Hadith Representative
Turunnya QS. Al Munafiqun setelah Zaid bin arqam dituduh dusta karena melaporkan hasutan Abdullah bin ubay untuk tidak membantu perbekalan sahabat Nabi
Imam Muslim : 4976حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ أَنَّهُ سَمِعَ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ يَقُولُا خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ أَصَابَ النَّاسَ فِيهِ شِدَّةٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ لِأَصْحَابِهِ { لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا } مِنْ حَوْلِهِ قَالَ زُهَيْرٌ وَهِيَ قِرَاءَةُ مَنْ خَفَضَ حَوْلَهُ وَقَالَ { لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ } قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ فَأَرْسَلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ فَسَأَلَهُ فَاجْتَهَدَ يَمِينَهُ مَا فَعَلَ فَقَالَ كَذَبَ زَيْدٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِمَّا قَالُوهُ شِدَّةٌ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقِي { إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ } قَالَ ثُمَّ دَعَاهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قَالَ فَلَوَّوْا رُءُوسَهُمْ و قَوْله { كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ } وَقَالَ كَانُوا رِجَالًا أَجْمَلَ شَيْءٍ
Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйибә] әйтте [Әл Хәсән бин Муса] беҙгә [Зөһәйр бин Мөғәүиә] [Әбү Исхаҡҡа] [Зәйет бин Әркәмдең] әйткәнен ишеткәнен әйтте; — Борон-борон заманда беҙ пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән оҙон сәйәхәткә сыҡтыҡ, был сәйәхәттә күп кенә сәхәбәләребеҙ ауырлыҡтар кисерҙе. Шунан һуң Ғабдулла бин Убай дуҫтарына; «Рәсүлуллаһ яғында булғандарға, улар Аллаһ Рәсүленән китһен өсөн, аҡса бирмәгеҙ». Зөһәйер әйтте; Һәүлихи һүҙе - лам хәрефендә ҡасра менән - иң дөрөҫ уҡыу. Ғабдулла бин Убай әйткән; — Ысынлап та, Мәҙинәгә ҡайтһаҡ, көслө халыҡ, ысынлап та, көсһөҙ халыҡты ҡыуа алыр ине. -Ҡс. Аль Мунаафиҡун -63-: 8-. Зәйет бин Әркәм әйтте; — Шунан һуң мин Мөхәммәт пәйғәмбәргә, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, Абдулла бин Үбәйҙең уға әйткән һүҙҙәре тураһында һөйләргә барҙым. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Ғабдуллаһ бин Үбәйгә һорау алырға кеше ебәрә. Әммә, баҡтиһәң, Абдулла бин Үбәй, бер ҡасан да ундай һүҙ әйтмәнем, тип ант иткән! – тине ул. — Зәйет Рәсүлуллаһҡа алданы. Зәйет бин Әркәм әйтте; — Әлбиттә, монафиҡтар һүҙҙәре күңелемде асыуландырҙы, тик Аллаһы Тәғәлә Сүбхәнәһу вә Тәғәлә минең мөнәсәбәтемде аҡлаған аят индерҙе, унда былай тигән: «Әгәр монафиҡтар һиңә килһә... -С. Әл Мөнәафиҡун -63-: 1- '. Зәйет бин Әркәм әйтте; «Шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм уларҙы, монафиҡтарҙы, Аллаһтан ярлыҡау һорарға саҡырҙы, әммә улар уның урынына ситкә ҡараны». Аллаһы Тәғәлә Сүбхәнәһу вә Тәғәлә әйткән: «Монафиҡтар таянған ағас кеүек...» -Әл Мөнәфиҡүн -63-: 4-. Зәйет бин Әркәм әйтте; 'Улар ысынында кешеләр, улар ысынлап та һөйкөмлө күренә'.