Hadith Representative
Islamnya ibu Abu hurairah setelah didoakan Nabi : sesungguhnya aku bersaksi bahwasanya tidak ada ilah selain Allah dan Muhammad adalah hamba Allah dan utusan-nya
Imam Muslim : 4546حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْيَمَامِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي كَثِيرٍ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ كُنْتُ أَدْعُو أُمِّي إِلَى الْإِسْلَامِ وَهِيَ مُشْرِكَةٌ فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَأَسْمَعَتْنِي فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَكْرَهُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ أَدْعُو أُمِّي إِلَى الْإِسْلَامِ فَتَأْبَى عَلَيَّ فَدَعَوْتُهَا الْيَوْمَ فَأَسْمَعَتْنِي فِيكَ مَا أَكْرَهُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَهْدِيَ أُمَّ أَبِي هُرَيْرَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اهْدِ أُمَّ أَبِي هُرَيْرَةَ فَخَرَجْتُ مُسْتَبْشِرًا بِدَعْوَةِ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا جِئْتُ فَصِرْتُ إِلَى الْبَابِ فَإِذَا هُوَ مُجَافٌ فَسَمِعَتْ أُمِّي خَشْفَ قَدَمَيَّ فَقَالَتْ مَكَانَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَسَمِعْتُ خَضْخَضَةَ الْمَاءِ قَالَ فَاغْتَسَلَتْ وَلَبِسَتْ دِرْعَهَا وَعَجِلَتْ عَنْ خِمَارِهَا فَفَتَحَتْ الْبَابَ ثُمَّ قَالَتْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ وَأَنَا أَبْكِي مِنْ الْفَرَحِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ قَدْ اسْتَجَابَ اللَّهُ دَعْوَتَكَ وَهَدَى أُمَّ أَبِي هُرَيْرَةَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ خَيْرًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُحَبِّبَنِي أَنَا وَأُمِّي إِلَى عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ وَيُحَبِّبَهُمْ إِلَيْنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ حَبِّبْ عُبَيْدَكَ هَذَا يَعْنِي أَبَا هُرَيْرَةَ وَأُمَّهُ إِلَى عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ وَحَبِّبْ إِلَيْهِمْ الْمُؤْمِنِينَ فَمَا خُلِقَ مُؤْمِنٌ يَسْمَعُ بِي وَلَا يَرَانِي إِلَّا أَحَبَّنِي
Pedzioł nōm ['Amru An Naqid]; Pedzioł nōm ['Umar bin Yunus Al Jamami]; Pedzioł nōm ['Ikrimah bin 'Ammar] ôd [Abu Katsira Jazida bin 'Abdura Rahmana]; Po tym, jak mi pedzioł [Abu Hurairah], pedzioł; 'W przeszłości czynsto zapraszołch matka na nawrōcynie sie na islam, kedy ôna była jeszcze politeistkōm. Jednego dnia zaprosiłch go do nawrōcynio sie do islamu, ale ôn pedzioł słowa, kere mi niy podobały sie ô Rasulullahu sallallaahu 'aleihi wasallam. Wtynczos prziszołch do Posłańca Allaha placzōnc i pedziołch; O Posłańca Allaha, czynsto zachyncajōm matka do nawrōcynio sie do islamu, ale ôna dycki ôdkazuje i zamiast tego godo mi słowa, kere mi sie niy podobajōm ô tobie. Bez to proś Allaha, coby dał mojij matce Jego przewodnictwo i przewodnictwo.' Po usłyszaniu mojigo wyklarowanio. Rasulullah zaroz rzykoł sie: 'O Allah, daj przewodnictwo matce Abu Hurairah! ' Potym wrōciōłch do dōm, czując sie szczyńśliwy skirz rzykanio Proroka. Kedy przibyłch do dōm, znodch, iże drzwi sōm durch zawrzite. Mojo matka usłyszała moje ślady i pedziała; Cześć Abu Hurairah, zatrzymaj sie na chwilka! ' Wtynczos usłyszołch dźwiynk wody, kero rozlewa sie. Pokozało sie, iże matka brała prysznic. Zaroz przebrał sie i ôbłożōł szal na gowie. Ôtworzōł drzwi i pedzioł; "O Abu Hurairah, teroz świadczōm, iże niy ma boga ôkrōm Allaha i świadczōm, iże Mahomet je sługōm Allaha i Jego Posłanym." Abu Hurajrah pedzioł; 'Potym wrōciōłch zaś do Proroka, co śledzi. Prziszołch do niego placzōnc ôd radości. Pedziołch; 'O Posłańca Allaha, jōn sōm prawdziwie szczyńśliwy i szczyńśliwy, AIIah ôdpowiedzioł na twoje rzykanie. A Allah dał Swoje przewodnictwo mojij matce'. Rasulullah szallallahu 'aleihi wasallam chwŏlōł Allaha i podziyńkowoł Mu. Pedziołch; 'O Posłańca Allaha, proś Allaha, coby ja i moja matka uwielbiyli wiernych i coby ôni tyż uwielbiyli nos! ' Wtynczos Posłańca Allaha sie rzykoł; 'O Allah, uczyń, coby Twōj mały sługa - mianowicie Abu Hurairah i jego matka - uwielbiyli wiernych i uczynij, coby ôni uwielbiyli jejich ôboje! „Tak tōż niy ma wierzōncygo, kery usłyszy moje miano i niy trefi sie ze mnōm, bodej, że mnie kocha”.