Hadith Representative
Latar belakang pengusiran Yahudi Khaibar oleh Umar RA akibat penganiayaan terhadap Abdullah bin Umar dan pemberian ganti rugi harta bagi mereka
Imam Bukhari : 2528حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَرَّارُ بْنُ حَمُّويَهْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَقَالَ نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ اللَّيْلِ فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلَاهُ وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهْمَتُنَا وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلَاءَهُمْ فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَامَلَنَا عَلَى الْأَمْوَالِ وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ فَأَجْلَاهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ الثَّمَرِ مَالًا وَإِبِلًا وَعُرُوضًا مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَصَرَهُ
G’ha dit [Abu Ahmad Marrar bin Hammuyah] g’ha dit [Muhammad bin Yahya Abu Ghossan Al Kinaniy] g’ha dit che [Malik] de [Nafi] de [Ibn Umar Radliallahu 'anhuma] g’ha dit: Quand el popul de Khaibar g’ha dislocà la man de 'Abdullah' s’è levà sü per fà un sermon e g’ha dì: “Efetivament, Rasulullah g’ha fatt un acord de lavurà cunt i ebrei de Khaibar per lavurar sü luur proprietà, la terra, indué g’ha dì: “L’emm determinà cuma Allah l’ha determinà per ti”. E che un dì 'Abdullah bin 'Umar l’è nà fœura a lavurar sü la sò terra lì e de nott l’è stà tratà rudement fin quand i sò man e i sò pè sun stà dislocà - dislocà di articulaziun - anca se lì g’hem minga avuu di nemìs olter che luur - la gent de Khaibar -. Sun i noster nemìs e quei che suspetem e mi sun determinà a caciàl fœura”. Quand Umar g’ha decidü, un òmm de la tribù Banu Abi Al Huqoiq l’è rivà da lù e g’ha dì: “O amirul mu’minin, va a caciàm fœura anca se Muhammad sallallaahu ‘alaihi wasallam g’ha fatt un acord de lavurà cun nüm süi ben, la piantagiun, e g’ha anca dà el danè. Donca Umar g’ha dit: “Supset che g’ho desmentegà i parolles del Messagger de Allah? Qe l'è; “Cosa fariet se te fudess cacià fœura de Khaibar e la tò camel te purtass via nott dopu nott?” La persona la g’ha dit: “Chesta l’è sultant una barzelletta de Abu Al Qosim”. Umar l’ha dit: “Te l’è drèe a bugiar, o nemìs de Allah”. Donca Umar i g’ha cascià fœura e g’ha sostituì el frutt che g’havevan diritt cun dané, camei, beni, selle, bride e olter ròbb. E narrad de [Hammad bin Salamah] de [Ubaidullah]; Mi suspetti de [Nafi] de [Ibn Umar] de [Umar] del Profeta che g’ha narrad en mod bref/concis.