Hadith Representative
Latar belakang pengusiran Yahudi Khaibar oleh Umar RA akibat penganiayaan terhadap Abdullah bin Umar dan pemberian ganti rugi harta bagi mereka
Imam Bukhari : 2528حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَرَّارُ بْنُ حَمُّويَهْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَقَالَ نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ اللَّيْلِ فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلَاهُ وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهْمَتُنَا وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلَاءَهُمْ فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَامَلَنَا عَلَى الْأَمْوَالِ وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ فَأَجْلَاهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ الثَّمَرِ مَالًا وَإِبِلًا وَعُرُوضًا مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَصَرَهُ
האָט אונדז געזאָגט [אבו אַחמד מרר בן חממויה] האָט אונדז געזאָגט [מוחמד בן יחיא אבו גוסאן על קינאני] האָט אונדז געזאָגט [מאליק] פון [נאפי'] פון [אבן עמר רדליאללהו אנחומא] האט געזאגט: ווען די מענטשן פון כאיבאר האבן אראפגעריסן די האנט פון עבדאללה בן עומאר ראדאללה און ארויסגעגעבן א סרומאן, האט געזאגט: 'טאַקע, ראַסולוללאַה סאַללאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם פריער געמאכט אַ אַרבעט העסקעם מיט די אידן פון כאַיבאַר צו אַרבעטן אויף זייער פאַרמאָג - די לאַנד - ווו ער האט געזאגט: 'מיר וועלן באַשליסן עס ווי אַלאַ האט באשלאסן עס פֿאַר איר'. און אַז איין טאָג איז עבדאללה בן עומר אַרויסגעגאַנגען דאָרטן אַרבעטן אויף זיין לאַנד און ביי נאַכט האָט מען אים באַהאַנדלט בערך, ביז זיינע הענט און פֿיס האָבן זיך אָפּגעריסן – זיך צעשלאָגן פון זייערע דזשוינץ – כאָטש דאָרטן האָבן מיר ניט געהאַט קיין פיינט אויסער זיי – די חיבארן – מענטשן. זיי זענען אונדזער פיינט און די וואָס מיר כאָשעד און איך בין באשלאסן צו אַרויסטרייַבן זיי. ווען עומר האט זיך באשלאסן, איז צו אים געקומען א מאן פון שבט באנו אבי אל הוקויק און האט געזאגט: 'אוי אמירול מומינין, וועסטו אונז פארטרייבן כאטש מוחמד סללאללאהו 'עליהי וואסלאם האט מיט אונז געמאכט אן ארבעטס אפמאך וועגן די פארמעגן - די פלאנטאציע - און האט אויך געמאכט טערמינען - ייַנטיילונג פון די לייזונג. אַזוי 'ומאַר האט געזאגט:' צי איר כאָשעד אַז איך האָבן פארגעסן די ווערטער פון די מעסינדזשער פון אַלאַ סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם? דאָס הײסט; 'וואָס וואָלט איר טאָן אויב איר זענען פארטריבן פון כאַיבאַר און דיין זי-קעמל פירן איר אַוועק נאַכט נאָך נאַכט?' דער מענטש האט געזאגט: 'דאָס איז נאָר אַ וויץ פון אבו אל קאסים'. 'אומאר האט געזאגט: 'איר זענט ליגנעריש, אָ פייַנט פון אַלאַ'. האָט עומר זיי אַרויסגעטריבן און פאַרבייטן די פרוכט וואָס זיי האָבן רעכט צו געלט, קעמלען, סחורה, זאַטלען, ברידז און אנדערע זאכן. און דערציילט פון [חמד בן סאלאמה] פון ['ובאידוללה]; איך כאָשעד פון [נאַפי'] פון [יבן עומר ראַדליאַללאַהו 'אַנהומאַ] פון ['עמאר] פון דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם וואָס ער דערציילט קורץ / קאַנסייסלי.