Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
Li diris al ni [Hisyam bin 'Ammar] diris al ni [Yahya bin Hamzah] diris al ni [Abdurrahman bin Yazid bin Jabir] diris al mi [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] diris al mi [mia patro], ke li iam aŭdis [An Nawwas bin Sam'an Al Kilabi] diri: "Matene la Mesaĝisto de Alaho, sallallahu 'alaihi wasallam, menciis la Dajjal, poste li malaltigis kaj levis la voĉon, do ni pensis, ke ni jam estas en la daktilujo-ĝardeno. Kiam ni alproksimiĝis al la Mesaĝisto de Alaho, sallallahu 'alaihi wasallam, li komprenis, kion ni celis, do li demandis: "Kio estas ĉe vi?" Ni respondis: "Ho Mesaĝisto de Alaho, vi menciis la Dajjal matene, poste vi malaltigis kaj levis vin, tiel ke ni pensis, ke li jam estas en la daktilujo-ĝardeno". Li diris: 'Ne la Dajjal-on mi timas de vi, - ĉar - se li eliros dum mi ankoraŭ estas inter vi, tiam mi blokos lin ĝis li ne atingos vin, kaj se li eliros dum mi ne estas inter vi, tiam ĉiu devas protekti sin, kaj Alaho estas mia kalifo - mia posteulo - super ĉiu islamano. Dajjal estas junulo, kies hararo estas bukla, liaj okuloj estas krucitaj, kvazaŭ mi similus lin kiel Abdul 'Uzza bin Qathan. Kiu ajn el vi vidas lin, tiam legu al li la komencon de Surao Al Kahf, vere li eliris el la interspaco inter Sirio kaj Irako, li ŝanceliĝis dekstren kaj maldekstren. Ho servistoj de Alaho, fortigu vin'. Ni demandis: 'Ho Mesaĝisto de Alaho, kiom longe li restos sur la tero?' Li respondis: 'Kvardek tagojn, tagon kiel jaron, tagon kiel monaton, tagon kiel semajnon kaj ĉiuj tagoj estas kiel viaj tagoj'. Ni demandis: "Ho Mesaĝisto de Alaho, kiam unu tago egalas al jaro, ĉu niaj ĉiutagaj preĝoj sufiĉos por ĝi?" Li respondis: “Taksu laŭ ĝia grandeco.” Ni demandis: “Kiom rapide ĝi estos sur la tero?” Li respondis: “Kiel nubo blovita de la vento.” Li daŭrigis: “Tiam li venos al popolo kaj invitos ilin, kaj ili sekvos lian vokon kaj kredos je li. Li tiam ordonos al la ĉielo sendi pluvon, kaj ĝi sendos pluvon. Li ankaŭ ordonos al la tero produkti vegetaĵaron, kaj la tero produktos sian vegetaĵaron. Iliaj brutoj revenos solaj vespere kun tre altaj dorsoj plenaj de viando kaj lakto. Tiam li venos al alia popolo kaj invitos ilin, sed ili malakceptos lian vokon, do li forlasos ilin. Subite ili fariĝos malriĉaj kaj paralizitaj. Li tiam diros al la tero: “Elportu vian riĉaĵon.” La riĉeco sur la tero eliros kaj sekvos lin kiel svarmo da abeloj sekvas sian reĝinon. Tiam li vokos viron kaj frapos lin per sia glavo, kaj li dividos lin en du partojn je distanco. Tiam la Dajjal vokis la viron, kiu estis disŝirita en du partojn, tiam la vizaĝo de la persono aspektis feliĉa kaj ridanta. Kiam ili estis en tia stato, Alaho sendis Isa bin Maryam, li malsupreniris al la blanka turo en la lando Damasko portante du vestojn, metante siajn manojn sur la ŝultrojn de du anĝeloj. Se li kapjesas, aperos perloforma juman. Neniu nekredanto renkontas la venton de lia spiro, krom se li pereas. Tiam Isa bin Maryam serĉis Dajjal kaj trovis lin ĉe la pordo de Ludd - loko proksime de Baitul Maqdis - tiam li mortigis lin. Tiam la profeto de Alaho Isa venis al popolo, kiun Alaho protektis. Do li viŝis iliajn vizaĝojn kaj rakontis al ili pri iliaj gradoj en la ĉielo. Kiam ili estis en tia stato, Alaho revelaciis al Isa bin Maryam: 'Ho Jesuo, vere Mi elkondukis Miajn servistojn sen ia potenco, kiu povas batali kontraŭ ili, do prenu Miajn servistojn'. al la monteto Tursina'. Tiam Alaho sendis Gog kaj Magog kiel menciite en la vorto de Alaho: '-Ĝis kiam la -muroj- Gog kaj Magog malfermiĝis, kaj ili rapide malsupreniris de ĉiuj altaj lokoj-' -Qs. Al Anbiyaa: 96-, La unua el ili iris kaj transiris la lagon At Thabariyah kaj trinkis ĉion, tiam alia grupo venis kaj transiris la areon, tiam diris: 'Ĉi tiu loko iam havis fluantan akvon'. La profeto Isa kaj liaj kunuloj tiam venis kaj trovis, ke la prezo de unu bova kapo estis pli valora por ili ol la cent dinaroj, kiujn vi havas hodiaŭ. Do la profeto de Alaho Isa kaj liaj kunuloj preĝis al Alaho, Alaho sendis grupon de naghaf - speco de raŭpo sur la nazo de kapro aŭ kamelo - sur iliajn kolojn, do matene ili mortis kuŝante sur la tero kiel la morto de animo. Tiam la profeto de Alaho Isa kaj liaj kunuloj alvenis al loko, sed la loko estis plena de sekvantoj de Dajjal, kaj la odoro de ilia spiro plenigis la lokon. Tiam ili - profeto Isa kaj liaj kunuloj - demandis Alaho, tiam Alaho sendis birdaron kiel kameloj kun longaj koloj, por ĵeti ilin - la sekvantojn de la Dajjal - al diversaj lokoj, kiujn Alaho deziris. Post tio, Alaho sendis pluvon sur ilin, tiel ke ne restis eĉ unu malmola domo aŭ tendo ĝis la pluvakvo purigis ilin kaj faris ilin kiel klara spegulo. Tiam oni diris al la tero: "Elprenu viajn plantojn kaj redonu viajn benojn". En tiu tago, grupo da homoj manĝis granatojn kaj povis ŝirmiĝi kun la haŭto. Alaho donas benojn al lakto, tiel ke kamelo, kiu estas ronde naski, povas esti sufiĉa por multaj homoj manĝi, bovino, kiu estas ronde naski, ankaŭ povas esti sufiĉa por tribo manĝi, kaj kapro, kiu estas ronde naski, ankaŭ povas esti sufiĉa por grupo da homoj manĝi. Kaj kiam ili estis en tiu stato, tiam Alaho sendis ekblovon de bona kaj bonodora vento, kaj ĉiuj animoj de la islamanoj estis forprenitaj. Kaj restas tiuj, kiuj estas malbonaj kaj kondutas kiel azenoj, kaj al ili venos la Tago de Juĝo.