegnuo feua da-a crenatua tra a Siria e l’Iraq, o l’é sciortio à drita e à manciña. O servitoî de Allah, rinforsæ vosciæ mæximi'. Noi gh’emmo domandou: «O Messaggê de Allah, quante tempo o l’arresta in sciâ tæra?» O l’à respòsto: ‘Quartanta giorni, un giorno comme un anno, un giorno comme un meise, un giorno comme unna settemaña e tutti i giorni son comme i tò giorni’. Noi emmo domandou: «O Messaggê de Allah, à quelli tempi un giorno o l’ea pægio à un anno, e nòstre preghee un giorno saieivan assæ?» o l'à respòsto: «Stima segondo a dimenscion». Noi gh’emmo domandou: «Com’a l’é a speditessa in sciâ tæra?» o l’à respòsto: «Comme unna nuvia soffiâ da-o vento». O l’à continuou: «Dòppo o l’é vegnuo à un pòpolo e o l’à invitou, e lô son anæti apreuvo a-o seu ciammo e an creduo inte lê. O Dajjal o l’òrdena dapeu a-o çê de mandâ piövia, coscì o çê o mandià piövia, o l’òrdena ascì a-a tæra de fâ cresce de ciante, e a tæra a fa cresce e seu ciante, e seu bestie tornan à liatre mæxime into dòppomeizzogiorno con de scheñe ertiscime pinne de carne e de læte. Dapeu o Dajjal o l'é vegnuo da-o atro pòpolo e o î à invitæ, ma lô an refuou a seu ciamma, donca o l'à lasciou o pòpolo. All’improvviso son cheiti pövei e paralizzæ. O Dajjal o l'à dito aloa a-a tæra: «Fæ sciortî feua a vòstra ricchessa». Dapeu e ricchesse da tæra in sciâ fin ne vëgnan feua e ghe van apreuvo comme un sciamma d’ape o va apreuvo a-a seu regiña. Dapeu o l’à ciammou un òmmo e o l’à taggiou con unna spada, e l’òmmo o l’é stæto spartio inte doî da-a lontan. Dapeu o Dajjal o l'à ciammou l'òmmo ch'o l'ea stæto sciätou à meitæ, dapeu a faccia da persoña a l'ea contenta e a rie. Quande ean inte ste condiçioin, Allah o l'à mandou o Isa bin Maryam, o l'é vegnuo zu a-a tore gianca inta tæra de Damasco con doî vestî, tanto ch'o mette e man in scê spalle de doî angeli. Se o l'açende a testa, o comparià un juman à forma de perla. Nisciun increduo o l’incontra o vento do seu respio, se o no perde. Dapeu Isa bin Maryam o l'à çercou o Dajjal e o l'à attrovou a-a pòrta de Ludd – un pòsto vexin à Baitul Maqdis – dapeu o l'à ammassou. Dapeu o profeta de Allah Isa o l'é vegnuo à un pòpolo che Allah o l'aiva protetto. Coscì o gh’à asciugou a faccia e o gh’à contou i seu graddi into çê. Quande ean inte un stato comme quello, Allah o l’à revelou à Isa bin Maryam: ‘O Gexù, de fæto ò fæto sciortî feua i Mò servitoî sensa nisciuña potensa. chi o peu combatte, alloa portâ i Mò servitoî in sciâ colliña de Tursina'. Allora Allah o l’à mandou Gog e Magog comme mensunou inta paròlla de Allah: '-Fin à quande e -miage- Gog e Magog son stæte averte, e son desceise a-a spedia da tutti i pòsti erti-' -Qs. Al Anbiyaa: 96-, O primmo de loiatri o l'à camminou e o l'à attraversou o lago At Thabariyah e o l'à bevuo tutto, dapeu un atro gruppo o l'é vegnuo e o l'à attraversou l'aria, dapeu o l'à dito, 'Sto pòsto chì o l'aiva de l'ægua ch'a strixella'. O Profeta Isa e i seu compagni son vegnui dapeu e an descoverto che o prexo de unna testa de toro o l'aiva ciù prexo pe loiatri che i çento dinari che gh'é ancheu. Coscì o Profeta de Allah Isa e i seu compagni an pregou Allah, Allah o l’à mandou unna banda de naghaf – unna meña de caterpillar in sciô naso de unna crava ò de un cammello – in sciô seu còllo, coscì che a-a mattin son mòrti desteixi inta tæra comme a mòrte de unn’anima. Dapeu o Profeta de Allah Isa e i seu compagni son arrivæ inte un pòsto, ma o pòsto o l'ea impio de seguitoî do Dajjal, e l'odô do seu respio o l'impiva o pòsto. Dapeu loiatri – o Profeta Isa e i seu compagni – an domandou à Allah, dapeu Allah o l’à mandou unna banda d’öxelli comme di cammelli co-i còlli longhi, pe buttâli – i seguitoî do Dajjal – inte di pòsti despægi che Allah o voeiva. Dòppo quello, Allah o l'à mandou a piövia in sce de loiatri coscì che no gh'é arrestou nisciuña casa ò tenda dua fin à quande l'ægua da piövia a no î à nettezzæ e a no î à fæti comme un spegio ciæo. Dapeu gh’é stæto dito a-a tæra: «Tiâ feua e vòstre ciante e restituî e vòstre benediçioin». Quello giorno, un gruppo de persoñe o mangiava de granæ e o poeiva piggiâse refugio co-a pelle. Allah o dà de benediçioin a-o læte, coscì che un cammello ch’o l’é apreuvo à partoî o peu ëse assæ pe mangiâ tante persoñe, unna vacca ch’a l’é apreuvo à partoî a peu ëse assæ ascì pe unna tribù, e unna crava ch’a l’é apreuvo à partoî a peu ëse ascì assæ pe mangiâ un gruppo de persoñe. E quande ean inte quelle condiçioin, aloa Allah o l’à mandou unna sciortia de vento bon e fragrante, e tutte e anime di mossulmen son stæte piggiæ via. E quello ch’o l’arresta son quelli che son grammi e se compòrtan comme di aseni, e l’é pe loiatri che o Giorno do Giudiçio o vegnià».