Hadith Representative
Telah turun kepadaku empat ayat (Sebab turunnya QS. Al-Anfal: 1, Al-Ma'idah: 90, Luqman: 15, dan hukum wasiat sepertiga harta berkenaan dengan Sa'd bin Abi Waqqash)
Imam Muslim : 4432حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنِي مُصْعَبُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ نَزَلَتْ فِيهِ آيَاتٌ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ حَلَفَتْ أُمُّ سَعْدٍ أَنْ لَا تُكَلِّمَهُ أَبَدًا حَتَّى يَكْفُرَ بِدِينِهِ وَلَا تَأْكُلَ وَلَا تَشْرَبَ قَالَتْ زَعَمْتَ أَنَّ اللَّهَ وَصَّاكَ بِوَالِدَيْكَ وَأَنَا أُمُّكَ وَأَنَا آمُرُكَ بِهَذَا قَالَ مَكَثَتْ ثَلَاثًا حَتَّى غُشِيَ عَلَيْهَا مِنْ الْجَهْدِ فَقَامَ ابْنٌ لَهَا يُقَالُ لَهُ عُمَارَةُ فَسَقَاهَا فَجَعَلَتْ تَدْعُو عَلَى سَعْدٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْقُرْآنِ هَذِهِ الْآيَةَ { وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا } { وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَى أَنْ تُشْرِكَ بِي } وَفِيهَا { وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا } قَالَ وَأَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنِيمَةً عَظِيمَةً فَإِذَا فِيهَا سَيْفٌ فَأَخَذْتُهُ فَأَتَيْتُ بِهِ الرَّسُولَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ نَفِّلْنِي هَذَا السَّيْفَ فَأَنَا مَنْ قَدْ عَلِمْتَ حَالَهُ فَقَالَ رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أُلْقِيَهُ فِي الْقَبَضِ لَامَتْنِي نَفْسِي فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ أَعْطِنِيهِ قَالَ فَشَدَّ لِي صَوْتَهُ رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْأَنْفَالِ } قَالَ وَمَرِضْتُ فَأَرْسَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَانِي فَقُلْتُ دَعْنِي أَقْسِمْ مَالِي حَيْثُ شِئْتُ قَالَ فَأَبَى قُلْتُ فَالنِّصْفَ قَالَ فَأَبَى قُلْتُ فَالثُّلُثَ قَالَ فَسَكَتَ فَكَانَ بَعْدُ الثُّلُثُ جَائِزًا قَالَ وَأَتَيْتُ عَلَى نَفَرٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرِينَ فَقَالُوا تَعَالَ نُطْعِمْكَ وَنَسْقِكَ خَمْرًا وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تُحَرَّمَ الْخَمْرُ قَالَ فَأَتَيْتُهُمْ فِي حَشٍّ وَالْحَشُّ الْبُسْتَانُ فَإِذَا رَأْسُ جَزُورٍ مَشْوِيٌّ عِنْدَهُمْ وَزِقٌّ مِنْ خَمْرٍ قَالَ فَأَكَلْتُ وَشَرِبْتُ مَعَهُمْ قَالَ فَذَكَرْتُ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرِينَ عِنْدَهُمْ فَقُلْتُ الْمُهَاجِرُونَ خَيْرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ فَأَخَذَ رَجُلٌ أَحَدَ لَحْيَيْ الرَّأْسِ فَضَرَبَنِي بِهِ فَجَرَحَ بِأَنْفِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيَّ يَعْنِي نَفْسَهُ شَأْنَ الْخَمْرِ { إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ } حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ أُنْزِلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ سِمَاكٍ وَزَادَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا أَرَادُوا أَنْ يُطْعِمُوهَا شَجَرُوا فَاهَا بِعَصًا ثُمَّ أَوْجَرُوهَا وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَضَرَبَ بِهِ أَنْفَ سَعْدٍ فَفَزَرَهُ وَكَانَ أَنْفُ سَعْدٍ مَفْزُورًا
Махæн радзырдтой, зæгъгæ, [Абу Бакр бин Абу Сяибæ] æмæ [Зухайр бин Харб] дыууæ дæр загътой; Загъта нын [Аль Хасан бин Муса]; Загъта нын [Зухайр]; Загъта нын [Симак бин Харб]; [Мушъаб бин Саад] мын загъта [йæ фыдæй], зæгъгæ, ис цалдæр стихы Хъуыраны, кæцытæ æрцыдысты æруагъд Саады тыххæй. Мусаб загъта; Саадæн йæ мад ард бахордта, цалынмæ уый - Саад - пысылмон дины ахуырæдтæ ныууадза, уæдмæ Саадимæ никуы ныхас кæндзæн. Уымæй уæлдай ма йæ мад дæр нæ фæндыд хæрын æмæ нуазын. Саъады мад загъта Саадæн; — Салам, Саад, искуы загътай, зæгъгæ, дын Аллах Субханаху ва Таала бафæдзæхста, цæмæй