Hadith Representative
Penangkapan dan pembunuhan Khubaib bin 'Adiy RA oleh Abu Sirwa'ah pada peristiwa Ar-Raji'
Imam Bukhari : 2818حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهُوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَيْ رَجُلٍ كُلُّهُمْ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ وَلَا نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي فِي هَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَى فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًافَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ ذَلِكَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنْ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًاعَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِيوَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْيُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِفَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا
आमकां सांगलां [अबू अल यमान] आमकां [स्यूअइब] कडल्यान [अझ ज़ुहरी] कडल्यान कळयलां म्हणलां म्हाका कळयलां ['अमरू बिन अबी सुफियन बिन असीद बिन जरियाह अत्स त्साकोफी], तो बनी जुहरोहाचो इश्ट आशिल्लो आनी तो अबू हुरैराच्या साथीदारांत आशिल्लो, की [अबू हुरैरा रदलियाल्लाहु 'अनहू] म्हणालो; अल्लाचो दूत शल्लल्लाहुअलाईवासल्लम हाणें धा मनशांवांगडा गुप्तचर म्हूण लश्करी मोहीम धाडली आनी ताणें ‘अशिम बिन उमर बिन अल खथथोब हाचो आजो ‘अशिम बिन थाबीत अल अंशोरीय हाका सैन्याचो फुडारी म्हूण नेमलो. ‘उशफान आनी मक्का हांचेमदल्या जाग्यार अल हादा’ हांगा पावतकच तांकां चड करून बानू लहयान म्हण्टात त्या हुडझायल जमातींतल्या लोकांक तांची हाजीरी सांगली. मागीर हे जमातीन सुमार दोनशें मनशांक एकठांय हाडले, जे सगळे धनुर्विद्याचे तज्ञ आशिल्ले. तशेंच मुसलमान लश्करी मोहिमेच्या वांगड्यांची सुवात सोदून काडली. तांकां पळोवन ‘अशिम आनी ताचीं सैन्या एका ल्हान दोंगरा फाटल्यान -फॅड-फॅड- लिपून रावलीं. पूण जमातीन रोखडेंच तांकां वेढो घालून मोर्चा काडलो: सकयल येवन तुज्या हातांत आसा तें आमकां दिवचें. तुमच्या खातीर आमी तुमच्यांतल्या खंयच्याच मनशाक मारचे नात हाची हमी आनी कबलात आसा’. ‘अशिम बिन थाबीत, लश्करी मोहिमेचो फुडारी म्हूण म्हणलें: ‘म्हजें म्हणल्यार अल्लाच्या नांवान हांव काफिराची हमी घेवन सकयल देंवचो ना. हे अल्ला तुज्या पैगंबराक आमची परिस्थिती सांग. देखून ‘अशिम आनी ताच्या सात मनशांक मारून उडयले मेरेन जमातीन तांकां बाणांनी घुरी घाली. निमाणें मोहिमेचे जिवंत उरिल्ले तीन वांगडी हमी आनी करार मान्य करून देंवले. तातूंत खुबैब अल अंशोरी आनी इब्नू दत्सिना आनी आनीक एक मनीस आशिल्लो. -तीगां सकयल पडल्या उपरांत- तांणी ताका धरलो आनी तिगांक बांदपाक धनुर्धर सोडले. तिसऱ्या मनशान म्हणलें: ‘ह्या विश्वासघाताची सुरवात. अल्लाचो कसम हांव तुज्या फाटल्यान वचचो ना. खरेंच ते म्हजे खातीर आदर्श म्हणून’. ताचो अर्थ म्हळ्यार मारून उडयल्लो तांचे इश्ट. देखून तांणी ताका ओडून घेतलो आनी ताका आपल्या फाटल्यान वचपाक लायलो पूण निमाणें तांणी ताका मारलो