Hadith Representative
Allah mengabarkan kepada Nabinya 'alaihisshalatu wassalam, tentang kedatangan ajalnya
Imam Bukhari : 3956حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ عُمَرُ يُدْخِلُنِي مَعَ أَشْيَاخِ بَدْرٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِمَ تُدْخِلُ هَذَا الْفَتَى مَعَنَا وَلَنَا أَبْنَاءٌ مِثْلُهُ فَقَالَ إِنَّهُ مِمَّنْ قَدْ عَلِمْتُمْ قَالَ فَدَعَاهُمْ ذَاتَ يَوْمٍ وَدَعَانِي مَعَهُمْ قَالَ وَمَا رُئِيتُهُ دَعَانِي يَوْمَئِذٍ إِلَّا لِيُرِيَهُمْ مِنِّي فَقَالَ مَا تَقُولُونَ فِي{ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا }حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ أُمِرْنَا أَنْ نَحْمَدَ اللَّهَ وَنَسْتَغْفِرَهُ إِذَا نُصِرْنَا وَفُتِحَ عَلَيْنَا وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا نَدْرِي أَوْ لَمْ يَقُلْ بَعْضُهُمْ شَيْئًا فَقَالَ لِي يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَكَذَاكَ تَقُولُ قُلْتُ لَا قَالَ فَمَا تَقُولُ قُلْتُ هُوَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمَهُ اللَّهُ لَهُ{ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ }فَتْحُ مَكَّةَ فَذَاكَ عَلَامَةُ أَجَلِكَ{ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا }قَالَ عُمَرُ مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلَّا مَا تَعْلَمُ
Безгә [Әбу Ну'ман] безгә [Әбу Әвана]дан [Әбу Бисир]дан [Сәид бин Җүбәйр]дан [Ибн Аббас]дан радиаллаһу ганһумага сөйләгәннәр: Гомәр бервакыт мине олылар җыелышына чакырды, шуңа күрә кайбер сәхабәләрдән: "Ни өчен бу кечкенә малайны керттегез, безнең дә аның кебек кечкенә балаларыбыз бар?" - дип сорадылар. Гомәр җавап бирде: "Беләсезме, бу баланың үз "сыйфаты" бар". Ибн Гомәр әйтте, шуңа күрә бер көнне Гомәр аларны чакырды һәм мине үзләре белән алды. Минем хәтеремдә калганча, Гомәр мине ул вакытта чакырмады, аларга белемемнең сыйфатын күрсәтү өчен генә. Аннары Гомәр сорады: "Әгәр Аллаһ ярдәме һәм җиңү килсә -1- һәм сез кешеләрнең төркем-төркем Аллаһ диненә керүләрен күрсәгез -2-" хәрефе ахырына кадәр -"Әлфәт" 1-3-" дигән аятькә сезнең фикерегез нинди? «Бу аятькә килгәндә, безнең белүебезчә, безгә Аллаһка мактау һәм гафу үтенү боерыла, нәкъ менә безгә ярдәм бирелгәндә һәм җиңү бирелгәндә». Кайберләре: «Әгәр без белмәгән булсак», – дип җавап бирделәр. Яисә бөтенләй дә җавап бирмәскә дә. Шуннан соң Гомәр миннән сорады: «Әй, Ибн Аббас, син алдагы аятькә шулай җавап бирдеңме?» «ЮК», – дип җавап бирдем мин». «Син нинди җавап бирәсең?» – дип сорады Гомәрдән. Ибн Аббас җавап бирде: «Бу хат Рәсүлүллаһның үлеме якын булуын күрсәтә», – диде Аллаһ аңа аять белән: «Әгәр Аллаһның ярдәме һәм җиңүе килсә», – диде, бу Мәккәнең яулап алынуын аңлата, һәм бу синең үлемеңнең билгесе – Мөхәммәд –, шуңа күрә «Раббыңны мактап, гафу сора, чөнки Ул тәүбәләрне кабул итүче». Гомәр әйтте: «Мин бу аятьнең тәфсирен син – Ибн Аббас – белгәннән башка белмим».