Hadith Representative
Latar belakang pengusiran Yahudi Khaibar oleh Umar RA akibat penganiayaan terhadap Abdullah bin Umar dan pemberian ganti rugi harta bagi mereka
Imam Bukhari : 2528حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَرَّارُ بْنُ حَمُّويَهْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَقَالَ نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ اللَّيْلِ فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلَاهُ وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهْمَتُنَا وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلَاءَهُمْ فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَامَلَنَا عَلَى الْأَمْوَالِ وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ فَأَجْلَاهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ الثَّمَرِ مَالًا وَإِبِلًا وَعُرُوضًا مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَصَرَهُ
Беҙгә [Әбү Әхмәт Маррар бин Хәммуйә] һөйләне [Мөхәммәт бин Яхъя Әбү Ғоссан Әл Кинаний] беҙгә [Мәлик] [Нафи]-нан [Ибн Ғүмәр радлиаллаһу әнһүмә] әйтте: Хәйбәр халҡы бихүмәр Ғабдуллаһ Ғөмүмәрҙең ҡулын урынынан ҡуҙғатҡанда. вәғәз уҡырға тороп: «Ысынлап та, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм быға тиклем Хәйбәр йәһүдтәре менән улар мөлкәтендә — ерҙә эшләү өсөн эш килешүе төҙөгән, унда ул: «Беҙ уны Аллаһы Тәғәлә һеҙгә нисек билдәләгән, шулай билдәләйәсәкбеҙ», — тигән. Ә бер көндө Ғабдулла бин Ғүмәр унда үҙ еренә эшләргә сыҡҡан һәм төндәрен уға ҡул-аяҡтары һыҙылғансы - быуындарынан һыҙылғансы - ҡырыҫ мөнәсәбәттә булғандар, хатта унда беҙҙең уларҙан башҡа дошмандарыбыҙ булмаһа ла - Хәйбәр халҡы. Улар беҙҙең дошмандар һәм беҙ шикләнгәндәр, һәм мин уларҙы ҡыуып сығарырға тәүәккәлмен». Ғүмәр ҡарар ҡабул иткәс, уға Бану Әби Әл Хөҡөйҡ ырыуынан бер кеше килеп: «Эй, әмирүл мөғминин, Мөхәммәт саллаллаһу ғәләйһис-сәләм беҙҙең менән мөлкәт тураһында эш килешелеүе төҙөһә лә, уны ҡыуып сығарырға йыйынаһыңмы?» Шуға күрә Ғүмәр: «Мин Аллаһ Илсеһенең һүҙҙәрен онотҡанмын тип шикләнәһеңме? Йәғни; — Әгәр ҙә һине Хәйбәрҙән ҡыуып сығарһалар, инә дөйәң төндән-төнгә ташып алып китһә, ни эшләр инең? Кеше: «Был Әбү Әл-Ҡосимдың шаяртыуы ғына», — тигән. Ғүмәр: «Һин ялған һөйләйһең, эй Аллаһтың дошманы», — тигән. Шуға күрә Ғүмәр уларҙы ҡыуып сығара һәм уларға хоҡуҡлы емештәрҙе аҡса, дөйә, тауар, эйәр, йүгән һәм башҡа нәмәләр менән алмаштыра. Һәм [Хәммәд бин Сәләмә] [Ғөбәйҙуллаһтан] риүәйәт итте; Мин [Нафиғтан] [Ибн Ғүмәрҙән раҙлиаллаһу әнһүмә] [Ғүмәр]ҙән Пәйғәмбәребеҙҙән шикләнәм, ул ҡыҫҡаса/ҡыҫҡаса риүәйәт иткән.