Hadith Representative
Doa jihad ketika menghadapi musuh ALOOHUMMA RABBI, BIKA UQAATIL, WABIKA USHOOWILU…
Imam Ahmad : 18174قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ مِنْ كِتَابِهِ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ قَالَ ثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى هَمَسَ شَيْئًا لَا نَفْهَمُهُ وَلَا يُحَدِّثُنَا بِهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطِنْتُمْ لِي قَالَ قَائِلٌ نَعَمْ قَالَ فَإِنِّي قَدْ ذَكَرْتُ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ أُعْطِيَ جُنُودًا مِنْ قَوْمِهِ فَقَالَ مَنْ يُكَافِئُ هَؤُلَاءِ أَوْ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ أَوْ كَلِمَةً شَبِيهَةً بِهَذِهِ شَكَّ سُلَيْمَانُ قَالَ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ اخْتَرْ لِقَوْمِكَ بَيْنَ إِحْدَى ثَلَاثٍ إِمَّا أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ أَوْ الْجُوعَ أَوْ الْمَوْتَ قَالَ فَاسْتَشَارَ قَوْمَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالُوا أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ نَكِلُ ذَلِكَ إِلَيْكَ فَخِرْ لَنَا قَالَ فَقَامَ إِلَى صَلَاتِهِ قَالَ وَكَانُوا يَفْزَعُونَ إِذَا فَزِعُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ فَصَلَّى قَالَ أَمَّا عَدُوٌّ مِنْ غَيْرِهِمْ فَلَا أَوْ الْجُوعُ فَلَا وَلَكِنْ الْمَوْتُ قَالَ فَسُلِّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَمَاتَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ أَلْفًا فَهَمْسِي الَّذِي تَرَوْنَ أَنِّي أَقُولُ اللَّهُمَّ يَا رَبِّ بِكَ أُقَاتِلُ وَبِكَ أُصَاوِلُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ ثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ سَوَاءً بِهَذَا الْكَلَامِ كُلِّهِ وَبِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَمْ يَقُلْ فِيهِ كَانُوا إِذَا فَزِعُوا فَزِعُوا إِلَى الصَّلَاةِ
[Affan] sagði okkur úr bók sinni, hann sagði, [Sulaiman], þ.e. Ibnul Mughirah, sagði okkur, [Thabit] sagði okkur frá [Abdurrahman bin Abi Laila] frá [Suhaib] sem sagði: Eitt sinn bað sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og hann sagði nokkur óljós orð sem við heyrðum ekki og hann sagði okkur ekki frá þessum óljósu orðum. Hann sagði, sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) spurði þá: „Skilið þið upplestur minn?“ Einhver sagði „Já“. Spámaðurinn sagði: „Ég man eftir spámanni sem fékk nokkra hermenn úr fólki sínu og hann sagði, hver getur keppt við þá?“ - eða með orðalaginu „Hver getur keppt við þá?“ eða svipuðum orðum - Sulaiman efaðist um áreiðanleika orðalagsins - þá opinberaði Allah honum: „Veldu fyrir fólk þitt einn af þremur, ég mun gefa þeim óvin auk þeirra, hungur eða dauða.“ Spámaðurinn sagði, þá bað spámaðurinn fólk sitt um ráð í þessu máli. Þeir svöruðu: „Þú ert spámaður, við hlýðum þér bara, veldu því fyrir okkur!“ Spámaðurinn fór því til bænar sinnar á meðan fólk hans var í ótta. Hefð þeirra er sú að ef það örvæntir, þá nálgast það bæn hans. Spámaðurinn bað og bað: „Hvað varðar aðra óvini en þá, nei, hvað varðar hungur, nei, heldur aðeins dauða!“ Þá stjórnuðu þeir dauðanum í þrjá daga sem olli því að sjötíu þúsund manns dóu. Leyndarmál mitt sem þú sást var bæn mín: „Aloohumma rabbi, bika uqaatil, wabika ushoowilu, walaa haula walaa quwwata illa billah - Ya Allah, vegna þín berst ég, vegna þín ráðast ég á, það er enginn kraftur og styrkur nema með hjálp Allah.“ Hefur sagt okkur [Affan], sagði hann, Hefur sagt okkur [Hammad bin Salamah] frá þessari hadíth með sömu úrfellingu og einnig með þessari isnad, nema það er engin úrfelling: „Ef þeir eru í ótta, loka þeir bæninni“.