Hadith Representative
Kisah suara dari awan (Siramlah kebun fulan): Keberkahan harta orang yang membagi hasil kebunnya menjadi sepertiga untuk sedekah, sepertiga untuk keluarga, dan sepertiga untuk bibit
Imam Muslim : 5299حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَا رَجُلٌ بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ فَسَمِعَ صَوْتًا فِي سَحَابَةٍ اسْقِ حَدِيقَةَ فُلَانٍ فَتَنَحَّى ذَلِكَ السَّحَابُ فَأَفْرَغَ مَاءَهُ فِي حَرَّةٍ فَإِذَا شَرْجَةٌ مِنْ تِلْكَ الشِّرَاجِ قَدْ اسْتَوْعَبَتْ ذَلِكَ الْمَاءَ كُلَّهُ فَتَتَبَّعَ الْمَاءَ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ فِي حَدِيقَتِهِ يُحَوِّلُ الْمَاءَ بِمِسْحَاتِهِ فَقَالَ لَهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا اسْمُكَ قَالَ فُلَانٌ لِلِاسْمِ الَّذِي سَمِعَ فِي السَّحَابَةِ فَقَالَ لَهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ لِمَ تَسْأَلُنِي عَنْ اسْمِي فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ صَوْتًا فِي السَّحَابِ الَّذِي هَذَا مَاؤُهُ يَقُولُ اسْقِ حَدِيقَةَ فُلَانٍ لِاسْمِكَ فَمَا تَصْنَعُ فِيهَا قَالَ أَمَّا إِذْ قُلْتَ هَذَا فَإِنِّي أَنْظُرُ إِلَى مَا يَخْرُجُ مِنْهَا فَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثِهِ وَآكُلُ أَنَا وَعِيَالِي ثُلُثًا وَأَرُدُّ فِيهَا ثُلُثَهُ و حَدَّثَنَاه أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ كَيْسَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَأَجْعَلُ ثُلُثَهُ فِي الْمَسَاكِينِ وَالسَّائِلِينَ وَابْنِ السَّبِيلِ
O n’à dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Zuhair bin Harb], o testo de Abu Bakr, tutti doî dixan: O n’à dito [Yazid bin Harun] o n’à dito [Abdulaziz bin Abu Salamah] da [Wahb bin Abu Salamah] da [Ubaidullah bi] O profeta sallallaahu 'alaihi wa Salam o l'à dito: 'Quande quarchedun o l'é inte unn'æña de campo, o l'à sentio unna voxe inta nuvia: 'Acqua coscì e coscì de giardin' dapeu a nuvia a s'é mesciâ via e a l'à versou l'ægua. Se descoverze che into giardin gh'ea quarchedun ch'o se preoccupava de l'ægua co-a seu pala. O gh’à domandou: «O servitô de Allah, comme se ciamma? — O l’à respòsto: «Così e coscì». Pròpio comme o nomme ch'o l'à sentio da-e nuvie. O l’à domandou: «O servitô de Allah, perché ti domandi o mæ nomme? ’ o l’à respòsto: ‘Ò sentio unna voxe inte nuvie donde sta chì a l’é l’ægua. A nuvia a l’à dito: «Agna o giardin da coscì e coscì, o to nomme. Cossa fai into to giardin? ' O l'à respòsto: 'Perché ti l'æ dito quello, ò visto i -fruti- che ne vegniva feua, dapeu ò dæto un terso de quello pe caritæ, ò mangiou un terso co-a mæ famiggia e ò restituio un terso into giardin''. O n’à dito [o Ahmad bin Abdah Adh Dhabbi] o n’à dito [o Abu Dawud] o n’à dito [o Abdulaziz bin Abu Salamah] o n’à dito [o Wahab bin Kaisan] con sto sanad, solo o l’à dito: ‘E ghe dò un terso a-i pövei, a-i mendicanti e a-i Ib’.