Hadith Representative
Fathimah berkata; istri-istrimu mengutusku kepadamu untuk menuntut keadilan kepadamu mengenai Aisyah
Imam Nasa'i : 3883أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْأَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيْهِ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ مَعِي فِي مِرْطِي فَأَذِنَ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَكَ أَرْسَلْنَنِي إِلَيْكَ يَسْأَلْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ وَأَنَا سَاكِتَةٌ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ بُنَيَّةُ أَلَسْتِ تُحِبِّينَ مَنْ أُحِبُّ قَالَتْ بَلَى قَالَ فَأَحِبِّي هَذِهِ فَقَامَتْ فَاطِمَةُ حِينَ سَمِعَتْ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَتْ إِلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَتْهُنَّ بِالَّذِي قَالَتْ وَالَّذِي قَالَ لَهَا فَقُلْنَ لَهَا مَا نَرَاكِ أَغْنَيْتِ عَنَّا مِنْ شَيْءٍ فَارْجِعِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُولِي لَهُ إِنَّ أَزْوَاجَكَ يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ قَالَتْ فَاطِمَةُ لَا وَاللَّهِ لَا أُكَلِّمُهُ فِيهَا أَبَدًا قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْنَبَ بِنْتَ جَحْشٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ الَّتِي كَانَتْ تُسَامِينِي مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَنْزِلَةِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ أَرَ امْرَأَةً قَطُّ خَيْرًا فِي الدِّينِ مِنْ زَيْنَبَ وَأَتْقَى لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَصْدَقَ حَدِيثًا وَأَوْصَلَ لِلرَّحِمِ وَأَعْظَمَ صَدَقَةً وَأَشَدَّ ابْتِذَالًا لِنَفْسِهَا فِي الْعَمَلِ الَّذِي تَصَدَّقُ بِهِ وَتَقَرَّبُ بِهِ مَا عَدَا سَوْرَةً مِنْ حِدَّةٍ كَانَتْ فِيهَا تُسْرِعُ مِنْهَا الْفَيْئَةَ فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ عَائِشَةَ فِي مِرْطِهَا عَلَى الْحَالِ الَّتِي كَانَتْ دَخَلَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا فَأَذِنَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَكَ أَرْسَلْنَنِي يَسْأَلْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ وَوَقَعَتْ بِي فَاسْتَطَالَتْ وَأَنَا أَرْقُبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَرْقُبُ طَرْفَهُ هَلْ أَذِنَ لِي فِيهَا فَلَمْ تَبْرَحْ زَيْنَبُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَكْرَهُ أَنْ أَنْتَصِرَ فَلَمَّا وَقَعْتُ بِهَا لَمْ أَنْشَبْهَا بِشَيْءٍ حَتَّى أَنْحَيْتُ عَلَيْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍأَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ الْحِمْصِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ فَذَكَرَتْ نَحْوَهُ وَقَالَتْ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْنَبَ فَاسْتَأْذَنَتْ فَأَذِنَ لَهَا فَدَخَلَتْ فَقَالَتْ نَحْوَهُ خَالَفَهُمَا مَعْمَرٌ رَوَاهُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ
