Hadith Representative
Kisah Wahsyi: Masuk Islam setelah membunuh Hamzah, lalu menebus kesalahannya dengan membunuh Musailamah Al-Kaddhab
Imam Bukhari : 3764حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ قَالَخَرَجْتُ مَعَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ فَلَمَّا قَدِمْنَا حِمْصَ قَالَ لِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَدِيٍّ هَلْ لَكَ فِي وَحْشِيٍّ نَسْأَلُهُ عَنْ قَتْلِ حَمْزَةَ قُلْتُ نَعَمْ وَكَانَ وَحْشِيٌّ يَسْكُنُ حِمْصَ فَسَأَلْنَا عَنْهُ فَقِيلَ لَنَا هُوَ ذَاكَ فِي ظِلِّ قَصْرِهِ كَأَنَّهُ حَمِيتٌ قَالَ فَجِئْنَا حَتَّى وَقَفْنَا عَلَيْهِ بِيَسِيرٍ فَسَلَّمْنَا فَرَدَّ السَّلَامَ قَالَ وَعُبَيْدُ اللَّهِ مُعْتَجِرٌ بِعِمَامَتِهِ مَا يَرَى وَحْشِيٌّ إِلَّا عَيْنَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ يَا وَحْشِيُّ أَتَعْرِفُنِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ لَا وَاللَّهِ إِلَّا أَنِّي أَعْلَمُ أَنَّ عَدِيَّ بْنَ الْخِيَارِ تَزَوَّجَ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ قِتَالٍ بِنْتُ أَبِي الْعِيصِ فَوَلَدَتْ لَهُ غُلَامًا بِمَكَّةَ فَكُنْتُ أَسْتَرْضِعُ لَهُ فَحَمَلْتُ ذَلِكَ الْغُلَامَ مَعَ أُمِّهِ فَنَاوَلْتُهَا إِيَّاهُ فَلَكَأَنِّي نَظَرْتُ إِلَى قَدَمَيْكَ قَالَ فَكَشَفَ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُخْبِرُنَا بِقَتْلِ حَمْزَةَ قَالَ نَعَمْ إِنَّ حَمْزَةَ قَتَلَ طُعَيْمَةَ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ بِبَدْرٍ فَقَالَ لِي مَوْلَايَ جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ إِنْ قَتَلْتَ حَمْزَةَ بِعَمِّي فَأَنْتَ حُرٌّ قَالَ فَلَمَّا أَنْ خَرَجَ النَّاسُ عَامَ عَيْنَيْنِ وَعَيْنَيْنِ جَبَلٌ بِحِيَالِ أُحُدٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ وَادٍ خَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ إِلَى الْقِتَالِ فَلَمَّا أَنْ اصْطَفُّوا لِلْقِتَالِ خَرَجَ سِبَاعٌ فَقَالَ هَلْ مِنْ مُبَارِزٍ قَالَ فَخَرَجَ إِلَيْهِ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ يَا سِبَاعُ يَا ابْنَ أُمِّ أَنْمَارٍ مُقَطِّعَةِ الْبُظُورِ أَتُحَادُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ شَدَّ عَلَيْهِ فَكَانَ كَأَمْسِ الذَّاهِبِ قَالَ وَكَمَنْتُ لِحَمْزَةَ تَحْتَ صَخْرَةٍ فَلَمَّا دَنَا مِنِّي رَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي فَأَضَعُهَا فِي ثُنَّتِهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ وَرِكَيْهِ قَالَ فَكَانَ ذَاكَ الْعَهْدَ بِهِ فَلَمَّا رَجَعَ النَّاسُ رَجَعْتُ مَعَهُمْ فَأَقَمْتُ بِمَكَّةَ حَتَّى فَشَا فِيهَا الْإِسْلَامُ ثُمَّ خَرَجْتُ إِلَى الطَّائِفِ فَأَرْسَلُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا فَقِيلَ لِي إِنَّهُ لَا يَهِيجُ الرُّسُلَ قَالَ فَخَرَجْتُ مَعَهُمْ حَتَّى قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ آنْتَ وَحْشِيٌّ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَنْتَ قَتَلْتَ حَمْزَةَ قُلْتُ قَدْ كَانَ مِنْ الْأَمْرِ مَا بَلَغَكَ قَالَ فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُغَيِّبَ وَجْهَكَ عَنِّي قَالَ فَخَرَجْتُ فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ قُلْتُ لَأَخْرُجَنَّ إِلَى مُسَيْلِمَةَ لَعَلِّي أَقْتُلُهُ فَأُكَافِئَ بِهِ حَمْزَةَ قَالَ فَخَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ فَكَانَ مِنْ أَمْرِهِ مَا كَانَ قَالَ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ فِي ثَلْمَةِ جِدَارٍ كَأَنَّهُ جَمَلٌ أَوْرَقُ ثَائِرُ الرَّأْسِ قَالَ فَرَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي فَأَضَعُهَا بَيْنَ ثَدْيَيْهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ كَتِفَيْهِ قَالَ وَوَثَبَ إِلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَضَرَبَهُ بِالسَّيْفِ عَلَى هَامَتِهِقَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ فَأَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ فَقَالَتْ جَارِيَةٌ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ وَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَتَلَهُ الْعَبْدُ الْأَسْوَدُ
