ហាទីសតំណាង
Penangkapan dan pembunuhan Khubaib bin 'Adiy RA oleh Abu Sirwa'ah pada peristiwa Ar-Raji'
Imam Bukhari : 2818حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهُوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَيْ رَجُلٍ كُلُّهُمْ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ وَلَا نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي فِي هَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَى فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًافَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ ذَلِكَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنْ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًاعَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِيوَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْيُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِفَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا
បានប្រាប់យើង [អាប៊ូ អាល់យ៉ាម៉ាន] បានប្រាប់យើង [ស៊ីយូអ៊ែប] ពី [អាហ្ស ហ្ស៊ូរីយ] បាននិយាយថា បានជូនដំណឹងដល់ខ្ញុំ [អាំរូ ប៊ីន អាប៊ី ស៊ូហ្វីយ៉ាន ប៊ីន អាស៊ីដ ប៊ីន ចារីយ៉ា អាត ហ្សាកូហ្វីយ] គាត់គឺជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់បានី ហ្ស៊ូរ៉ូ ហើយគាត់គឺជាម្នាក់ក្នុងចំណោមដៃគូរបស់អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ាយរ៉ា ដែល [អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ាយរ៉ា រ៉ាឌីអាឡាហ៊ូ 'អានហ៊ូ] បាននិយាយថា អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ សាលឡាហ៊ូ'អាឡាអ៊ីវ៉ាសាឡាម បានបញ្ជូនបេសកកម្មយោធាមួយជាមួយបុរសដប់នាក់ជាអ្នកស៊ើបការណ៍ ហើយទ្រង់បានតែងតាំង 'អាស៊ីម ប៊ីន ថាប៊ីត អាល់ អាន់សូរីយ' ដែលជាជីតារបស់ 'អាស៊ីម ប៊ីន 'អ៊ូម៉ា ប៊ីន អាល់ ខាថូប' ជាមេដឹកនាំកងទ័ព។ ពួកគេបានចេញដំណើររហូតដល់ពេលពួកគេទៅដល់អាល់ ហាដា ដែលជាកន្លែងមួយរវាង 'អ៊ូសហ្វាន និង ម៉ាកកា វត្តមានរបស់ពួកគេត្រូវបានប្រាប់ដល់ប្រជាជននៃកុលសម្ព័ន្ធហ៊ូដហ្សៃល ដែលជាធម្មតាត្រូវបានគេហៅថា បានូ ឡាហ៊ីយ៉ាន។ បន្ទាប់មកកុលសម្ព័ន្ធនេះបានប្រមូលផ្តុំបុរសជិតពីររយនាក់ ដែលសុទ្ធតែជាអ្នកជំនាញខាងបាញ់ធ្នូ។ ពួកគេក៏បានស្វែងរកដាននៃទីតាំងរបស់សមាជិកនៃបេសកកម្មយោធាមូស្លីមផងដែរ។ ពេលពួកគេឃើញពួកគេ «អាស៊ីម និងកងទ័ពរបស់គាត់បានលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយភ្នំតូចមួយ - ហ្វាដហ្វាដ -»។ ប៉ុន្តែកុលសម្ព័ន្ធបានឡោមព័ទ្ធពួកគេភ្លាមៗ ហើយស្រែកថា «ចុះមកប្រគល់អ្វីដែលនៅក្នុងដៃរបស់អ្នកមកយើង។ ចំពោះអ្នក មានការធានា និងកិច្ចព្រមព្រៀងថាយើងនឹងមិនសម្លាប់អ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកទេ»។ «អាស៊ីម ប៊ីន ថាប៊ីត ក្នុងនាមជាមេដឹកនាំនៃបេសកកម្មយោធា បាននិយាយថា «ចំពោះខ្ញុំ ដោយអល់ឡោះ ខ្ញុំនឹងមិនចុះទៅជាមួយនឹងការធានារបស់អ្នកមិនជឿឡើយ។ ឱអល់ឡោះ សូមប្រាប់ព្យាការីរបស់អ្នកអំពីស្ថានភាពរបស់យើង»។ ដូច្នេះកុលសម្ព័ន្ធបានវាយប្រហារពួកគេដោយព្រួញរហូតដល់ពួកគេបានសម្លាប់ «អាស៊ីម និងបុរសប្រាំពីរនាក់របស់គាត់»។ ជាចុងក្រោយ សមាជិកបីនាក់ដែលនៅរស់រានមានជីវិតនៃបេសកកម្មបានចុះពីយន្តហោះដោយយល់ព្រមលើការធានា និងកិច្ចព្រមព្រៀង។ ក្នុងចំណោមពួកគេមាន គូបៃ អាល់ អានសូរី និង អ៊ីបនូ ដាតស៊ីណា និងមនុស្សម្នាក់ទៀត។ «បន្ទាប់ពីអ្នកទាំងបីត្រូវបានទម្លាក់ចុះ - ពួកគេបានចាប់គាត់ ហើយដោះខ្សែធ្នូរបស់ពួកគេដើម្បីចងអ្នកទាំងបី។ មនុស្សទីបីបាននិយាយថា «នេះជាការចាប់ផ្តើមនៃការក្បត់។ ដោយអល់ឡោះ ខ្ញុំនឹងមិនតាមអ្នកទេ។ ពិតជាពួកគេគឺជាគំរូសម្រាប់ខ្ញុំ»។ អ្វីដែលគាត់ចង់មានន័យគឺមិត្តរបស់ពួកគេដែលត្រូវបានសម្លាប់។ ដូច្នេះពួកគេបានអូសគាត់ ហើយបង្ខំគាត់ឱ្យដើរតាមពួកគេ ប៉ុន្តែគាត់បានបដិសេធរហូតដល់ទីបំផុតពួកគេបានសម្លាប់គាត់។ បន្ទាប់មកពួកគេបានចាកចេញជាមួយ Khubaib និង Ibnu Datsinah រហូតដល់ទីបំផុតពួកគេបានលក់ពួកគេទាំងពីរនាក់នៅ Mecca បន្ទាប់ពីសមរភូមិ Badr។ Khubaib ត្រូវបានទិញដោយ Banu Al Harith bin 'Amir bin Nawfal bin 'Abdu Manaf។ ពីមុន Khubaib គឺជាមនុស្សដែលបានសម្លាប់ Al Harith bin 'Amir ក្នុងអំឡុងពេលសមរភូមិ Badr។ ដូច្នេះ Khubaib ស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ពួកគេក្នុងនាមជាអ្នកទោស។ ['Ubaidullah bin 'Iyadl] បានប្រាប់ខ្ញុំថា [កូនស្រីរបស់ Al Harith -Zainab-] បានប្រាប់គាត់ថា នៅពេលដែលពួកគេយល់ព្រម -សម្លាប់ Khubaib- Khubaib - បានខ្ចី -ពី Zainab - ឡាមដើម្បីកោរសក់សាធារណៈរបស់គាត់ ដូច្នេះគាត់បានឱ្យនាងខ្ចីវា។ បន្ទាប់មក Khubaib បានយកកូនរបស់ខ្ញុំនៅពេលដែលខ្ញុំមិនប្រុងប្រយ័ត្ន នោះគឺដោយសារតែកូនរបស់ខ្ញុំបានដើរមករកគាត់។ -Zainab- បាននិយាយថា៖ 'ខ្ញុំបានរកឃើញកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំនៅលើភ្លៅរបស់គាត់ ខណៈពេលដែលគាត់ -Khubaib- កំពុងកាន់ឡាម។ ខ្ញុំពិតជាភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលនោះ'។ ឃូបៃប បានឃើញមុខខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើល ដូច្នេះគាត់បាននិយាយថា៖ «តើអ្នកព្រួយបារម្ភថាខ្ញុំនឹងសម្លាប់គាត់មែនទេ? ខ្ញុំពិតជាមិនធ្វើវាទេ»។ -ហ្សៃណាប បាននិយាយថា-; ពិតណាស់ សូមព្រះជួយ ខ្ញុំមិនដែលឃើញអ្នកទោសណាល្អដូចឃូបៃបទេ។ សូមព្រះជួយ ខ្ញុំធ្លាប់បានឃើញគាត់កំពុងញ៉ាំទំពាំងបាយជូរពីដៃរបស់គាត់ ទោះបីជាដៃរបស់គាត់ត្រូវបានចងដោយដែកក៏ដោយ ហើយនៅមេកា វាមិនមែនជារដូវផ្លែឈើទេ»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «ពិតជាពរជ័យពីព្រះជួយដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ឃូបៃប»។ នៅពេលដែលពួកគេហៀបនឹងចាកចេញពីទឹកដីហារ៉ុម ដើម្បីសម្លាប់ឃូបៃបនៅក្នុងតំបន់ហាឡាល ឃូបៃប បាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថា៖ «សូមឱ្យខ្ញុំអធិស្ឋានពីររ៉កអាត»។ ដូច្នេះពួកគេបានអញ្ជើញគាត់។ ដូច្នេះ ឃូបៃប បានអធិស្ឋានពីររ៉កអាត រួចនិយាយថា៖ «ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារអ្នកគិតថាខ្ញុំខ្លាចទេ ពិតណាស់ខ្ញុំនឹងពន្យារពេលការអធិស្ឋានរបស់ខ្ញុំ។ ឱព្រះជួយ សូមបំផ្លាញពួកគេទាំងអស់គ្នា»។ -បន្ទាប់មកគាត់បានសូត្រកំណាព្យ-; «ខ្ញុំមិនខ្វល់ទេ ដរាបណាខ្ញុំត្រូវបានសម្លាប់ជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម # តើផ្នែកណានៃរាងកាយរបស់ខ្ញុំត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ»។ # «អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវតែមានរង្វាន់ពីខាងអល់ឡោះ # ប្រសិនបើទ្រង់ចង់បាន ទ្រង់ប្រទានពរដល់សាច់ដែលរហែក»។ ជាចុងក្រោយ Ibn Al Harith បានសម្លាប់គាត់។ ហើយ Khubaib គឺជាមនុស្សដំបូងគេដែលធ្វើគំរូនៃការអធិស្ឋានរ៉ាកាតពីរសម្រាប់អ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមគ្រប់រូបដែលហៀបនឹងត្រូវសម្លាប់ជាទម្រង់នៃការអត់ធ្មត់។ ហើយអល់ឡោះបានឆ្លើយតបនឹងការអធិស្ឋានរបស់ 'Ashim bin Thabit នៅពេលដែលគាត់ត្រូវបានគេសម្លាប់។ បន្ទាប់មកព្យាការី sallalaahu'alaihiwasallam បានជូនដំណឹងដល់ដៃគូរបស់គាត់អំពីដំណឹងរបស់ពួកគេ និងគ្រោះមហន្តរាយដែលពួកគេបានជួបប្រទះ។ - នៅពេលដែល 'Ashim' ស្លាប់ - ពួកអ្នកមិនជឿ Quraish បានបញ្ជូនមនុស្សទៅ 'Ashim' ហើយប្រាប់ពួកគេថាគាត់ត្រូវបានគេសម្លាប់ ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចមកយកអ្វីមួយពីរាងកាយរបស់ 'Ashim' ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចស្គាល់គាត់។ ពីមុន 'Ashim' ពិតជាបានសម្លាប់មន្ត្រីម្នាក់របស់ពួកគេក្នុងអំឡុងពេលសមរភូមិ Badr ។ - នៅពេលដែលពួកគេចង់សងសឹក 'Ashim' អល់ឡោះបានបញ្ជូនកងទ័ពឃ្មុំទៅ 'Ashim' ដែលបានការពារគាត់ពីអ្នកនាំសារមិនជឿរបស់ Quraish ដូច្នេះពួកគេមិនអាចយកសាច់មួយដុំពីរាងកាយរបស់ 'Ashim' បានទេ។