Hədis
Penangkapan dan pembunuhan Khubaib bin 'Adiy RA oleh Abu Sirwa'ah pada peristiwa Ar-Raji'
Imam Bukhari : 2818حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهُوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَيْ رَجُلٍ كُلُّهُمْ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ وَلَا نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي فِي هَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَى فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًافَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ ذَلِكَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنْ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًاعَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِيوَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْيُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِفَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا
Bizə [Əbu Əl-Yəmən] [əz-Zuhriy]dən [Syuaib] xəbər verib ki, o, Bəni-Zuhronun müttəfiqi və Əbu Hüreyrənin səhabələrindən biri idi. Əbu Hüreyrə radiyallahu anhu belə deyib: “Allahın Rəsulu (sallallahu aleyhi və səlləm) on nəfərlik casusluqla hərbi ekspedisiya göndərdi və Əşimin ibn Ömər ibn Əl-Xəztubun babası Aşim ibn Sabit Əl-Ənşurini qoşunların başçısı təyin etdi. Onlar yola düşdülər və Üşfanla Məkkə arasında yerləşən Əl-Hədəyə çatanda onların varlığı adətən Bəni Ləhyan adlanan Hüzeyil qəbiləsinə xəbər verildi. Sonra bu qəbilə ox atmaqda usta olan təxminən iki yüz nəfəri səfərbər etdi. Onlar həmçinin müsəlman hərbi ekspedisiyasının üzvlərinin yerlərinin izlərini axtardılar. Onları görəndə “Aşim və qoşunları kiçik bir təpənin arxasında gizləndilər - fad-fad-”. Lakin qəbilə dərhal onları mühasirəyə aldı və qışqırdı: “Aşağı düşün və əlinizdə olanı bizə verin. Sizin üçün heç birinizi öldürməyəcəyimizə dair zəmanət və razılaşma var”. “Hərbi ekspedisiyanın rəhbəri olan Aşim bin Sabit dedi: “Mənə gəlincə, Allaha and olsun ki, kafir zəmanəti ilə enməyəcəyəm. Ey Allahım, vəziyyətimizi Peyğəmbərinə danış”. Beləliklə, qəbilə onlara oxlarla hücum etdi, ta ki Aşimi və onun yeddi nəfərini öldürənə qədər. Nəhayət, ekspedisiyanın sağ qalan üç üzvü zəmanət və razılaşmalara razılaşaraq gəmidən düşdülər. Onların arasında Xubeyb əl-Ənşori, İbnu Datsinah və başqa bir nəfər var idi. - Üç nəfər yıxıldıqdan sonra - onu tutdular və üçünü bağlamaq üçün yay iplərini buraxdılar. Üçüncü bir şəxs dedi: “Bu, xəyanətin başlanğıcıdır. Allaha and olsun ki, mən sənin ardınca getməyəcəyəm. Həqiqətən də onlar mənim üçün nümunədirlər”. Demək istədiyi, öldürülmüş dostları idi. Beləliklə, onu sürüyüb özlərinə tabe olmağa məcbur etdilər, amma o, nəhayət onu öldürənə qədər imtina etdi. Sonra Xubeyb və İbn Datsinahla birlikdə getdilər, nəhayət Bədr döyüşündən sonra hər ikisini Məkkədə satdılar. Xubeybi Bəni Əl-Haris ibn Əmir ibn Nəvvəl ibn Əbdü Mənaf satın aldı. Əvvəllər Xubeyb Bədr döyüşündə Əl-Haris ibn Əmiri öldürən şəxs idi. Beləliklə, Xubeyb onların əlində əsir idi. [Übeydullah ibn İyadl] mənə dedi ki, [əl-Harisin qızı Zeynəbin-] ona Xubeybi öldürməyə razılaşdıqda Xubeybin Zeynəbdən qasıq tüklərini qırxmaq üçün ülgüc borc aldığını və ona borc verdiyini söylədi. Sonra Xubeyb uşağımı götürdü, çünki uşağım ona yaxınlaşdı. Zeynəb dedi: "Oğlumu Xubeybin ülgüc tutduğu halda qucağında tapdım. Həmin an həqiqətən şoka düşdüm". Xubeyb üzümdəki şoku görüb dedi: “Onu öldürəcəyimdən narahatsan? Həqiqətən də, bunu etməyəcəyəm”. - Zeynəb dedi: “Həqiqətən də, Allaha and olsun ki, mən Xubeyb qədər yaxşı bir əsir görməmişəm. Allaha and olsun ki, bir gün onu əllərindən üzüm yeyərkən gördüm, baxmayaraq ki, əlləri dəmirlə bağlı idi və Məkkədə meyvə mövsümü deyildi.” O dedi: “Həqiqətən də, bu, Allahdan Xubeybə bəxş etdiyi bir nemət idi”. Xubeybi halal bir ərazidə öldürmək üçün Hərom torpağından çıxmaq üzrə olanda Xubeyb onlara dedi: “İcazə verin, iki rükət namaz qılım”. Onlar onu dəvət etdilər. Xubeyb iki rükət namaz qıldı və dedi: “Əgər qorxduğumu düşünməsəydiniz, əlbəttə ki, namazımı uzadardım. Ey Allahım, hamısını məhv et”. -Sonra şeir dedi: “Müsəlman olaraq öldürüldüyüm müddətcə mənim vecinə deyil # Allah yolunda bədənimin hansı hissəsində öldürüldüm”. # 'Allah tərəfindən hər şeyin mükafatı olmalıdır # əgər istəsə, cırılmış əti bərəkətləndirər'. Nəhayət, İbn əl-Haris onu öldürdü. Xubeyb öldürülmək üzrə olan hər bir müsəlman üçün səbir nümunəsi olaraq iki rükət namaz qılan ilk şəxs oldu. Allah Aşim ibn Sabit öldürüldükdə onun duasını qəbul etdi. Sonra Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) səhabələrinə onların xəbərləri və yaşadıqları fəlakət barədə məlumat verdi. -Aşimin ölümü zamanı Qureyş kafirləri Aşimin yanına adam göndərdilər və onlara onun öldürüldüyünü dedilər ki, gəlib Aşimdən bir şey götürsünlər ki, onu tanısınlar. Əvvəllər Aşim Bədr döyüşündə onların məmurlarından birini öldürmüşdü. -Aşimin qisasını almaq istədikdə, Allah Aşimə onu Qureyşin kafir elçilərindən qoruyan bir arı ordusu göndərdi ki, onlar Aşimdən bir parça ət də götürə bilməsinlər.