Hadith Representative
Latar belakang pengusiran Yahudi Khaibar oleh Umar RA akibat penganiayaan terhadap Abdullah bin Umar dan pemberian ganti rugi harta bagi mereka
Imam Bukhari : 2528حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَرَّارُ بْنُ حَمُّويَهْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَقَالَ نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ اللَّيْلِ فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلَاهُ وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهْمَتُنَا وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلَاءَهُمْ فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَامَلَنَا عَلَى الْأَمْوَالِ وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ فَأَجْلَاهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ الثَّمَرِ مَالًا وَإِبِلًا وَعُرُوضًا مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَصَرَهُ
Al à dit [Abu Ahmad Marrar bin Hammuyah] al à dit [Muhammad bin Yahya Abu Ghossan Al Kinaniy] al à contât [Malik] di [Nafi] di [Ibn Umar Radliallahu Anhuma] al à dit: Cuant che la int di Khaibar e à dislocât la man di Abdullah bin Umar Radlia. sermon e al disè: 'In fat, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al veve fat un acuardi di lavôr cui ebreus di Khaibar par lavorâ su la lôr proprietât - la tiere - dulà che al disè: 'O lu determinarìn come che Allah lu à decidût par te'. E che un dì Abdullah bin Umar al jessì a lavorâ su la sô tiere li e di gnot al fo tratât in mût aspre fin che lis sôs mans e i siei pîts a forin dislocâts - dislocâts des lôr articolazions - ancje se li no vevin nemîs altris che lôr - la int di Khaibar -. A son i nestris nemîs e chei che o suspietìn e o soi decidût a butâju fûr’. Cuant che Umar al veve decidût, un om da tribù Banu Abi Al Huqoiq al vignì daûr di lui e al disè: “O emirul muminin, tu âs di butânus fûr ancje se Mohammad Sallam al veve fat un acuardi di lavôr cun nô rispiet ai bens - la plantazion - e al veve ancje fat i tiermins. Duncje Umar al disè: ‘Tu suspietis che o ves dismenteât lis peraulis dal Rasulullah? O ben; “Cje tu fâs se tu fossis mandât fûr di Khaibar e la tô femine camêl tu puartassi vie gnot dopo gnot?” La persone e disè: “Cheste e je dome une batude di Abu Al Qosim”. Umar al disè: ‘Tu stâs minsonant, o nemì di Allah’. Duncje Umar ju butà fûr e al rimplaçà il frut che a vevin dirit cun bêçs, camêi, bens, selis, frenis e altris robis. E al è stât contât di [Hamad bin Salama] di [Ubaidullah]; O suspieti che di [Nafi] di [Ibnu Umar Radliallahu Anhuma] di [Umar] dal Profete Shallallahu Alaihi Wasallam che al à contât in mût curt/concis.