Hadith Representative
Kisah suara dari awan (Siramlah kebun fulan): Keberkahan harta orang yang membagi hasil kebunnya menjadi sepertiga untuk sedekah, sepertiga untuk keluarga, dan sepertiga untuk bibit
Imam Muslim : 5299حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَا رَجُلٌ بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ فَسَمِعَ صَوْتًا فِي سَحَابَةٍ اسْقِ حَدِيقَةَ فُلَانٍ فَتَنَحَّى ذَلِكَ السَّحَابُ فَأَفْرَغَ مَاءَهُ فِي حَرَّةٍ فَإِذَا شَرْجَةٌ مِنْ تِلْكَ الشِّرَاجِ قَدْ اسْتَوْعَبَتْ ذَلِكَ الْمَاءَ كُلَّهُ فَتَتَبَّعَ الْمَاءَ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ فِي حَدِيقَتِهِ يُحَوِّلُ الْمَاءَ بِمِسْحَاتِهِ فَقَالَ لَهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا اسْمُكَ قَالَ فُلَانٌ لِلِاسْمِ الَّذِي سَمِعَ فِي السَّحَابَةِ فَقَالَ لَهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ لِمَ تَسْأَلُنِي عَنْ اسْمِي فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ صَوْتًا فِي السَّحَابِ الَّذِي هَذَا مَاؤُهُ يَقُولُ اسْقِ حَدِيقَةَ فُلَانٍ لِاسْمِكَ فَمَا تَصْنَعُ فِيهَا قَالَ أَمَّا إِذْ قُلْتَ هَذَا فَإِنِّي أَنْظُرُ إِلَى مَا يَخْرُجُ مِنْهَا فَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثِهِ وَآكُلُ أَنَا وَعِيَالِي ثُلُثًا وَأَرُدُّ فِيهَا ثُلُثَهُ و حَدَّثَنَاه أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ كَيْسَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَأَجْعَلُ ثُلُثَهُ فِي الْمَسَاكِينِ وَالسَّائِلِينَ وَابْنِ السَّبِيلِ
Al à contât [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Zuhair bin Harb], il test di Abu Bakr, ducj i doi a disin: Al à contât [Yazid bin Harun] al à contât [Abdulaziz bin Abu Salamah] di [Wahb bin Abu Salamah] di [Ubaidullah bi] Il profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: ‘Cuant che un al è intun savalon di cjamp, al sint une vôs tal nûl: ‘Aghe tal zardin di cussì e cussì’ daspò il nûl si è movût vie e al à sburtât aghe. Al è vignût fûr che tal zardin al jere cualchidun che al si ocupave de aghe cu la sô pale. Al domandà: ‘O servant di Allah, cemût si clame? ‘Al rispuindè: ‘Cussì e cussì’. Propit come il non che al sintû dai nûi. Al domandà: ‘O servant di Allah, parcè mi domandis il non? ’ al rispuindè: ‘O ai sintût une vôs tai nûi dulà che cheste e je la aghe. Il nûl al disè: ‘Aghe il zardin di cussì e cussì, il to non. Cje fâs tal to zardin? ' Al rispuindè: 'Parcè che tu âs dit cussì, o ai viodût i -fruts- che a vignivin fûr di chel, daspò o ai dât un tierç di chel in caritât, o ai mangjât un tierç di chel cu la mê famee e o ai tornât un tierç di chel tal zardin''. Al à dit [Ahmad bin Abdah Adh Dhabbi] al à dit [Abu Dawud] al à dit [Abdulaziz bin Abu Salamah] al à dit [Wahab bin Kaisan] cun chest sanad, dome lui al à dit: ‘E o dai un tierç di chel ai puars, ai mendicants e ai Ib’.