Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
Esan digu [Hisyam bin 'Ammar]-ek [Yahya bin Hamzah]-ek [Abdurrahman bin Yazid bin Jabir]-ek [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair]-ek [nire aitak] esan zidala behin [An Nawwas bin Sam'an Al Kilabi] entzun zuela esaten: 'Goizean Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, Dajjal aipatu zuen, gero ahotsa jaitsi eta altxatu zuen, beraz, uste genuen jada datilen lorategian geundela. Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-engana hurbildu ginenean, bazekien zer esan nahi genuen, beraz, galdetu zigun: 'Zer gertatzen zaizu?'. Guk erantzun genion: 'Ene Allahren Mezularia, goizean Dajjal aipatu zenuen, gero jaitsi eta altxatu zinen, beraz, uste genuen jada datilen lorategian zegoela'. Esan zuen: «Ez da Dajjal-i beldurtzen zaituztedana, zeren eta, zuekin nagoen bitartean ateratzen bada, blokeatuko dut zuekin iritsi arte, eta zuekin ez nagoen bitartean ateratzen bada, denek babestu behar dute beren burua, eta Ala da nire kalifa - nire ondorengoa - musulman guztien gainean. Dajjal ile kizkurra duen gazte bat da, begiak gurutzatuta ditu, Abdul 'Uzza bin Qathan bezala antza izango banu bezala. Zuetako edozeinek ikusten badu, irakurri iezaiozu Al Kahf suraren hasiera, egia esan, Siria eta Irak arteko hutsunetik atera zen, eskuinera eta ezkerrera ibili zen. Ala-ren zerbitzariok, indartu zaitezte». Galdetu genion: «Alaren Mezularia, zenbat denbora egongo da lurrean?». Erantzun zuen: «Berrogei egun, egun bat urte baten antzekoa, egun bat hilabete baten antzekoa, egun bat aste baten antzekoa eta egun guztiak zure egunak bezalakoak dira». Galdetu genion: «Alaren Mezularia, egun bat urte baten berdina denean, gure eguneroko otoitzak nahikoak izango al dira horretarako?». Hark erantzun zuen: «Kalkulatu bere tamainaren arabera». Guk galdetu genion: «Zenbat azkar izango da lurrean?». Hark erantzun zuen: «Haizeak eramandako hodei bat bezala». Jarraitu zuen: «Orduan, herri batengana etorriko da eta gonbidatuko ditu, eta haiek bere deiari jarraituko diote eta harengan sinetsiko dute. Orduan, zeruari euria bidaltzeko aginduko dio, eta honek euria bidaliko du. Lurrari ere landaredia sortzeko aginduko dio, eta lurrak bere landaredia sortuko du. Haien abereak bakarrik itzuliko dira arratsaldean, bizkar oso altuak haragi eta esnez beteta. Gero, beste herri batengana etorriko da eta gonbidatuko ditu, baina haiek bere deia ukatuko dute, beraz, utziko ditu. Bat-batean, pobretu eta paralizatuta geratuko dira. Orduan, lurrari esango dio: «Atera zure aberastasuna». Lurreko aberastasuna aterako da eta jarraituko dio erle multzo batek bere erregina jarraitzen duen bezala. Orduan, gizon bat deituko du eta bere ezpatarekin joko du, eta bi zatitan zatituko du distantzia batera. Orduan, Dajjalek erditik urratutako gizona deitu zuen, eta pertsonaren aurpegia pozik eta barrez agertu zen. Egoera horretan zeudenean, Ala-k Isa bin Maryam bidali zuen, Damaskoko lurraldeko dorre zurira jaitsi zen bi arropa jantzita, bi aingeruen sorbalden gainean eskuak jarriz. Burua keinu egiten badu, perla itxurako juman bat agertuko da. Sinesgabe batek ere ez du bere hatsaren haizea topatzen, hiltzen ez bada. Orduan, Isa bin Maryamek Dajjalen bila ibili zen eta Ludd-eko atean aurkitu zuen - Baitul Maqdis ondoko leku bat - eta gero hil egin zuen. Orduan, Ala-ren Isa profeta Ala-k babestu zuen jende batengana etorri zen. Beraz, aurpegiak garbitu zizkien eta zeruko mailak kontatu zizkien. Egoera horretan zeudenean, Ala-k Isa bin Maryam-i errebelatu zion: 'Oi Jesus, egia esan, nire zerbitzariak atera ditut haiekin borrokatu ahal izateko inolako botererik gabe, beraz, hartu nire zerbitzariak'. Tursina muinora'. Orduan, Ala-k Gog eta Magog bidali zituen, Ala-ren hitzean aipatzen den bezala: '-Gog eta Magog harresiak ireki ziren arte, eta leku garai guztietatik azkar jaitsi ziren-' -Galderak. Al Anbiyaa: 96-, Lehenengoak Thabariyah aintzira zeharkatu zuen eta dena edan zuen, gero beste talde bat etorri eta ingurua zeharkatu zuen, eta esan zuen: 'Leku honek ur korronteak zituen'. Isa Profeta eta bere lagunak etorri ziren eta ikusi zuten zezen baten buruaren prezioa gaur egun dituzun ehun dinarrak baino baliotsuagoa zela haientzat. Beraz, Ala-ren Isa Profetak eta bere lagunek Ala-ri otoitz egin zioten, Ala-k naghaf multzo bat bidali zien -ahuntz edo gamelu baten sudurrean dagoen beldar mota bat- lepoan, beraz, goizean lurrean etzanda hil ziren, arima baten heriotza bezala. Orduan, Ala-ren Isa Profeta eta bere lagunak leku batera iritsi ziren, baina lekua Dajjal-en jarraitzailez beteta zegoen, eta haien arnasaren usainak bete zuen lekua. Orduan, Isa Profeta eta bere lagunak- Ala-k galdetu zuen, eta Ala-k lepo luzeko gameluen antzeko hegazti-talde bat bidali zuen, Dajjal-en jarraitzaileak Ala-k nahi zituen leku desberdinetara botatzeko. Ondoren, Ala-k euria bidali zien, etxe gogor edo denda bakar bat ere ez zedin geratu euri-urak garbitu eta ispilu garbi baten antzera bihurtu arte. Orduan, lurrari esan zitzaion: 'Atera zure landareak eta itzuli zure bedeinkapenak'. Egun hartan, pertsona talde batek granadak jan zituen eta larruarekin babestu ahal izan ziren. Ala-k esneari bedeinkapenak ematen dizkio, erditzear dagoen gamelu bat jende askok jateko nahikoa izan dadin, erditzear dagoen behi bat tribu batek jateko ere nahikoa izan dadin, eta erditzear dagoen ahuntz bat jende talde batek jateko ere nahikoa izan dadin. Eta egoera horretan zeudenean, Ala-k haize on eta usaintsu bat bidali zuen, eta musulmanen arima guztiak eraman zituzten. Eta geratzen dena gaiztoak direnak eta astoak bezala jokatzen dutenak dira, eta horiei etorriko zaie Judizioaren Eguna.