Hadith Representative
Kisah Wahsyi: Masuk Islam setelah membunuh Hamzah, lalu menebus kesalahannya dengan membunuh Musailamah Al-Kaddhab
Imam Bukhari : 3764حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ قَالَخَرَجْتُ مَعَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ فَلَمَّا قَدِمْنَا حِمْصَ قَالَ لِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَدِيٍّ هَلْ لَكَ فِي وَحْشِيٍّ نَسْأَلُهُ عَنْ قَتْلِ حَمْزَةَ قُلْتُ نَعَمْ وَكَانَ وَحْشِيٌّ يَسْكُنُ حِمْصَ فَسَأَلْنَا عَنْهُ فَقِيلَ لَنَا هُوَ ذَاكَ فِي ظِلِّ قَصْرِهِ كَأَنَّهُ حَمِيتٌ قَالَ فَجِئْنَا حَتَّى وَقَفْنَا عَلَيْهِ بِيَسِيرٍ فَسَلَّمْنَا فَرَدَّ السَّلَامَ قَالَ وَعُبَيْدُ اللَّهِ مُعْتَجِرٌ بِعِمَامَتِهِ مَا يَرَى وَحْشِيٌّ إِلَّا عَيْنَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ يَا وَحْشِيُّ أَتَعْرِفُنِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ لَا وَاللَّهِ إِلَّا أَنِّي أَعْلَمُ أَنَّ عَدِيَّ بْنَ الْخِيَارِ تَزَوَّجَ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ قِتَالٍ بِنْتُ أَبِي الْعِيصِ فَوَلَدَتْ لَهُ غُلَامًا بِمَكَّةَ فَكُنْتُ أَسْتَرْضِعُ لَهُ فَحَمَلْتُ ذَلِكَ الْغُلَامَ مَعَ أُمِّهِ فَنَاوَلْتُهَا إِيَّاهُ فَلَكَأَنِّي نَظَرْتُ إِلَى قَدَمَيْكَ قَالَ فَكَشَفَ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُخْبِرُنَا بِقَتْلِ حَمْزَةَ قَالَ نَعَمْ إِنَّ حَمْزَةَ قَتَلَ طُعَيْمَةَ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ بِبَدْرٍ فَقَالَ لِي مَوْلَايَ جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ إِنْ قَتَلْتَ حَمْزَةَ بِعَمِّي فَأَنْتَ حُرٌّ قَالَ فَلَمَّا أَنْ خَرَجَ النَّاسُ عَامَ عَيْنَيْنِ وَعَيْنَيْنِ جَبَلٌ بِحِيَالِ أُحُدٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ وَادٍ خَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ إِلَى الْقِتَالِ فَلَمَّا أَنْ اصْطَفُّوا لِلْقِتَالِ خَرَجَ سِبَاعٌ فَقَالَ هَلْ مِنْ مُبَارِزٍ قَالَ فَخَرَجَ إِلَيْهِ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ يَا سِبَاعُ يَا ابْنَ أُمِّ أَنْمَارٍ مُقَطِّعَةِ الْبُظُورِ أَتُحَادُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ شَدَّ عَلَيْهِ فَكَانَ كَأَمْسِ الذَّاهِبِ قَالَ وَكَمَنْتُ لِحَمْزَةَ تَحْتَ صَخْرَةٍ فَلَمَّا دَنَا مِنِّي رَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي فَأَضَعُهَا فِي ثُنَّتِهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ وَرِكَيْهِ قَالَ فَكَانَ ذَاكَ الْعَهْدَ بِهِ فَلَمَّا رَجَعَ النَّاسُ رَجَعْتُ مَعَهُمْ فَأَقَمْتُ بِمَكَّةَ حَتَّى فَشَا فِيهَا الْإِسْلَامُ ثُمَّ خَرَجْتُ إِلَى الطَّائِفِ فَأَرْسَلُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا فَقِيلَ لِي إِنَّهُ لَا يَهِيجُ الرُّسُلَ قَالَ فَخَرَجْتُ مَعَهُمْ حَتَّى قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ آنْتَ وَحْشِيٌّ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَنْتَ قَتَلْتَ حَمْزَةَ قُلْتُ قَدْ كَانَ مِنْ الْأَمْرِ مَا بَلَغَكَ قَالَ فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُغَيِّبَ وَجْهَكَ عَنِّي قَالَ فَخَرَجْتُ فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ قُلْتُ لَأَخْرُجَنَّ إِلَى مُسَيْلِمَةَ لَعَلِّي أَقْتُلُهُ فَأُكَافِئَ بِهِ حَمْزَةَ قَالَ فَخَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ فَكَانَ مِنْ أَمْرِهِ مَا كَانَ قَالَ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ فِي ثَلْمَةِ جِدَارٍ كَأَنَّهُ جَمَلٌ أَوْرَقُ ثَائِرُ الرَّأْسِ قَالَ فَرَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي فَأَضَعُهَا بَيْنَ ثَدْيَيْهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ كَتِفَيْهِ قَالَ وَوَثَبَ إِلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَضَرَبَهُ بِالسَّيْفِ عَلَى هَامَتِهِقَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ فَأَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ فَقَالَتْ جَارِيَةٌ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ وَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَتَلَهُ الْعَبْدُ الْأَسْوَدُ
