Hadits Perwakilan
Penangkapan dan pembunuhan Khubaib bin 'Adiy RA oleh Abu Sirwa'ah pada peristiwa Ar-Raji'
Imamu Bukhari : 2818حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهُوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَيْ رَجُلٍ كُلُّهُمْ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ وَلَا نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي فِي هَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَى فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًافَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ ذَلِكَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنْ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًاعَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِيوَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْيُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِفَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا
Ametuambia [Abu Al Yaman] ametuambia [Syu'aib] kutoka kwa [Az Zuhriy] alisema ameniambia ['Amru bin Abi Sufyan bin Asid bin Jariyah Ats Tsaqofiy], alikuwa mshirika wa Bani Zuhroh na alikuwa miongoni mwa masahaba wa Abu Hurairah, kwamba [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] alisema; Mtume wa Mwenyezi Mungu Shallallahu'alaiwasallam alituma msafara wa kijeshi na watu kumi kama wapelelezi na akamteua 'Ashim bin Thabit Al Anshoriy, babu yake 'Ashim bin 'Umar bin Al Khaththob kama kiongozi wa wanajeshi. Walianza safari hadi walipofika Al Hada', mahali kati ya 'Ushfan na Makka, uwepo wao uliambiwa kwa watu wa kabila la Hudzail ambao kwa kawaida huitwa Banu Lahyan. Kisha kabila hili likawakusanya karibu wanaume mia mbili ambao wote walikuwa wataalamu wa upigaji mishale. Pia walitafuta alama za mahali walipo wanachama wa msafara wa kijeshi wa Kiislamu. Walipowaona, 'Ashim na askari wake walijificha nyuma ya kilima kidogo (fad-fad). Lakini kabila hilo liliwazunguka mara moja na kupiga kelele: "Shukeni chini mtukabidhi kile kilicho mikononi mwenu. Kwako kuna dhamana na makubaliano ili tusimuue yeyote kati yenu." 'Ashim bin Thabit, akiwa kiongozi wa msafara wa kijeshi, alisema: "Mimi, Wallahi, sitashuka kwa dhamana ya kafiri. Ewe Mwenyezi Mungu, mwambie Mtume wako kuhusu hali yetu." Kwa hivyo kabila hilo liliwashambulia kwa mishale hadi wakamuua 'Ashim na watu wake saba. Hatimaye washiriki watatu waliobaki wa msafara huo walishuka kwa kukubaliana na dhamana na makubaliano. Miongoni mwao walikuwa Khubaib Al Anshoriy na Ibnu Datsinah na mtu mwingine. (Baada ya hao watatu kushuka) walimkamata na kuachilia kamba zao za upinde ili kuwafunga hao watatu. Mtu wa tatu alisema: "Huu ndio mwanzo wa usaliti. Wallahi, sitakufuata. Hakika, wao ni mfano kwangu." Alichomaanisha ni rafiki yao ambaye alikuwa ameuawa. Kwa hivyo walimburuta na kumlazimisha kuwafuata lakini alikataa hadi mwishowe wakamuua. Kisha wakaondoka na Khubaib na Ibnu Datsinah hadi mwishowe wakawauza wote wawili huko Makka baada ya Vita vya Badr. Khubaib alinunuliwa na Banu Al Harith bin 'Amir bin 'Amir bin Nawfal bin 'Abdu Manaf. Hapo awali, Khubaib ndiye mtu aliyemuua Al Harith bin 'Amir wakati wa Vita vya Badr. Kwa hivyo Khubaib alikuwa mikononi mwao kama mfungwa. ['Ubaidullah bin 'Iyadl] aliniambia kwamba [binti wa Al Harith (Zainab)] alimwambia kwamba, walipokubaliana (kumuua Khubaib), Khubaib alikopa (Zainab) wembe ili kunyoa nywele zake za sehemu za siri kwa hivyo akampa. Kisha Khubaib akamchukua mtoto wangu nilipokuwa mzembe, hiyo ni kwa sababu mtoto wangu alimkaribia. (Zainab) alisema: "Nilimkuta mwanangu kwenye mapaja yake huku yeye (Khubaib) akiwa ameshika wembe. Nilishtuka sana wakati huo." Khubaib aliona mshtuko usoni mwangu, kwa hivyo akasema: "Una wasiwasi kwamba nitamuua? Kweli sitafanya hivyo." (Zainab alisema); Hakika, Wallahi, sijawahi kumuona mfungwa mzuri kama Khubaib. Wallahi, nilimkuta siku moja akila zabibu kutoka mikononi mwake ingawa mikono yake ilikuwa imefungwa kwa chuma na pia huko Makka haikuwa msimu wa matunda." Alisema: "Hakika ilikuwa baraka kutoka kwa Mwenyezi Mungu aliyompa Khubaib". Kisha rakaa ikasema: "Kama isingekuwa ukweli kwamba ungefikiri ninaogopa, bila shaka ningeongeza muda wa maombi yangu. Ee Mwenyezi Mungu, waangamize wote." (Kisha akaimba); "Sijali mradi tu nitauawa nikiwa Mwislamu # Ni sehemu gani ya mwili wangu niliuawa katika njia ya Mwenyezi Mungu". Dua ya 'Ashim bin Thabit ilijibu alipouawa. Kisha Mtume (Swalla Allaahu'alaihiwasallam) akawafahamisha masahaba zake kuhusu habari zao na maafa waliyoyapata. (Wakati wa kifo cha 'Ashim) makafiri wa Kiquraishi walituma watu kwa 'Ashim na kuwaambia kwamba ameuawa ili waje kuchukua kitu kutoka kwenye mwili wa 'Ashim ili waweze kumtambua. Walitaka kulipiza kisasi kwa 'Ashim), Mwenyezi Mungu alimtumia 'Ashim jeshi la nyuki waliomlinda kutokana na wajumbe makafiri wa Quraish ili wasiweze kuchukua hata kipande kimoja cha nyama kutoka kwenye mwili wa 'Ashim.