Hadith Representative
Akan terjadi suatu fitnah, di mana orang yang duduk ketika itu lebih baik dari orang yang berdiri, dan orang yang berdiri ketika itu lebih baik dari orang yang berjalan...
Imam Abu Dawud : 3714حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عُثْمَانَ الشَّحَّامِ قَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا سَتَكُونُ فِتْنَةٌ يَكُونُ الْمُضْطَجِعُ فِيهَا خَيْرًا مِنْ الْجَالِسِ وَالْجَالِسُ خَيْرًا مِنْ الْقَائِمِ وَالْقَائِمُ خَيْرًا مِنْ الْمَاشِي وَالْمَاشِي خَيْرًا مِنْ السَّاعِي قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تَأْمُرُنِي قَالَ مَنْ كَانَتْ لَهُ إِبِلٌ فَلْيَلْحَقْ بِإِبِلِهِ وَمَنْ كَانَتْ لَهُ غَنَمٌ فَلْيَلْحَقْ بِغَنَمِهِ وَمَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَلْحَقْ بِأَرْضِهِ قَالَ فَمَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَيْءٌ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَلْيَعْمِدْ إِلَى سَيْفِهِ فَلْيَضْرِبْ بِحَدِّهِ عَلَى حَرَّةٍ ثُمَّ لِيَنْجُ مَا اسْتَطَاعَ النَّجَاءَحَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا مُفَضِّلٌ عَنْ عَيَّاشٍ عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَشْجَعِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ دَخَلَ عَلَيَّ بَيْتِي وَبَسَطَ يَدَهُ لِيَقْتُلَنِي قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْ كَابْنَيْ آدَمَ وَتَلَا يَزِيدُ{ لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ }الْآيَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ خِرَاشٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ غَزْوَانَ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ رَاشِدٍ الْجَزَرِيِّ عَنْ سَالِمٍ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ وَابِصَةَ الْأَسَدِيُّ عَنْ أَبِيهِ وَابِصَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَذَكَرَ بَعْضَ حَدِيثِ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ قَتْلَاهَا كُلُّهُمْ فِي النَّارِ قَالَ فِيهِ قُلْتُ مَتَى ذَلِكَ يَا ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ تِلْكَ أَيَّامُ الْهَرْجِ حَيْثُ لَا يَأْمَنُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ الزَّمَانُ قَالَ تَكُفُّ لِسَانَكَ وَيَدَكَ وَتَكُونُ حِلْسًا مِنْ أَحْلَاسِ بَيْتِكَ فَلَمَّا قُتِلَ عُثْمَانُ طَارَ قَلْبِي مَطَارَهُ فَرَكِبْتُ حَتَّى أَتَيْتُ دِمَشْقَ فَلَقِيتُ خُرَيْمَ بْنَ فَاتِكٍ فَحَدَّثْتُهُ فَحَلَفَ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَسَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا حَدَّثَنِيهِ ابْنُ مَسْعُودٍ
Беҙгә [Усман бин Әбү Сәйәбә] әйтте, беҙгә [Вәкиғ] [Усман Асы Сәйәһәмдән] әйтте, тине; [Мөслим бин Әбү Бәкрә] миңә [атаһынан] әйтте: «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйтте: «Фитнә тыуасаҡ, шул ваҡытта ятҡан кеше ултырған кешенән яҡшыраҡ, ултырған кеше торған кешенән яҡшыраҡ, торған кеше йөрөгән кешенән яҡшыраҡ, кем йүгергән кешенән яҡшыраҡ, кем йүгергән кешенән яҡшыраҡ. -тиҙ йөрөй-'. Ул - Әбү Бәкрә -: «Эй, Аллаһ илсеһе, һин миңә нимә ҡушаһың?» Ул яуап биргән: «Кемдең дөйәһе бар, уны алһын - айырымланыуға китһен, шул ваҡытта кешеләрҙән алыҫҡа китһен -, кемдең кәзәһе бар, уны алһын - айырымланыуға китһен -, кемдең ере бар - кешеләрҙән алыҫ - уға табан барһын». Әбү Бәкрә: «Эй, Аллаһ Рәсүле, бер нәмәһе булмаған кешегә нимә булыр?» Ул яуап бирҙе: «Ҡылысын ҡаялы ергә тығып, тотоп торһон, шунан һуң үҙенең именлеге өсөн яҡлау табырға тырышһын». Беҙгә [Йәзид бин Халид Әр Рәмли] әйтте, беҙгә [Мөфәҙҙил] [Әйяси] [Бүкәйер] [Бүср бин Сәғид] [Хөсәйен бин Әбдүррәхмән Әл Асыджаи] [Сәғит бин Әбү Вәҡәһиләһи] пәйғәмбәребеҙҙән ишеткән, тип һөйләне. Сәғд: «Мин һораным: «Эй, Аллаһ Рәсүле, өйөмә берәйһе инеп, мине үлтерергә ҡул күтәрһә, һин нимә уйлар инең?» Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Әҙәмдең ике улы кеүек булығыҙ», — тип яуап бирә. Йәзид шунан һуң Аллаһы Тәғәләнең һүҙен уҡыны: «-Ысынлап та, әгәр ҙә һин мине үлтерер өсөн миңә ҡулыңды ҡыбырлатһаң..-' Әл-Мәйҙә: 28. Беҙгә [Әмру бин Усман] әйтте, беҙгә [атайым] әйтте, беҙгә [Сиһәб бин Хирасы] [Әл-Ҡасим бин Бишаидтан] [Сәлим] әйтте, миңә [Әмру бин Вәбишәх Әл Әсәди] атаһынан [Вәбишәх] [Ибн Мәсғүдтән] һөйләне, ул әйтте: «Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам әйткәнен ишеттем... һуңынан ул Әбү Бәкрәнең ҡайһы бер хәҙистәрен телгә алды. Ибн Мәсғүд: «Үлтереүҙең бөтә ҡорбандары – бәхәстәр һәм власть һәм мөлкәт өсөн көрәштәр арҡаһында ғәйбәт ваҡытында – тамуҡҡа эләгәсәк», — тигән. Мин: «Эй, Ибн Мәсғүд, был хәл ҡасан булды?» Ибн Мәсғүд яуап бирә: «Был хәл Әл-Хәрж – үлтереш – таралған көндәрҙә булды, кеше үҙенең ултырғыс иптәшенә ышана алманы». Мин: «Улай булғас, әгәр ҙә шул ваҡытҡа осраһам, нимә эшләргә ҡушаһың?» Ибн Мәсғүд: «Һин ауыҙыңды, ҡулдарыңды һаҡла, шунан өйөңә келәм бул - тын ҡал, сыҡма -», — тип яуап бирә. -Вәбишәх-: «Шулай итеп, Усманды үлтергәндә, уның китеүе арҡаһында йөрәгем дрейфланы», — тигән. Шунан Дамасикҡа ингәнсе транспорт менән барҙым, шунан [Хөрәйем бин Фатикты] осраттым һәм уға был хаҡта һөйләнем. Шуға күрә ул, Үҙенән башҡа ғибәҙәт ҡылырға хоҡуғы булмаған Аллаһ исеме менән ант итте: был хәҙисте Ибн Мәсғүд миңә һөйләгәнсә, пәйғәмбәребеҙҙән дә ишеттем, тип.