بىزگە [ئۇبەيدۇللاھ بىن سەئد بىن ئىبراھىم بىن سەئد] بىزگە [تاغام] بىزگە [دادام] [سالىھ] دىن [ئىبنى شىھاب] ماڭا [مۇھەممەد بىن ئابدۇرراھمان بىن ئەل ھارىس بىن ھىشام] دىن [ئەيسە] نىڭ مۇنداق دېگەنلىكىنى ئېيتتى: «پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاياللىرى فاتىمە بىنتى رەسۇلۇللاھنى رەسۇلۇللاھقا ئەۋەتتى، ئاندىن ئۇ مېنىڭ يۇڭ كىيىملىرىمنى كىيىپ ياتقاندا ئۇنىڭدىن رۇخسەت سورىدى. ئاندىن ئۇ ئۇنىڭغا رۇخسەت قىلدى، ئاندىن فاتىمە: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، ھەقىقەتەن ئاياللىرىڭىز مېنى سىزگە ئەۋەتتى، ئۇلار ئەبۇ قۇھاپەنىڭ ئوغلى توغرىسىدا ئادىللىق تەلەپ قىلدى» دېدى. مەن جىم تۇردۇم، ئاندىن رەسۇلۇللاھ ئۇنىڭغا: «ئى ئوغلۇم، سەن مەن سۆيگەن ئادەمنى سۆيمەمسەن؟» دېدى. ئۇ: «ھەئە» دېدى. ئۇ: «بۇ ئادەمنى سۆي» دېدى. ئاندىن فاتىمە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامدىن بۇنى ئاڭلاپ ئورنىدىن تۇردى. ئاندىن ئۇ پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاياللىرىنىڭ يېنىغا قايتىپ كېلىپ، ئۆزىنىڭ ئېيتقانلىرىنى ۋە ئۇنىڭغا ئېيتقانلىرىنى ئېيتتى. ئاندىن ئۇلار: «بىز سىزنىڭ بىزنى قىلچە رازى قىلالمايدىغانلىقىڭىزنى كۆردۇق، شۇڭا رەسۇلۇللاھنىڭ يېنىغا قايتىپ بېرىپ، ئۇنىڭغا: «ئەمەلىيەتتە، تۇئاننىڭ ئاياللىرى ئەبۇ قۇھاپەنىڭ بالىسى توغرىسىدا ئادالەت تەلەپ قىلىۋاتىدۇ» دەڭلار، دېدى. فاتىمە: «ياق. ئاللاھ بىلەن قەسەمكى، مەن بۇ ھەقتە ئۇنىڭ بىلەن مەڭگۈ سۆزلەشمەيمەن» دېدى. ئائىشە: «ئاندىن پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاياللىرى زەينەب بىنتى جەھسىنى رەسۇلۇللاھنىڭ يېنىغا ئەۋەتتى، ئۇ پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاياللىرى ئىچىدە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام بىلەن تەڭ ئورۇندا مېنىڭ رەقىبىمگە ئايلاندى» دېدى. مەن زەينەبتىنمۇ دىنىي جەھەتتىن ئەڭ ياخشى ۋە ئاللاھ ئەززە ۋەجەللەگە تېخىمۇ سادىق بىر ئايالنى كۆرمىدىم. ئۇ سۆزلىرىدە راستچىل، تۇغقانچىلىق رىشتىسىنى باغلاشتا تېخىمۇ كۆپ، خەير-ساخاۋەتتە تېخىمۇ كۆپ، ئاللاھقا يېقىنلىشىش ئۈچۈن قىلغان ئىشلىرى ۋە ئىشلىتىدىغان ئىشلىرىدا تېخىمۇ تۆۋەنچىل. ئۇنىڭ مىجەزىنىڭ قاتتىقلىقى سەۋەبىدىن تېز غەزەپلەنگەندىن باشقا، ئۇ غەزەپتىن تېزلا يىراقلىشىدۇ. ئۇ رەسۇلۇللاھتىن رۇخسەت سورىدى، رەسۇلۇللاھ بولسا ئايسەنىڭ يۇڭ كىيىملىرى بىلەن يېنىدا ئىدى، فاتىما ئۇنىڭغا يولۇققاندا. ئاندىن رەسۇلۇللاھ ئۇنىڭغا رۇخسەت قىلدى، ئاندىن ئۇ: «ئى رەسۇلۇللاھ، ھەقىقەتەن ئاياللىرىڭ مېنى ئەۋەتتى، ئۇلار ئەبۇ قۇھاپەنىڭ بالىسى توغرىسىدا ئادىللىق تەلەپ قىلدى» دېدى. ئۇ مېنى تەنقىد قىلدى، ئۇ ئۇزۇن سۆزلىدى، مەن رەسۇلۇللاھقا دىققەت قىلىپ، ئۇنىڭ كۆزلىرىنىڭ قۇيرۇقىغا قاراپ، ئۇنىڭ ماڭا جاۋاب بېرىشىگە رۇخسەت قىلىدىغان-قىلمايدىغانلىقىنى سورىدىم. زەينەب مەن رەسۇلۇللاھنىڭ ئۇنىڭغا جاۋاب قايتۇرسام ماڭا يامان كۆرۈنمەيدىغانلىقىنى بىلگۈچە كەتمىدى. ئاندىن مەن ئۇنى تەنقىد قىلغاندا، ئۇنىڭ ئەيىبلىشىنى ئاڭلاپ جىم تۇرمىدىم، ئاندىن ئۇنىڭغا ھۇجۇم قىلدىم. ئاندىن رەسۇلۇللاھ: «ھەقىقەتەن ئۇ ئەبۇ بەكرىنىڭ ئوغلى» دېدى. [ئىمران بىن بەككار ئەل ھىمشى] ماڭا خەۋەر قىلدى، ئۇ مۇنداق دېدى: [ئەبۇ ئەل يەمان] بىزگە [ئەز زۇھرىدىن] [سيۇئەيب] ماڭا [مۇھەممەد بىن ئابدۇرراھمان بىن ئەل ھارىس بىن ھىسيام] غا [ئەيسەنىڭ ...-ئۇ يۇقىرىدا تىلغا ئالغان-] دېگەنلىكىنى ئېيتتى. ئۇ مۇنداق دېدى: «پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاياللىرى زەينەبنى ئەۋەتتى، ئاندىن ئۇ رۇخسەت سورىدى، ئۇ رۇخسەت قىلدى، ئاندىن ئۇ كىرىپ شۇنداق دېدى». مەئمەر بۇ ئىككىسىنىڭ سۆزىگە قارشى چىقتى، ئۇ ئەز زۇھرىدىن، ئۇرۋەدىن، ئائىسەدىن رىۋايەت قىلدى.