Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



- Nabi Muhammad Sallallahu Alaihi Wasallam Sahabat Nabi Keutamaan Sa'd bin Abi Waqqash: Orang Arab pertama yang melepaskan anak panah di jalan Allah, keteguhan makan dedaunan saat perang, dan jaminan kesempurnaan shalatnya

Hadith Search Results :
Total Hadith : 1
Hadith Representative
Keutamaan Sa'd bin Abi Waqqash: Orang Arab pertama yang melepaskan anak panah di jalan Allah, keteguhan makan dedaunan saat perang, dan jaminan kesempurnaan shalatnya
Imam Tirmidzi : 2288

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُجَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ بَيَانٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَال سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ يَقُولُإِنِّي لَأَوَّلُ رَجُلٍ أَهْرَاقَ دَمًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَإِنِّي لَأَوَّلُ رَجُلٍ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنِي أَغْزُو فِي الْعِصَابَةِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا نَأْكُلُ إِلَّا وَرَقَ الشَّجَرِ وَالْحُبْلَةِ حَتَّى إِنَّ أَحَدَنَا لَيَضَعُ كَمَا تَضَعُ الشَّاةُ أَوْ الْبَعِيرُ وَأَصْبَحَتْ بَنُو أَسَدٍ يُعَزِّرُونِي فِي الدِّينِ لَقَدْ خِبْتُ إِذًا وَضَلَّ عَمَلِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ بَيَانٍ

Ma sangani hit ['Umar bin Isma'il bin Mujalid bin Sa'id] ha sangani hit [i tata-hu] ginen [Bayan] ginen [Qais bin Abu Hazim] ilek-ña: Hu hungok [Sa'ad bin Abu Waqqash] ilek-ña: Guåhu i fine'nina na muna'fanhuyong i haga' gi i chalan Allah, Guåhu i fine'nina na hu laknos i flecha gi i chalan Allah, Guåhu i gera yan i gurupon Muhamni sallallaahu 'alahi wa Salam, i haga'-måmi ha' i trongko yan i trongko siha asta ki unu giya hami dumimo' taiguihi i chiba pat i kamelo. Despues, ha kritika yu' si Bani Asad yan ha laknos yu' put i rilihón-hu (ni' ma konsidera na ti maolek). yanggen magahet este, bai hu na'fanlamen yu' ya u fanmalingu i che'cho'-hu siha. Ilek-ña si Abu Isa: Este na hadith ginen i Bayan hadith.

Hadith Corroboration :

Imam Bukhari : 3449, 5972
Imam Muslim : 5267
Imam Tirmidzi : 2288, 2289
Imam Ibnu Majah : 128