- Akhlak Mulia Amar ma’ruf nahi mungkar Ancaman bagi orang yang memerintahkan kebaikan tetapi tidak melaksanakannya dan melarang kemungkaran tetapi mengerjakannya (Siksaan usus terburai di neraka)

Ancaman bagi orang yang memerintahkan kebaikan tetapi tidak melaksanakannya dan melarang kemungkaran tetapi mengerjakannya (Siksaan usus terburai di neraka)

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قِيلَ لِأُسَامَةَلَوْ أَتَيْتَ فُلَانًا فَكَلَّمْتَهُ قَالَ إِنَّكُمْ لَتُرَوْنَ أَنِّي لَا أُكَلِّمُهُ إِلَّا أُسْمِعُكُمْ إِنِّي أُكَلِّمُهُ فِي السِّرِّ دُونَ أَنْ أَفْتَحَ بَابًا لَا أَكُونُ أَوَّلَ مَنْ فَتَحَهُ وَلَا أَقُولُ لِرَجُلٍ أَنْ كَانَ عَلَيَّ أَمِيرًا إِنَّهُ خَيْرُ النَّاسِ بَعْدَ شَيْءٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا وَمَا سَمِعْتَهُ يَقُولُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ يُجَاءُ بِالرَّجُلِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُلْقَى فِي النَّارِ فَتَنْدَلِقُ أَقْتَابُهُ فِي النَّارِ فَيَدُورُ كَمَا يَدُورُ الْحِمَارُ بِرَحَاهُ فَيَجْتَمِعُ أَهْلُ النَّارِ عَلَيْهِ فَيَقُولُونَ أَيْ فُلَانُ مَا شَأْنُكَ أَلَيْسَ كُنْتَ تَأْمُرُنَا بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَانَا عَنْ الْمُنْكَرِ قَالَ كُنْتُ آمُرُكُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَلَا آتِيهِ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الْمُنْكَرِ وَآتِيهِرَوَاهُ غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ

['Али] безгә [Суфиянга] [Әл-Әмәштән] [Әбу Вәилдән] сөйләгән, ул болай дигән: «[Усамага]: «Әгәр сез фәлән кеше белән - 'Госман бин Аффан, Аллаһ аннан риза булсын - очрашсагыз һәм аның белән сөйләшсәгез», - дип әйтелгән. Усама болай дигән: «Чыннан да, сез миңа карасагыз, мин аның белән сөйләшмим, ләкин аның сезнең барыгыз белән дә сөйләшкәнен ишетәм. Мин аның белән яшерен сөйләштем, һәм мин беренче булып сөйләшүне башламыйм. Шулай ук мин минем җитәкчем булачак кешегә дә ул Аллаһның Илчесеннән (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) ишеткәнемнән яхшырак кеше дип әйтмим». Алар: «Аллаһның Илчесенең (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) сүзләреннән нәрсә ишеттегез?» - дип сорадылар. Усама болай диде: «Мин аның болай дигәнен ишеттем: Кыямәт көнендә бер кеше китереләчәк, аннары ул җәһәннәмгә ташланачак, аның эчәкләре чыгып, таралачак, хәтта ул ишәк тегермән ташын тартып әйләнгән кебек әйләнәчәк. Шуннан соң җәһәннәм халкы аның тирәсенә җыелып: «Әй, фәлән кеше, сиңа нәрсә булды? Син безгә дөрес эшләргә боеручы һәм начар эшләрдән тыючы түгел идеңме?» – диделәр. Теге кеше: «Мин сиңа дөрес эшләргә боердым, ләкин үзем эшләмәдем һәм начар эшләрдән тыйдым, ләкин мин аны эшләдем», – диде. [Гундар] аны [Шөгъбәдән] [Әл-Амасидан] риваять итте.