Hadith Representative
Keutamaan mengingat Nama Allah dalam majelis
Imam Abu Dawud : 4214حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ وَكَانَ لَهُمْ حَسْرَةً
Ни кажа [Мухамед бин Аш Шабах Ал Базаз], рече, ни кажа [Исмаил бин Закарија] од [Сухеил бин Абу Салих] од [неговиот татко] од [Абу Хурејра], тој рече: „Преседникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, рече: „Ниту еден народ не станува од своето место, а да не го спомене името на Аллах во собранието, туку тие се како да стануваат од место како мрша химар, и подоцна ќе станат жал за него - во задгробниот живот-“.