-

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ زَكَرِيَّا عَنْ فِرَاسٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْاجْتَمَعْنَ نِسَاءُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ تُغَادِرْ مِنْهُنَّ امْرَأَةٌ فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ كَأَنَّ مِشْيَتَهَا مِشْيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَرْحَبًا بِابْنَتِي ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَبَكَتْ فَاطِمَةُ ثُمَّ إِنَّهُ سَارَّهَا فَضَحِكَتْ أَيْضًا فَقُلْتُ لَهَا مَا يُبْكِيكِ قَالَتْ مَا كُنْتُ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ فَرَحًا أَقْرَبَ مِنْ حُزْنٍ فَقُلْتُ لَهَا حِينَ بَكَتْ أَخَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَدِيثٍ دُونَنَا ثُمَّ تَبْكِينَ وَسَأَلْتُهَا عَمَّا قَالَ فَقَالَتْ مَا كُنْتُ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا قُبِضَ سَأَلْتُهَا عَمَّا قَالَ فَقَالَتْ إِنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُنِي أَنَّ جِبْرَائِيلَ كَانَ يُعَارِضُهُ بِالْقُرْآنِ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً وَأَنَّهُ عَارَضَهُ بِهِ الْعَامَ مَرَّتَيْنِ وَلَا أُرَانِي إِلَّا قَدْ حَضَرَ أَجَلِي وَأَنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِي لُحُوقًا بِي وَنِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكِ فَبَكَيْتُ ثُمَّ إِنَّهُ سَارَّنِي فَقَالَ أَلَا تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ أَوْ نِسَاءِ هَذِهِ الْأُمَّةِ فَضَحِكْتُ لِذَلِكَ

Powiedziano nam [Abu Bakr bin Abu Syaibah] powiedział, powiedziano nam [Abdullah bin Numair] od [Zakarii] od [Firasa] od [Amira] od [Masruqa] od [Aiszy] powiedział: „Wszystkie żony Proroka (sallallaahu 'alaihi wasallam) zebrały się i nikt nie został pominięty, potem przyszła Fatima, która szła dokładnie tak, jak szedł Posłaniec Allaha (sallallaahu 'alaihi wasallam). Następnie powiedział: „Witaj, moja córko”, po czym posadził ją po lewej stronie. Następnie szepnął do Fatimy słowa, które ją rozpłakały. Potem wyszeptał coś, co ją rozśmieszyło. „Co cię rozpłakało?” Powiedziałem ponownie: „Nigdy nie widziałem szczęścia obok smutku tak jak dzisiaj”. Kiedy Fatima płakała, powiedziałem do Fatimy: „Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) przemówił do ciebie w W szczególny sposób, którego nam nie uczynił, a potem płakałaś? Zapytałam go więc, co powiedział, a on odpowiedział: „Powiedział mi, że Gabriel czytał Koran przed nim raz w roku, a on czytał mu go dwa razy w roku. Powiedział: „Nie pokazano mi niczego poza tym, że moja śmierć jest bliska, a ty jesteś pierwszą osobą, która po mnie przyjdzie z mojej rodziny. A najlepszą osobą, która umarła przed tobą, byłam ja” – płakałam. Potem wyszeptał do mnie: „Czy to niedopuszczalne, że jesteś przywódczynią kobiet w społeczności muzułmańskiej, czy też mówi: „kobiety tej społeczności?” – więc się z tego roześmiałam”.