дæ ныййарджытæн æдзухдæр хорздзинад кæнай? Ныр æз дæ мад дæн, уымæ гæсгæ дын бардзырд дæттын, цæмæй ныууадзай пысылмон дин». Мусаб загъта; Саады мад æртæ боны æмæ æртæ æхсæвы нæ бахордта, нæ нуæзта, цалынмæ йæ лæмæгъ кæй уыд, уый тыххæй йæхи нæ баурæдта, уæдмæ. Уæд ын йæ фырт Умарæ нуазæн радта. Уæд йæ мад æдзухдæр Сæады хуыдта. уæд æрцыд Аллахы ныхас, кæцы загъта: «Мах адæмæн бафæдзæхстам, цæмæй сæ ныййарджытæн хорздзинад кæной» -Ф. Ал Анкабут-29-: 8-. Уæдмæ та æндæр стих афтæ зæгъы: Кæд дæ дæ ныййарджытæ тых кæнынц, цæмæй Мемæ æмбал кæнай, цы нæ зоныс, ахæмимæ, уæд сæм ма кæс æмæ сæ дунейы хорз æмбал кæн». -Фæрстытæ. Лукман -31-: 15-. Саад загъта; Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам иу хатт райста бирæ хæстон æфтиæгтæ æмæ рабæрæг, йæ мидæг кæй уыд кард. Уæд æз райстон кард æмæ йæ æрбахастон Расулуллах саллаллаху алейхи васалляммæ, зæгъгæ; «О, Аллахы минæвар, ратт мын кард, уымæн æмæ æз дæн ахæм адæймаг, кæцыйы удыхъæд зоныс». Фæлæ Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам йæ бæсты загъта: «О Саад, кард йæ фыццаг бынатмæ æрæвæр, кæм æй райстай, уырдæм». Стæй ацыдтæн, цалынмæ йæ фæстæмæ райсынмæ куы хъавыдтæн, уæдмæ мæхицæн уайдзæф кодтон. Уый фæстæ æз бацыдтæн Аллахы минæвармæ æмæ загътон; — О, Аллахы минæвар, ратт мын уыцы кард! Фæлæ Аллахы минæвар баззад йæ фыццаг бынаты æмæ йын хъæрæй дзуапп радта: «О Саад, æз дын загътон, цæмæй кард æрыздаха, кæм æй райстай, уырдæм!» Уый фæстæ Аллах Субханаху ва Таала йæ ныхас рарвыста, зæгъгæ: «Фæрсынц уæ хæсты æфтиæгтæй» -Ф. Ал Анфаал-8-: 1-. Саад загъта; — Куы фæрынчын дæн, уæд искæй арвыстон Аллахы минæвармæ. Уый фæстæ мæм æрбацыд. Уæд ын æз загътон; — О, Аллахы минæвар, бар мын ратт, цæмæй мæ фæндонмæ гæсгæ мæ исбон дих кæнон. Фæлæ, æвæццæгæн, Пехуымпар æй тобæ кодта. Æз æй ногæй зæгъын; — Æрдæг та? Уый йæ уæддæр тобæ кодта. Уæд та ногæй загътон; — Æртыккаг хай та? Иу рæстæг æнæдзургæйæ баззад æмæ стæй бар радта, цæмæй йæ мулкæн йæ æртыккаг хай ныууадза. Саад загъта; — Кæддæр цалдæр ансар æмæ мухаджирины бабæрæг кодтон. Уæд загътой; — Цæй ардæм, Саад, мах дын ратдзыстæм хæринаг æмæ карз нозт -хамер-. -Уæды рæстæджы сæн тобæгонд нæма уыд-. Уый фæстæ æз дæр ацыдтæн цæхæрадонмæ семæ баиу уæвынмæ. Куыд рабæрæг, афтæмæй дзы уыд фыцгæ теуайы сæр æмæ карз нозты мигæнæн. Уый фæстæ семæ бахордтон æмæ банызтон мæ зæрдæйы фæндиаг. Æнæнхъæлæджы, уыцы рæстæг се ‘хсæн ныхас æмæ ныхас цыд ансарты æмæ мухаджиринты уæлдæрдзинады тыххæй. Уæдæ æз дæр загътон, мухаджиртæ ансартæй хуыздæр æмæ ахсджиагдæр кæй сты, уый. Кæй зæгъын æй хъæуы, мæ ныхас уыд тынг быцæуаг æмæ фæхъыг кодта уыцы рæстæджы æрбацæуæг бирæ адæмы. Цалынмæ сæ иу теуаты риутæ æмæ сæртæй иуы нæ райста æмæ мæ ныццавта, мæ ных мын фæцæф кодта. Уæд æз æрбацыдтæн Аллахы минæвармæ æмæ йын радзырдтон, цы æрцыд, уый мæхæдæг. Æппынфæстаг æрцыд Аллахы ныхас, кæцы загъта: «Æцæгæйдæр, Хæмр нуазын, хъазт, дзуæрттæн нывонд хæссын æмæ æхсæнгарзæй бирæ амонд æмбырд кæнын сты æлгъаг хъуыддæгтæ, кæцытæ нымад сты Хæйрæджы митæй». -Аль Майда: 90- Загъта нын [Мухаммад бин Аль Мутсанна] æмæ [Мухаммад бин Басысяр] дыууæ дæр загътой; Загъта нын [Мухаммад бин Джафар]; [Сю'ба] [Симак бин Харб]-æй [Муш'аб бин Саад]-æй [йæ фыдæй] куы загъта, уæд загъта; — Хъуыраны ис цыппар стихы, кæцытæ æрцыдысты æрхауд мæн тыххæй, æмæ афтæ дарддæр, куыд нысаниуæг у Симакæй Зухайры хадисæн. Сюбайы хадисы ис бафтауæг; — Сæ мады бафсадын сæ куы фæфæнды, уæд æй къæдзилæй байгом кæнынц, стæй дзы хæринаг ныккæнынц. Хадисы ма дзырдæуы; — Уæд дзы иу ныццавта Саады ныхыл, цалынмæ нæ ныссæрфта, уæдмæ.