Hadith Representative
Penangkapan dan pembunuhan Khubaib bin 'Adiy RA oleh Abu Sirwa'ah pada peristiwa Ar-Raji'
Imam Bukhari : 2818حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهُوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَيْ رَجُلٍ كُلُّهُمْ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ وَلَا نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي فِي هَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَى فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًافَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ ذَلِكَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنْ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًاعَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِيوَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْيُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِفَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا
Ta [Abu Al Yaman] ütles meile [Shu'aib] [Az Zuhriyst], et ta ütles mulle ['Amru bin Abi Sufyan bin Asid bin Jariyah Ats Tsaqofiy], et ta on Bani Zuhri liitlane ja Abu Hurairahi kaaslaste seas, et [Abu Hurairah radillallahu 'anhu] ütles: 'Rasulullah Shallallahu'alaiwasallam saatis kümneliikmelise spiooniretke ja määras vägede juhiks 'Ashim bin Thabit Al Anshori, 'Ashim bin 'Umar bin Al Khotthobi vanaisa. Nad asusid teele, kuni jõudsid Al Hadasse, paika 'Ushfani ja Meka vahel. Nende asukohast teatati Hudzaili hõimu inimestele, keda tavaliselt kutsutakse Banu Lahyaniks. Seega mobiliseeris see hõim ligi kakssada inimest, kes kõik olid vibulaskjad. Samuti otsisid nad jälgi moslemite sõjaväeekspeditsiooni liikmete asukohast. Kui ta neid nägi, peitis Ashim ja tema meeskond end väikese künka taha – fad-fad –, aga hõim piiras nad kohe ümber ja hüüdis: „Tulge alla ja andke meile üle, mis teil on. Teil on garantii ja leping, et me ei tapa kedagi teist!“ Sõjaväeekspeditsiooni juht Asim bin Thabit ütles: „Mis minusse puutub, siis Allahi nimel ei lähe ma alla uskmatute garantiiga. Oo Allah, teavita oma prohvetit meie olukorrast!“ Seega ründas hõim neid nooltega, kuni nad suutsid tappa Asimi ja seitse tema meest. Lõpuks langesid alla kolm ekspeditsiooni liiget, kes olid veel elus, nõustudes garantii ja lepinguga. Nende seas olid Khubaib Al Ansariy, Ibn Datsinah ja veel üks inimene. Pärast seda, kui nad kolm alla olid läinud, püüdsid nad ta kinni ja sidusid oma vibunöörid lahti, et nad kolm kinni siduda. Kolmas ütles: „See on reetmise algus.“ „Allahi nimel, ma ei järgne teile. Tegelikult on nad mulle eeskujuks.“ Ta pidas silmas oma tapetud kaaslasi. Nad lohistasid ta kaasa ja sundisid teda endale järgnema, kuid ta keeldus, kuni nad ta lõpuks tapsid. Seejärel asusid nad teele koos Khubaibi ja Ibn Datsinahiga, kuni nad lõpuks pärast Badri lahingut Mekas müüsid. Khubaibi ostis Banu Al Harith bin 'Amir bin Nawfal bin 'Abdu Manaf. Varem oli Khubaib see, kes tappis Al Harith bin 'Amiri Badri lahingus. Nii sai Khubaibist nende vang. ['Ubaidullah bin 'Iyadl] teatas mulle, et [Al Harithi tütar - Zainab-] teatas talle, et kui nad leppisid kokku Khubaibi tapmises, laenas Khubaib Zainabilt habemenuga oma häbemekarvade raseerimiseks, nii et naine laenas selle talle. Seejärel võttis Khubaib mu poja, kui ma ei teadnud, sest mu poeg lähenes talle. -Zainab- ütles: „Ma leidsin oma poja temast kinni hoidmas, samal ajal kui ta - Khubaib - hoidis habemenuga. Olin sel hetkel tõeliselt üllatunud.“ Khubaib nägi mu näol üllatust ja ütles: „Kas sa kardad, et ma tapan ta? Ma ei tee seda.“ -Zainab ütles: „Allahi nimel, ma pole kunagi näinud nii head vangi kui Khubaib. Allahi nimel, ma leidsin ta kord käes viinamarju söömas, samal ajal kui ta käsi oli raudahelatega seotud, ja Mekas polnud sel ajal puuviljade aeg.“ Ta ütles: „Tõepoolest, see on Allahi antud and, mille Ta on Khubaibile andnud.“ Kui nad hakkasid haramimaalt lahkuma, et Khubaibi seaduslikul alal tappa, ütles Khubaib neile: „Las ma palvetan kaks rak'at.“ Nad lubasid tal. Nii palvetas Khubaib kaks rak'at ja ütles siis: „Kui te poleks arvanud, et ma kardan, oleksin oma palvet pikendanud.“ „Oo Allah, hävita nad kõik.“ - Seejärel luges ta salmi: „Mind ei huvita, kui mind moslemina tapetakse # Millises kehaosas ma Allahi teel tapetakse?“ # „Kõige selle eest on Allahil tasu # kui Ta tahab, õnnistab Ta rebitud liha.“ Lõpuks tappis Ibn Al Harith ta. Ja Khubaib oli esimene inimene, kes andis eeskuju, palvetades kannatlikkuse märgiks kaks rak'at iga tapmisele määratud moslemi eest. Ja Allah vastas Asim bin Thabiti palvele, kui ta tapeti. Seejärel teatas prohvet (sallallaahu 'alaihi wa sallam) oma kaaslastele uudistest ja kogetud õnnetusest. - Kui Asim suri, saatsid Kuraiši uskmatud inimesi Asimi juurde ja teatasid neile, et ta oli tapetud, et nad saaksid tulla ja võtta midagi Asimi kehast, et nad saaksid ta tuvastada. Varem oli Asim tõepoolest tapnud ühe nende pealikest Badri lahingus. –Kui nad tahtsid Asimile kätte maksta, saatis Allah Asimile mesilasväe, mis kaitses teda uskmatute Qurayshi saadikute eest, nii et nad ei saanud Asimi kehast võtta ühtegi lihatükki.