Hadits Perwakilan
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imom Buxoriy : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
Menga [Amr ibn Abbos] bizga [Abdurrahmon ibn Mahdiy] bizga [Al-Mutsanna] [Abu Hamza]dan [Ibn Abbos]dan [Rasululloh sollallohu alayhi vasallam] aytganlari haqida xabar berilganida, u akasiga: "Vodiyga (Makkaga) boring va menga o'zini payg'ambar deb da'vo qilayotgan va osmondan xabar kelganini da'vo qilayotgan bu odam haqida xabar bering, uning so'zlarini tinglang va keyin menga qaytaring", dedi. Shunday qilib, akasi Makkaga yetib borguncha borib, savol ostidagi odamning (Payg'ambarning) aytganlarini tingladi, keyin Abu Zarning oldiga qaytib keldi va: "Men uni she'riyatdan boshqa xulq-atvor va nutqning oliyjanobligiga chaqirayotganini ko'rdim", dedi. Abu Zar: "Siz men izlayotgan narsani qondira olmadingiz", dedi. Shunday qilib, Abu Zar yo'l ehtiyojlarini yig'ishtirdi va suv bilan to'ldirilgan (charm) xalta oldi. Makkaga yetib bordi. U Masjidul-ul-Haramga kirib, Payg'ambarni (sollallohu alayhi va sallam) tanimasa ham, uni qidirdi va yarim tungacha u haqida so'rashni yoqtirmadi. Nihoyat, u yotdi va Ali (roziyallohu anhu) uni ko'rib, uning notanish ekanligini angladi. Alini ko'rgach, uning orqasidan ergashdi, lekin ikkalasi ham ertalabgacha u haqida hech narsa so'ramadi. Keyin u suv idishi va oziq-ovqatlarini olib masjidga bordi va kun bo'yi u yerda qoldi, lekin u Payg'ambarni (sollallohu alayhi va sallam) kechgacha ko'rmadi. Keyin u yotog'iga qaytib keldi va Ali uning yonidan o'tib: "Agar odam qayerda turganini bilsa, nima foyda oladi?" dedi. Shunday qilib, Ali undan u bilan qolishni so'radi va ikkalasi ham ketishdi, lekin ikkalasi ham u haqida hech narsa so'ramadi. Uchinchi kungacha Ali xuddi shu gapni takrorladi va undan u bilan qolishni so'radi va: "Tashrifingizning maqsadini aytib berasizmi?" dedi. Abu Zarr: "Agar menga yo'l-yo'riq ko'rsatishga va'da bersangiz va kelishsangiz, men sizga tashrifimning maqsadini aytib beraman", dedi. Ali rozi bo'lib, Abu Zarrga aytdi. Ali: "Haqiqatan ham bu haqiqat, u haqiqatan ham Allohning Rasuli sollallohu alayhi vasallamdir. Ertaga ertalab men bilan keling, agar sizni tashvishga soladigan biror narsa ko'rsam, go'yo suv quyayotgandek turaman, agar shoshilsam, siz men kirgan joyga kirguningizcha orqamdan ergashing", dedi. Shunday qilib, Abu Zar shunday qildi. U Alining orqasidan ergashish uchun yo'lga chiqdi, toki Ali Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam bilan uchrashish uchun kirdi va Abu Zarr ham kirdi. U uning so'zlarini eshitib, o'z o'rnini tark etdi. Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam unga: "Qavmingga qaytib, mening amrim senga kelguncha ularga xabarni yetkaz", dedi. Abu Zar: "Jonim qo'lida bo'lgan Zotga qasamki, men ularga (Musyrikin) bu tavhid hukmini ochiqchasiga e'lon qilaman", dedi. U chiqib, masjidga keldi va baland ovozda baqirdi: "Allohdan boshqa iloh yo'q va Allohning elchisi Muhammad yo'q". Mushriklar darhol hayratda qolishdi va Abu Zarni yiqilguncha urishdi. Shunda Abbos kelib, uni ko'tarib: "Voy senga! Bilmaysanmi, bu odam G'ifor qabilasidan va sizning Shomga olib boradigan savdo yo'lingiz u orqali o'tmaydimi?" dedi. Shunday qilib, Abbos Abu Zarga ularning muomalasidan xalos bo'lishga yordam berdi. Ertasi kuni Abu Zar o'zining jasoratini takrorladi va ular yana Abu Zarni yiqilguncha qiynoqqa solishdi va Abbos unga yana yordam berdi.