Менээ чугаалаан [Абу Джафар Мухаммад бин Абдулла] биске чугаалаан [Худжейн бин Аль Мутсанна] биске чугаалаан [Абдул Азиз бин Абдулла бин Абу Салама] [Абдулла бин Аль Фадлдан] [Сулайман бин Ясардан] [Джафар бин Амру бин Умайя Адл Дламриден], ол Уллах бин Убала-биле үнүпкен деп чугаалаан. 'Ады бин Хияр Шамга. Химшке чеде бээривиске, Убайдулла бин Ади менден: «Бис [Вахсиге] баргаш, Хамзаның өлүрткен таварылгазын айтырып алыр бис бе?» Мен харыылаан мен, 'Ок'. Вахсийи ол үеде Химшке чурттап турган, ооң дугайында айтырарывыска, биске көргүскен, Вахсийи ол үеде бажыңының хөлегезинге, кара кижи ышкаш турган'. Джафар бин Амру Ад-Дламри мынча дээн: «Бис ооң мурнунга чедир аңаа чоокшулап келгеш, байыр чедирген бис, а ол харыылаан. Убайдулла ол үеде бажын дуглап алган, ынчангаш Вахси ону Убайдулланың ийи караа болгаш ийи будундан өске көрүп шыдаваан. Убайдулла айтырган: «О, Вахси, мени танып тур сен бе?» Вахси база ону эскерип каан, оон ол мынча дээн: «Аллах-биле даңгыраглап тур мен, чок! Мен силерни танываан мен, чүгле Ады бин Хияр Абу Аль Иштиң уруу Умм Китал деп херээженге өгленип алганын билир мен. Оон Меккеге уруг төрүттүнген, ынчангаш ону өске кижи эмзирер кылдыр дилээн, ынчангаш мен бичии уругну авазы-биле кады ап алгаш, аңаа хүлээдип берген мен, ону база ынчаар көрген ышкаш, силерниң ийи будуңарны көөр болзумза. Джафар бин Амру Ад-Дламри мынча дээн, ооң соонда Убайдулла бодунуң арнын ажыдыпкан, ооң соонда ол: «Хамзаның өлүрткениниң дугайында чугаалап бээр силер бе?» Вахси харыылаан: «Ок, кажан Хамза Бадр тулчуушкунунда Туайма бин Адини өлүрүп каарга, мээң ээм Зубайр бин Мутим меңээ мынча дээн: «Бир эвес сен мээң угбамның өлүмү дээш өжээн негеп алгаш, Хамзаны өлүрүп шыдаар болзуңза, ынчан хостуг апаар сен». Кажан улус дораан-на Айнайнче үнүп кээрге, - Ухудтуң адаанда дагдан аңгылаттынган бичии даг - мен олар-биле кады тулчуушкунга киржир дээш үнүпкен мен, кажан шериглер бот-боттарынга ужуражып келгеш, Сиба үнүп келген: «Кым тулчуп шыдаарыл?» Ону дыңнааш, Хамза бин Абдул Аль Мунталиб үнүп келгеш: «О, чаш уруг - кыс кижиниң мага-бодунуң кезектеринден үнүп келген - бир кижиге хамаарыштыр дорамчылалдың болгаш адааргак дылдың - пенти -, сен Аллахка болгаш Ооң элчининге удурланыр деп турар сен бе?» оон Хамза ону доозуп шыдаан. Оон мен Хамзаны улуг хая артында чажыт сорулгалыг кылдыр базыпкан мен, кажан ол мени эртип каарга, ол меңээ дыка чоокшулап келген, мен дораан-на копьемни октаптарымга, ол ооң иштики кезээнге дээпкен, ынчангаш копьеге дээпкен черде чүү турган чүве үнүп келген. Вахси уламчылаан: «Мен ынчаар аазаар мен». Улус бажыңнарынче чанып кээрге, мен олар-биле кады чаныпкан мен'. Вахсийи уламчылаан: «Мен Меккеге ислам тарап үнүп кээрге чедир чурттап чораан мен, ооң соонда Таифче чорупкан мен, кажан Таифтиң чону Аллахтың элчизинге элээн каш элчиннер чорудуптарга, ынчан элчиннерниң бирээзи меңээ: «Ол элчинге хора чедирбес» дээн. Вахси уламчылаан: «Мен олар-биле кады Аллахтың элчизинге ужуражып келдим. Мени көргеш: «Сен Вахси сен бе?» Мен 'Шын' деп харыылаан мен. Ол: «Хамзаны өлүрүп каан кижи сен бе?» Вахси харыылаан: «Херээ силерге келгени дег-дир». Ол: «Менден арныңны чайладып шыдаар сен бе?» Вахси: «Оон мен бажыңымче чорупкан мен» - дээн. Кажан Расулуллах алейхи васаллам чок апаарга, Мусайлама Аль-Кадзаб көстүп кээрге, мен: «Мен Мусайламаны тып чадап каар мен, ону өлүрүп, Хамзаны өлүрүп кааны дээш частырыымны өршээп шыдаар мен» - деп чугаалаан мен, ооң соонда Мусайлам-биле тулчуптар улус-биле үнүпкен мен. Шанс манап чораан дужум. Мен оон бажыңның бир ханазынга дүктүг дүктүг бора теве дег кижи туруп алган турарын көрүп кагдым. Вахси уламчылаан: «Ооң соонда мен ооң эктиниң ортузунга дээптерге чедир, ээгизинге чедир коптарымны октапкан мен». Вахси мынча дээн: «Ооң соонда бир ансар кижи аңаа халдап келгеш, ооң бажын хылыш-биле кезип каапкан». [Абдулла бин Аль Фадл] мынча дээн, ол меңээ [Сулайман бин Ясарга] [Абдулла бин Умарның] дыңнаанын дыңнаткан: «Ооң соонда бажыңының чердакында турган херээжен кижи мынча дээн: «Амирул Мукмининни кара кул өлүрүп каан - ынчангаш Вахси -пент-».