Hadith Representative
Penangkapan dan pembunuhan Khubaib bin 'Adiy RA oleh Abu Sirwa'ah pada peristiwa Ar-Raji'
Imam Bukhari : 2818حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهُوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَيْ رَجُلٍ كُلُّهُمْ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ وَلَا نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي فِي هَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَى فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًافَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ ذَلِكَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنْ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًاعَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِيوَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْيُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِفَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا
Hefur sagt okkur [Abu Al Yaman] að hann hafi upplýst okkur [Syu'aib] frá [Az Zuhriy] og sagt mér ['Amru bin Abi Sufyan bin Asid bin Jariyah Ats Tsaqofiy] að hann væri bandamaður Bani Zuhroh og meðal félaga Abu Hurairah, að [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] hafi sagt: Sendiboði Allahs (friður sé með honum) sendi herleiðangur með tíu njósnurum og hann skipaði 'Ashim bin Thabit Al Anshoriy, afa 'Ashim bin 'Umar bin Al Khaththob, sem leiðtoga hersins. Þeir lögðu af stað þar til þeir komu til Al Hada', stað milli 'Ushfan og Mekka, og var nærvera þeirra tilkynnt fólki Hudzail ættbálksins, sem venjulega er kallað Banu Lahyan. Þá safnaði þessi ættbálkur saman næstum tvö hundruð mönnum sem allir voru sérfræðingar í bogfimi. Þeir leituðu einnig að ummerkjum um hvar meðlimir múslimaherleiðangursins væru að finna. Þegar þeir sáu þá, földu Ashim og hermenn hans sig á bak við litla hæð - tískustraumar-. En ættbálkurinn umkringdi þá þegar í stað og hrópaði: „Komið niður og afhenið okkur það sem þið hafið í höndum. Fyrir ykkur er trygging og samkomulag um að við munum ekki drepa neinn ykkar.“ Ashim bin Thabit, sem leiðtogi herleiðangursins, sagði: „Hvað mig varðar, fyrir Allah, ég mun ekki fara niður með ábyrgð vantrúaðs manns. Ó Allah, segðu spámanni þínum frá aðstæðum okkar.“ Ættbálkurinn réðst þá með örvum þar til þeir drápu Ashim og sjö af mönnum hans. Að lokum gengu þrír eftirlifandi meðlimir leiðangursins á land með því að samþykkja ábyrgðir og samninga. Meðal þeirra voru Khubaib Al Anshoriy og Ibnu Datsinah og annar maður. -Eftir að þeir þrír voru komnir niður - náðu þeir honum og slepptu bogastrengjum sínum til að binda þá þrjá. Þriðji maðurinn sagði: „Þetta er upphaf svikanna. Fyrir Allah, ég mun ekki fylgja ykkur. Þeir eru mér sannarlega fyrirmyndir.“ Það sem hann átti við var vinur þeirra sem hafði verið drepinn. Þeir drógu hann því og neyddu hann til að fylgja sér en hann neitaði þar til þeir drápu hann að lokum. Síðan fóru þeir með Khubaib og Ibnu Datsinah þar til þeir seldu þá báða í Mekka eftir orrustuna við Badr. Khubaib var keyptur af Banu Al Harith bin 'Amir bin Nawfal bin 'Abdu Manaf. Áður var Khubaib sá sem drap Al Harith bin 'Amir í orrustunni við Badr. Þannig að Khubaib var í höndum þeirra sem fangi. ['Ubaidullah bin 'Iyadl] sagði mér að [dóttir Al Harith -Zainab-] hefði sagt honum að þegar þeir samþykktu - að drepa Khubaib - hefði Khubaib fengið lánaðan - frá Zainab- rakvél til að raka kynfæri sín svo hann lánaði henni hann. Þá tók Khubaib barnið mitt þegar ég var kærulaus, það var vegna þess að barnið mitt nálgaðist hann. -Zainab- sagði: "Ég fann son minn í kjöltu hans á meðan hann - Khubaib - hélt á rakvél. Ég varð mjög hissa á þeirri stundu." Khubaib sá lostinn í andliti mínu og sagði: „Hefurðu áhyggjur af því að ég muni drepa hann? Ég geri það alls ekki.“ -Zainab sagði-; Já, fyrir Allah, ég hef aldrei séð eins góðan fanga og Khubaib. Fyrir Allah, ég fann hann einn daginn borða vínber úr höndum sér þótt hendur hans væru fjötraðar járni og í Mekka var ekki ávaxtatími.“ Hann sagði: „Sannarlega var það blessun frá Allah sem hann gaf Khubaib.“ Þegar þeir voru að fara að yfirgefa landið Harom til að drepa Khubaib á halal svæði, sagði Khubaib við þá: „Leyfið mér að biðja tvær raka'at.“ Þeir buðu honum. Khubaib bað tvær raka'at og sagði síðan: „Ef þið hefðuð ekki haldið að ég væri hræddur hefði ég auðvitað lengt bænina mína. Ó Allah, tortímdu þeim öllum.“ -Síðan flutti hann ljóð-; „Mér er alveg sama svo lengi sem ég er drepinn sem múslimi # Hvaða líkamshluta ég var drepinn fyrir veg Allah.“ # „Allt verður að hafa umbun frá Allah, # ef Hann vill, blessar Hann hið rifna hold.“ Að lokum drap Ibn Al Harith hann. Og Khubaib var fyrstur til að setja fram tvær raka'at bænir fyrir hvern múslima sem var um það bil að vera drepinn, sem tákn um þolinmæði. Og Allah svaraði bæn Ashim bin Thabit þegar hann var drepinn. Þá upplýsti spámaðurinn sallallaahu'alaihi wasallam félaga sína um fréttir þeirra og hörmungarnar sem þeir höfðu upplifað. -Þegar Ashim lést sendu vantrúaðir Quraish fólk til Ashim og sögðu þeim að hann hefði verið drepinn svo að þeir kæmu og tækju eitthvað úr líkama Ashim svo að þeir gætu þekkt hann. Áður hafði Ashim drepið einn af embættismönnum þeirra í orrustunni við Badr. -Þegar þeir vildu hefna sín á Ashim- sendi Allah til Ashim her býflugna sem vernduðu hann fyrir vantrúuðum sendiboðum Quraish svo að þeir gátu ekki tekið einn einasta bita af holdi úr líkama Ashim.