Hadith Representative
Larangan mendahului kehendak Allah dalam ampunan: Kisah dua orang Bani Israil
Imam Abu Dawud : 4255حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي ضَمْضَمُ بْنُ جَوْسٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَانَ رَجُلَانِ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مُتَوَاخِيَيْنِ فَكَانَ أَحَدُهُمَا يُذْنِبُ وَالْآخَرُ مُجْتَهِدٌ فِي الْعِبَادَةِ فَكَانَ لَا يَزَالُ الْمُجْتَهِدُ يَرَى الْآخَرَ عَلَى الذَّنْبِ فَيَقُولُ أَقْصِرْ فَوَجَدَهُ يَوْمًا عَلَى ذَنْبٍ فَقَالَ لَهُ أَقْصِرْ فَقَالَ خَلِّنِي وَرَبِّي أَبُعِثْتَ عَلَيَّ رَقِيبًا فَقَالَ وَاللَّهِ لَا يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَوْ لَا يُدْخِلُكَ اللَّهُ الْجَنَّةَ فَقَبَضَ أَرْوَاحَهُمَا فَاجْتَمَعَا عِنْدَ رَبِّ الْعَالَمِينَ فَقَالَ لِهَذَا الْمُجْتَهِدِ أَكُنْتَ بِي عَالِمًا أَوْ كُنْتَ عَلَى مَا فِي يَدِي قَادِرًا وَقَالَ لِلْمُذْنِبِ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِي وَقَالَ لِلْآخَرِ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ أَوْبَقَتْ دُنْيَاهُ وَآخِرَتَهُ
[मुहम्मद बिन् अश शब्बाह बिन् सुफियान्] अस्मान् अवदत्, [अली बिन् थाबिट्] अस्मान् [इक्रिमाह बिन् अम्मर] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; [धम्धाम् बिन् जॉस] मां अवदत्; [अबू हुरैरा] अवदत्, 'मया अल्लाहस्य दूतं (स.अ.व.) इत्यस्य वचनं श्रुतम् - 'इजरायल-सन्ततिभ्यः द्वौ पुरुषौ आस्ताम्, ये भ्रातरौ आस्ताम्; तेषु एकः पापी अपरः उपासकः आसीत्। उपासकः भ्रातरं पापं कुर्वन्तं पश्यति स्म यावत् सः 'निवर्तयतु' इति न वदति स्म। ततः एकदा भ्रातरं पापं कृत्वा निवर्तय इति अवदत्। पापी उवाच मां प्रभोः समीपं त्यज, किं त्वं मम रक्षणार्थं प्रेषितः? उपासकः अवदत्, 'अल्लाहस्य कसम, अल्लाहः भवन्तं न क्षमयिष्यति, न च भवन्तं जन्नतं प्रवेशयिष्यति।' तदा अल्लाहः तेषां प्राणान् गृहीतवान्, ते च लोकेश्वरस्य समक्षं समागताः आसन्। ततः अल्लाहः उपासकं पृष्टवान् यत् त्वं मम अपेक्षया अधिकं जानासि वा? अथवा, मम सामर्थ्यं यत् कर्तुं समर्थः अस्ति?' ततः अल्लाहः पापीं अवदत् - 'गच्छ मम दयायाः कृते स्वर्गं प्रविशतु' इति। उपासकान् च उवाच--नरकं गच्छतु' इति। अबु हुरैराहः अवदत् यत् 'यस्य हस्ते मम आत्मा अस्ति, सः खलु स्वस्य जगतः परलोकस्य च नाशं कर्तुं समर्थं वचनं उक्तवान्' इति।