मेरेन ताणें न्हयकार दिलो. उपरांत ते खुबैब आनी इब्नू दत्सिना हांचेवांगडा भायर सरले आनी निमाणें बदर झुजा उपरांत दोगांयक मक्का हांगा विकले. खुबैब हो बानू अल हरिथ बिन अमीर बिन नवफल बिन अब्दु मनाफ हाणें विकतें घेतलो. हाचेपयलीं बदराच्या झुजांत अल हरिथ बिन अमीराक मारपी मनीस खुबैब होच आशिल्लो. देखून खुबैब बंदी म्हूण तांच्या हातांत आशिल्लो. ['उबैदुल्लाह बिन इयादल] म्हाका सांगलें की [अल हरिथ -जैनाब- हाची धूव] ताका सांगलें की, जेन्ना तांणी -खुबैबाक मारपाक- मान्य केलें तेन्ना खुबैबान -जैनबा कडल्यान- आपले जघन केंस मुंडपाक रेझर रिणान घेतलो म्हणून ताणें ती तिका रिणान दिली. मागीर खुबैबान म्हज्या भुरग्याक व्हेलो जेन्ना हांव बेपर्वा करतालो, तें म्हजें भुरगें ताचे कडेन गेलें म्हणून. -जैनाब- म्हणालो: ‘म्हजो पूत -खुबैब- रेझर धरता आसतना ताच्या मांडयेर मेळ्ळो. त्या खिणाक म्हाका खरोच धक्को बसलो’. खुबैबाक म्हज्या तोंडार धक्को दिसलो, देखून ताणें म्हणलें: ‘हांव ताका मारतलों असो तुका हुस्को आसा? खरेंच हांव करचो ना'. -जैनाब म्हणालो-; खरेंच अल्लाच्या कसबांत खुबैब इतलो बरो कैदी हांवें केन्नाच पळोवंक ना. अल्लाचो कसम, एक दीस ताका हात लोखणान बांदून दवरून लेगीत हातांतल्यान द्राक्ष खातना दिसलो आनी तशेंच मक्कांत फळांचो हंगाम नाशिल्लो.' ताणें म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार अल्लान खुबैबाक दिल्लो आशीर्वाद आशिल्लो’. हलाल वाठारांत खुबैबाक मारपाखातीर ते हरोमाची भूंय सोडून वचपाचे आशिल्ले तेन्ना खुबैबान तांकां म्हणलें: ‘हांव दोन रकाअत करुंक दितां’. देखून तांणी ताका आपयलो. देखून खुबैबान दोन रकाअत नमाज केलो मागीर म्हणलें: ‘तुमी म्हाका भियेलां अशें समजून घेतिल्लें ना जाल्यार अर्थांतच हांव म्हजी नमाज लांब करतलों. हे अल्ला, तांकां सगळ्यांचो नाश कर'. -तेन्ना ताणें कविता दिली-; 'मुसलमान म्हणून मारून उडयता तो मेरेन म्हाका कांयच पडना # म्हज्या कुडीचो खंयचो भाग हांवें अल्लाच्या वाटेर मारलो'. # 'सगल्या गजालींक अल्लाचे वटेन इनाम आसूंक जाय # ताका जाय जाल्यार तो फाटीं पडल्ल्या मासाक आशीर्वाद दिता'. निमाणें इब्न अल हरिथ हाणें ताका मारलो. आनी धीर धरपाचो एक प्रकार म्हणून मारपाचे आशिल्ल्या दरेका मुसलमानाक दोन रकात नमाजांचें आदर्श घालपी पयलो मनीस खुबैब. आनी अल्लान अशिम बिन थाबीत हाका मारलो तेन्ना ताची प्रार्थना जाप दिली. मागीर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहिवसल्लम हाणें आपल्या साथीदारांक तांची खबर आनी तांकां मेळिल्ल्या संकश्टाची म्हायती दिली. -‘अशिमाच्या मरणा वेळार- कुरैश काफिरांनी लोकांक ‘अशिम’ कडेन धाडले आनी तांकां सांगलें की ताका मारला, जाका लागून ते येवन ‘अशिमाच्या कुडींतल्यान कितें तरी घेतले, जाका लागून तांकां ताका वळखूंक मेळटलो. हाचेपयलीं ‘अशिमान बदराच्या झुजांत खऱ्यांनीच तांच्या एका अधिकाऱ्याक मारून उडयल्लो. -जेन्ना तांकां ‘अशिम-’चो सूड घेवपाचो आशिल्लो तेन्ना अल्लान ‘अशिमाक मधमाश्यांचें सैन्य धाडलें आनी तांणी ताची कुरॉयशांच्या काफिर दूतांकडल्यान राखण दिली, जाका लागून तांकां ‘अशिमाच्या आंगांतल्यान एकूय मांसाचो कुडको घेवंक मेळ्ळो ना.