Hadith Representative
Dan kamu berada dalam islam hingga meninggal dunia, orang itu adalah Abdullah bin salam
Imam Bukhari : 3529حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ السَّمَّانُ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ فَدَخَلَ رَجُلٌ عَلَى وَجْهِهِ أَثَرُ الْخُشُوعِ فَقَالُوا هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ تَجَوَّزَ فِيهِمَا ثُمَّ خَرَجَ وَتَبِعْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّكَ حِينَ دَخَلْتَ الْمَسْجِدَ قَالُوا هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ قَالَ وَاللَّهِ مَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ مَا لَا يَعْلَمُ وَسَأُحَدِّثُكَ لِمَ ذَاكَ رَأَيْتُ رُؤْيَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَصَصْتُهَا عَلَيْهِ وَرَأَيْتُ كَأَنِّي فِي رَوْضَةٍ ذَكَرَ مِنْ سَعَتِهَا وَخُضْرَتِهَا وَسْطَهَا عَمُودٌ مِنْ حَدِيدٍ أَسْفَلُهُ فِي الْأَرْضِ وَأَعْلَاهُ فِي السَّمَاءِ فِي أَعْلَاهُ عُرْوَةٌ فَقِيلَ لِي ارْقَ قُلْتُ لَا أَسْتَطِيعُ فَأَتَانِي مِنْصَفٌ فَرَفَعَ ثِيَابِي مِنْ خَلْفِي فَرَقِيتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَاهَا فَأَخَذْتُ بِالْعُرْوَةِ فَقِيلَ لَهُ اسْتَمْسِكْ فَاسْتَيْقَظْتُ وَإِنَّهَا لَفِي يَدِي فَقَصَصْتُهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تِلْكَ الرَّوْضَةُ الْإِسْلَامُ وَذَلِكَ الْعَمُودُ عَمُودُ الْإِسْلَامِ وَتِلْكَ الْعُرْوَةُ عُرْوَةُ الْوُثْقَى فَأَنْتَ عَلَى الْإِسْلَامِ حَتَّى تَمُوتَ وَذَاكَ الرَّجُلُعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ و قَالَ لِي خَلِيفَةُ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ عُبَادٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ قَالَ وَصِيفٌ مَكَانَ مِنْصَفٌ
[अब्दुल्लाह बिन् मुहम्मद] मम [अजहर अस-समन्] [इब्न औन] इत्यस्मात् [मुहम्मद] इत्यस्मात् [कायस बिन् अब्बाद] इत्यस्मात् कथितवान् यः अवदत् यत् अहं मदीना-नगरस्य मस्जिदे उपविष्टः आसम् यदा एकः पुरुषः तस्य मुखस्य उपरि श्रद्धायाः लक्षणैः सह प्रकटितः। जनाः अवदन् - एषः स्वर्गस्य जनानां मध्ये एकः अस्ति। ततः सः द्वौ रकाह-नमाजौ कृत्वा समाप्तवान् ततः मस्जिदात् निर्गतवान् । अहं तं अनुसृत्य अवदम् - यदा त्वं मस्जिदं प्रविष्टवान् तदा जनाः अवदन् यत् त्वं स्वर्गस्य जनानां मध्ये एकः असि इति। सः पुरुषः अवदत्- 'अल्लाहस्य कसम, कस्यचित् किमपि वक्तुं न उचितं यत् सः न जानाति।' कारणं वक्ष्यामि। मम स्वप्नः नबी (स.अ.व.) इत्यस्य समये आसीत्, अहं च तस्मै स्वप्नं सम्बद्धवान्। स्वप्ने अहं विशालं उद्यानं दृष्टवान् इव आसीत्, तस्य वातावरणं हरितं सुन्दरं च आसीत्, यस्य मध्ये लोहस्तम्भाः आसन्। अधः पृथिवी च ऊर्ध्वं च व्योमम् | उपरि पाशः आसीत् । मम कृते उक्तम्; 'रोहति'। अहं वदामि; 'अहं न सहितुं शक्नोमि' इति । तदा एकः व्यक्तिः मम साहाय्यार्थं मम समीपम् आगतः, ततः सः मम पृष्ठतः वस्त्राणि उत्थापितवान् यथा अहं उपरि आरोहणं कर्तुं शक्नोमि यावत् अहं यदा शिखरस्थाने आसम् तदा अहं पाशं गृहीतवान्। मम कृते उक्तम्; 'ग्रह्'। अतः अहं तत् धारयितुं समर्थः अभवम्, सत्यं च पाशः मम ग्रहणे आसीत्।' तदा अहं मम स्वप्नं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्मै कथितवान् सः च अवदत्; 'उद्यानस्य अभिप्रायः इस्लामः अस्ति, यदा तु ध्रुवाः इस्लामस्य स्तम्भाः सन्ति तथा च रज्जुः अल-'उरवातुल वुत्स्का -एकेश्वरवादस्य वाक्यम्-। त्वं च यावत् न म्रियसे तावत् इस्लामधर्मे असि'। सः व्यक्तिः ['अब्दुल्लाह बिन् सलाम] आसीत् । तथा च मां अवदत् [खलीफा] अस्मान् अवदत् [मुअद्ज] अस्मान् अवदत् [इब्न 'आउन] [मुहम्मद] अस्मान् अवदत् [कायस बिन् अब्बाद] [इब्न सलाम] तः अवदत्; शिफुशब्दः मिन्शफस्य प्रातिपदिकम्' इति ।