[Әбу Җәгъфәр Мөхәммәд бин Абдуллаһ] миңа [Хөҗәйн бин Әл Мусанна] безгә [Габдел Азиз бин Абдуллаһ бин Әбу Сәләмә]дән [Габдел Азиз бин Әл Фадлдан] [Сөләйман бин Ясардан] [Җәгъфәр бин Әмр бин Өмәйә әд-Дламри] сөйләде, ул болай диде: "Мин Өбәйдуллаһ бин Әди бин Хияр белән Сүриягә киттем. Химшка барып җиткәч, Өбәйдуллаһ бин Әди миңа: "Без [Вәһши] белән очрашып, Хәмзәнең үтерелүе турында сорашыйкмы?" - диде. Мин: "Ярар", - дидем. Вәхши ул вакытта Химшта яши иде, без аның турында сорагач, безгә Вәхшинең үз йортының күләгәсендә, әйтерсең лә ул кара тәнле кеше кебек иде", - диделәр. Җәгъфәр бин Әмр әд-Дламри болай диде: "Аннары без аның янына бардык, без аның янына бардык, без аны сәламләдек, һәм ул безнең сәламнәребезгә җавап бирде". Шуннан соң Өбәйдуллаһ башын каплады, шуңа күрә Вәхши аны Үбәйдуллаһның күзләре һәм аякларыннан башка күрә алмады. Өбәйдуллаһ: «Әй Вәхши, мине таныйсыңмы?» – дип сорады. Вәхши аңа карады, аннары: «Аллаһ белән ант итәм, юк! Мин сине танымыйм, ләкин мин Әди бин Хиярның Әбү Әл-Иш кызы Өмм Китал исемле хатынга өйләнгәнен беләм. Аннан Мәккәдә бала туды, шуңа күрә аны башка берәү имезергә чакырды, аннары мин кечкенә баланы әнисе белән алып, аңа тапшырдым, әйтерсең лә, синең аякларыңа карасам, күргән кебек», – диде. Җәгъфәр бин Әмрү әд-Дламри, шуннан соң Өбәйдуллаһ йөзен ачты, аннары: «Хәмзәнең үтерелүе турында сөйлисеңме?» – диде. Вәхши җавап бирде: "Шул вакытта Хәмзә Бәдр сугышында Туаймә бин Әдине үтерде, аннары хуҗам Зөбәер бин Мутим миңа: "Әгәр син Хәмзәне абыемның үлеме өчен үч алып үтерсәң, син азат булачаксың", - диде. Кешеләр бер үк вакытта Айнәенгә - Өхүд астындагы кечкенә тау белән аерылып торган - чыккач, мин алар белән сугышка кушылырга чыктым. Гаскәрләр сугыш өчен бер-берсенә каршы чыккач, Сиба чыгып: "Кем ярышырга батырчылык итә ала?" - диде. Хәмзә бин Габдел әл-Мөнталиб чыгып: "Әй, кемгәдер карата шелтә һәм хурлау теленнән чыккан улым, син Аллаһка һәм Аның Рәсүленә каршы чыгасыңмы?" - дип әйтте. Шуннан соң Хәмзә аны үтерде. Аннары мин зур таш артында Хәмзәгә яшерен рәвештә һөҗүм иттем, ул минем янымнан үткәнче, һәм ул миңа бик якын иде. Мин шунда ук сөңгемне ыргытып, аның аскы корсагына суктым, сөңге тигән урын чыкканчы». Вәхши дәвам итте: «Минем вәгъдәм шул булачак». Кешеләр өйләренә кайткач, мин алар белән кайттым». Вәхши дәвам итте: «Мин Мәккәдә Ислам таралганчы калдым, аннары Таифка чыктым, Таиф халкы Аллаһның Илчесе (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) янына берничә илче җибәрде, аннары илчеләрнең берсе миңа: «Ул илчегә зыян китермәячәк», – диде. Вәхши дәвам итте: «Шуңа күрә мин Аллаһның Илчесе (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) белән очрашканчы алар белән бардым». Ул мине күргәч: «Син Вәхшиме?» – дип сорады. Мин: «Әйе», – дип җавап бирдем. Ул: «Син Хәмзәне үтердеңме?» – диде. Вәхши: «Сиңа шулай килеп җитте», – дип җавап бирде. Ул: «Миннән йөзеңне борып җибәрә аласыңмы?» – диде. Вәхши әйтте: "Аннары мин өйгә кайттым. Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) үлгәч, Мусайлама Әл-Кәдһәб күренде, мин: "Мин Мусайламаны табарга тырышырмын, өметләнәм, аны үтерермен һәм Хәмзәне үтерү хатамны гафу итәрмен", - дидем, шуңа күрә мин Мусайлама белән сугышырга җыенучылар белән чыктым. Бу мин көткән мөмкинлек иде. Аннары мин йортның бер диварында бер ирнең тукыма йонлы соры дөя кебек басып торганын күрдем". Вәхши дәвам итте: "Аннары мин сөңгемне күкрәгенең уртасына тигәнче ыргыттым, хәтта җилкәсенә керде". Вәхши әйтте: "Аннары бер ансар кешесе аңа һөҗүм итте һәм кылыч белән башын кисеп алды". [Абдуллаһ бин Әл-Фәдл] әйтте: "[Сөләйман бин Ясар] миңа [Абдуллаһ бин Гомәрнең]: "Шуннан соң өенең түбәсендә булган бер хатын: "Мөэминнәрнең Әмирен кара кол - ягъни Вәхши - үтерде" - дип әйткәнен ишеткәнен хәбәр итте."