Hədis
Hari kiamat tiba saat bangsa Romawi menjadi terbanyak
Imam Muslim : 5157حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَنْزِلَ الرُّومُ بِالْأَعْمَاقِ أَوْ بِدَابِقٍ فَيَخْرُجُ إِلَيْهِمْ جَيْشٌ مِنْ الْمَدِينَةِ مِنْ خِيَارِ أَهْلِ الْأَرْضِ يَوْمَئِذٍ فَإِذَا تَصَافُّوا قَالَتْ الرُّومُ خَلُّوا بَيْنَنَا وَبَيْنَ الَّذِينَ سَبَوْا مِنَّا نُقَاتِلْهُمْ فَيَقُولُ الْمُسْلِمُونَ لَا وَاللَّهِ لَا نُخَلِّي بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ إِخْوَانِنَا فَيُقَاتِلُونَهُمْ فَيَنْهَزِمُ ثُلُثٌ لَا يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ أَبَدًا وَيُقْتَلُ ثُلُثُهُمْ أَفْضَلُ الشُّهَدَاءِ عِنْدَ اللَّهِ وَيَفْتَتِحُ الثُّلُثُ لَا يُفْتَنُونَ أَبَدًا فَيَفْتَتِحُونَ قُسْطَنْطِينِيَّةَ فَبَيْنَمَا هُمْ يَقْتَسِمُونَ الْغَنَائِمَ قَدْ عَلَّقُوا سُيُوفَهُمْ بِالزَّيْتُونِ إِذْ صَاحَ فِيهِمْ الشَّيْطَانُ إِنَّ الْمَسِيحَ قَدْ خَلَفَكُمْ فِي أَهْلِيكُمْ فَيَخْرُجُونَ وَذَلِكَ بَاطِلٌ فَإِذَا جَاءُوا الشَّأْمَ خَرَجَ فَبَيْنَمَا هُمْ يُعِدُّونَ لِلْقِتَالِ يُسَوُّونَ الصُّفُوفَ إِذْ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَيَنْزِلُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَّهُمْ فَإِذَا رَآهُ عَدُوُّ اللَّهِ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ فَلَوْ تَرَكَهُ لَانْذَابَ حَتَّى يَهْلِكَ وَلَكِنْ يَقْتُلُهُ اللَّهُ بِيَدِهِ فَيُرِيهِمْ دَمَهُ فِي حَرْبَتِهِ
[Zuhair bin Harb] mənə [Mu'alla bin Manhsur] bizə [Süleyman bin Bilal] bizə [Suheyl] atasından [Əbu Əbu Hüreyrə] rəvayət edir ki, Allah Rəsulu (ona Allahın salavatı və salamı olsun) belə buyurdu: “Rumlular Əmaq və ya Dabiq adlanan yerə enməyincə və Mədinədən bir ordu onların qarşısına çıxmayınca Qiyamət qopmayacaq. Onlar o dövrdə yer üzünün ən yaxşı insanları olacaqlar. Onlar qarşılaşdıqda, Rumlular dedilər: “Gəlin əsirlərimizlə vuruşaq!” Müsəlmanlar dedilər: “Xeyr, Allaha and olsun ki, sizi qardaşlarımızla vuruşmağa qoymayacağıq.” Beləliklə, aralarında döyüş başladı. Sonra üçdə biri məğlub oldu, Allah onları heç vaxt bağışlamayacaq, üçdə biri isə Allah yanında ən yaxşı şəhidlər kimi öldürüldü, üçdə biri isə Allah tərəfindən qələbə qazandı. Onlar əbədi olaraq sınağa çəkilməyəcəklər, sonra isə Konstantinopolu fəth edəcəklər. Onlar qənimətləri bölüşdürüb qılınclarını zeytun ağacına asarkən, birdən Şeytan onlara qışqırdı: “Həqiqətən də Məsih sizin qövmünüz arasında zühur etmişdir”. Onlar dağılışdılar və bu, yalan olduğu ortaya çıxdı. Onlar Suriyaya çatanda o peyda oldu. Onlar döyüşə hazırlaşıb sıralarını düzərkən, birdən namaz vaxtı çatdı və İsa ibn Məryəm, Allahın ona salavatı və salamı olsun, enib onlara rəhbərlik etdi. Allahın düşməni Dəccal onu görəndə, duzun suda əridiyi kimi əriyəcəkdi, hətta onu tək qoysaydı belə, əriyib həlak olardı, amma Allah onun öz əlləri ilə onu öldürməsini və nizəsinin ucundakı qanını onlara göstərməsini istədi.