Hadith Representative
Bukankah kau keluar dari rumahmu dan kau telah berwudhu dengan baik dan shalat bersama kami?, allah azzawajalla telah mengampuni hukuman atau dosamu
Imam Muslim : 4966حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُمَامَةَ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَنَحْنُ قُعُودٌ مَعَهُ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَاتَّبَعَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ انْصَرَفَ وَاتَّبَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْظُرُ مَا يَرُدُّ عَلَى الرَّجُلِ فَلَحِقَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ حِينَ خَرَجْتَ مِنْ بَيْتِكَ أَلَيْسَ قَدْ تَوَضَّأْتَ فَأَحْسَنْتَ الْوُضُوءَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ شَهِدْتَ الصَّلَاةَ مَعَنَا فَقَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ حَدَّكَ أَوْ قَالَ ذَنْبَكَ
G’ha dit [Nashr bin ‘Ali Al Jahdhami] e [Zuhair bin Harb] - e chestu lafadh l’è de Zuhair - tüt i dü g’han dì; l’ha diit [Umar bin Yunus] l’ha diit [Ikrimah bin Ammar] l’ha diit [Syaddad] l’ha diit [Abu Umamah] l’ha diit; “Quand el Rasulullah l’era in de la moschea, mentre nualter serem sentà e parlà cun luu, a l’impruvis un òmm l’è rivà e g’ha dit; «O Messagger de Allah, g’ho pecà. Donca, damm una puniziun! ' Ma el Messagger de Allah l’è restà mut. Dopu, la persuna la ripeteva i sò parolles; «O Messagger de Allah, g’ho pecà. Donca, damm una puniziun». Ma el Profeta l’è restà mut. Minga tant temp dopu, sun stà fatt di orezi congregaziunai. Abu Umama l’ha dit; “Quand el Messagger de Allah l’è turnà a cà, l’òmm l’è ancamò seguì per truvà la rispòsta al òmm. El Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam g’ha rispost a la dumanda de la persuna: 'Sai che quand che vèss de cà, g’he minga fatt l’abluziun el püsee ben pusibel? ’ L’òmm g’ha rispost; “L’è propri inscì, o Messagger de Allah”. Poeu el Messagger de Allah g’ha continuà cun i sò parolles: “Dopu, t’è minga entrà insema a nun in de la oraziùn congregaziunal? ’ L’òmm g’ha rispost; “L’è propri inscì, o Messagger de Allah”. Allora el Rasulullah l’ha dit: “Efetivament Allah t’ha perdonad la puniziun, o g’ha dit, i tò pecaa”.