Hadith Representative
Larangan mengutuk hewan tunggangan: "Turunkanlah beban di atas unta dan lepaskanlah unta tersebut, karena ia telah dikutuk"
Imam Muslim : 4699حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَامْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاقَةٍ فَضَجِرَتْ فَلَعَنَتْهَا فَسَمِعَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ خُذُوا مَا عَلَيْهَا وَدَعُوهَا فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌ قَالَ عِمْرَانُ فَكَأَنِّي أَرَاهَا الْآنَ تَمْشِي فِي النَّاسِ مَا يَعْرِضُ لَهَا أَحَدٌ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو الرَّبِيعِ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا الثَّقَفِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ بِإِسْنَادِ إِسْمَعِيلَ نَحْوَ حَدِيثِهِ إِلَّا أَنَّ فِي حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ عِمْرَانُ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهَا نَاقَةً وَرْقَاءَ وَفِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ فَقَالَ خُذُوا مَا عَلَيْهَا وَأَعْرُوهَا فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌ
Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйәбәгә] һәм [Зөһәйр бин Хәрбкә] [Ибн Ғүләйәнән] барыһын да һөйләне. [Зөһәйер] әйтте; Беҙгә [Исмәғил бин Ибраһимға] әйтте; Беҙгә [Әйүб] [Әбү Ҡилаба] [Әбү Әл-Мөхәлләб] [Ғимран бин Хөшәйен] беҙгә һөйләп, ул әйтте; — Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сәфәрҙә булғанда, бер ансар ҡатын дөйәгә атланып йөрөгән. Әммә ул ултырған дөйә ҡапыл баш күтәргән. Шул саҡ ҡатын шунда уҡ дөйәһен ҡарғаған. Ҡатындың һүҙҙәрен ишеткәс, Аллаһ Рәсүле: «Дөйәгә йөктө төшөрөп, дөйәне ебәрегеҙ, сөнки ул ҡәһәрләнгән», — тигән. Ғимран әйтте; — Мин дөйәнең каруан менән бер кем дә атланмай йөрөгәнен күрҙемдер, тип уйлайым. Беҙгә әйтелгәнсә, [Ҡотәйбә бин Сәғит] һәм [Әбү Әр Рабиғ] икеһе лә әйтте; Беҙгә [Хәммәткә], атап әйткәндә, Ибн Зәйдкә әйтте; Шулай уҡ икенсе юлдан риүәйәт ителгән, Һәм беҙгә [Ибн Әбү Ғүмәргә] һөйләгән; Беҙ уларҙың икеһен дә [Әйүбтән] Исмәғил сәнәғәттәре менән һөйләнек, улар хәҙискә оҡшаш. Әммә Хәммәд хәҙисендә Ғимран; — Дөйәнең аҡ төҫөн ҡара менән ҡатыштырып күрҙемдер, тип уйлайым. Шул арала Әтс-Саҡафи хәҙисендә: «Дөйәгә йөктө төшөрөп, дөйәне ебәрегеҙ, сөнки ул ҡәһәрләнгән», — тигән.