Hadith Representative
Turunnya QS. Al-An’aam: 52 setelah orang-orang musyrik berkata kepada Rasulullah, usirlah orang-orang yang tidak akan berani melawan kami!
Imam Ibnu Majah : 4117حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْقَزِيُّ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي سَعْدٍ الْأَزْدِيِّ وَكَانَ قَارِئَ الْأَزْدِ عَنْ أَبِي الْكَنُودِ عَنْ خَبَّابٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ وَلَا تَطْرُدْ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ إِلَى قَوْلِهِ فَتَكُونَ مِنْ الظَّالِمِينَ }قَالَ جَاءَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ التَّمِيمِيُّ وَعُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ الْفَزَارِيُّ فَوَجَدَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ صُهَيْبٍ وَبِلَالٍ وَعَمَّارٍ وَخَبَّابٍ قَاعِدًا فِي نَاسٍ مِنْ الضُّعَفَاءِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ فَلَمَّا رَأَوْهُمْ حَوْلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَقَرُوهُمْ فَأَتَوْهُ فَخَلَوْا بِهِ وَقَالُوا إِنَّا نُرِيدُ أَنْ تَجْعَلَ لَنَا مِنْكَ مَجْلِسًا تَعْرِفُ لَنَا بِهِ الْعَرَبُ فَضْلَنَا فَإِنَّ وُفُودَ الْعَرَبِ تَأْتِيكَ فَنَسْتَحْيِي أَنْ تَرَانَا الْعَرَبُ مَعَ هَذِهِ الْأَعْبُدِ فَإِذَا نَحْنُ جِئْنَاكَ فَأَقِمْهُمْ عَنْكَ فَإِذَا نَحْنُ فَرَغْنَا فَاقْعُدْ مَعَهُمْ إِنْ شِئْتَ قَالَ نَعَمْ قَالُوا فَاكْتُبْ لَنَا عَلَيْكَ كِتَابًا قَالَ فَدَعَا بِصَحِيفَةٍ وَدَعَا عَلِيًّا لِيَكْتُبَ وَنَحْنُ قُعُودٌ فِي نَاحِيَةٍ فَنَزَلَ جِبْرَائِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ{ وَلَا تَطْرُدْ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنْ الظَّالِمِينَ }ثُمَّ ذَكَرَ الْأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ وَعُيَيْنَةَ بْنَ حِصْنٍ فَقَالَ{ وَكَذَلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِيَقُولُوا أَهَؤُلَاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنَا أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ }ثُمَّ قَالَ{ وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ }قَالَ فَدَنَوْنَا مِنْهُ حَتَّى وَضَعْنَا رُكَبَنَا عَلَى رُكْبَتِهِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْلِسُ مَعَنَا فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَقُومَ قَامَ وَتَرَكَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ }وَلَا تُجَالِسْ الْأَشْرَافَ{ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا }يَعْنِي عُيَيْنَةَ وَالْأَقْرَعَ{ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا }قَالَ هَلَاكًا قَالَ أَمْرُ عُيَيْنَةَ وَالْأَقْرَعِ ثُمَّ ضَرَبَ لَهُمْ مَثَلَ الرَّجُلَيْنِ وَمَثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَاقَالَ خَبَّابٌ فَكُنَّا نَقْعُدُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا بَلَغْنَا السَّاعَةَ الَّتِي يَقُومُ فِيهَا قُمْنَا وَتَرَكْنَاهُ حَتَّى يَقُومَ
Al à dit che [Amru ben Mohammed Al 'Anqazi] al à contât [Asbath ben Nashr] di [Come Suddi] di [Abu Sa'd Al Azdi] un dai esperts di Qira'ah dal popul di [AlKhab] li peraulis di Allah Ta’ala: '-E no caçâ fûr chei che a clamin il lôr Signôr tal dì de matine e de serade-' fin ae Sue peraule, '-par che tu sedis tra i tormentôrs-' -Qs. Al An'am: 52-. Khabbab al disè; Al Aqra bin Habis At Tamimi e Uyainah bin Hishn Al Fazari a son rivâts e ducj i doi a àn cjatât il Rasulullah Sallam cjalât intune riunion insiemi cun Shuhaib, Bilal, ‘Ammar e Khabbab di jenfri i crodints debii. Cuant che i doi a vioderin che a jerin ator dal Profete sallallaahu alaihi wasallam, a rivarin daûr di lui e a lu denunziarin, disint: ‘Invezit, o volìn che tu fâs un majlis speciâl par nô, cussì che i araps a cognossevin la superioritât che o vin, parcè che une delegazion arabe e vignarà viers di te, e a saressin stâts imbaraçâts se i araps a saressin stâts imbaraçâts. Duncje, cuant che o rivarìn a te, alore sburtâju vie di nô, cuant che o vin finît alore tu varâs un incuintri cun lôr come che tu volis’. Lui al rispuindè: ‘Sì’. A disevin; ‘Scrîf un pat cuintri di nô parsore di te’. Il naradôr al disè; ‘Dopo al domandà fûcs di cjarte e al disè a Ali di scriviju, intant o jerin sierâts tal cjanton de moschee. Cussì Jibril 'Alaihi Salam al vignì e al disè trasmetint la peraule di Allah: '-E no butâ fûr chei che a invochin il lôr Signôr la matine e la serade, intant che a vuelin il So plasê, no tu supuartis la plui piçule responsabilitât pes lôr azions e lôr no puartin la plui piçule responsabilitât pes lôr azions, che al cause il -so che al -el i malfatôrs-' -Qs. Al An'am; 52-. Po dopo Jibril al menzonà Al Aqra’ bin Habis e ‘Uyainah bin Hishn, disint: ‘-E cussì o vin testât cualchidun di lôr - la int siore - cun cualchidun di lôr - la int puare -, cussì che - la int siore - e dîs: 'A son chestis lis personis tra di nô che Allah al à dât la gracie? ' -Allah al dîs-: 'No sa Allah miôr di chei che a son grats -a Lui-? ' QS Al An'am; 63. Alore al disè ancje lui; ‘Cuant che chei che a crodin tai nestris versets a rivin viers di te, alore dî: ‘Salaamun alaikum. Il to Signôr al à ordenât su di se la compassion, ...- ' -Qs. Al An'am; 54-. Khabab al disè; 'Dopo di chel o si jerin svicinâts a lui in mût che i nestris zenoi e i siei zenoi a si tocavin un cul altri, e in chel timp Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al jere sierât inte assemblee cun nô, cuant che al jere daûr a levâsi sù e lassânus, alore Allah al palesà: '-E jessi pazients cun chei che a clamin il lôr Signôr inte matine e par dusk; e no lassâ che i vôi a si slontanin di lôr...- ' -D. Al Kaf: 28-. O sei, no fâ une fieste cun int siore - tra di lôr -. '-parcè che- spietâ lis zoiis di chest mont; e no seguî chei che o vin dismenteât di ricuardâ di nô...- ' -Qs. Al Kahf: 28-, ven a stâi 'Uyainah e Al Aqra' '-...Oltri che seguî i desideris di un e chê e je la situazion che e passe il limit- ' -D. Al Kaf: 28-. Khabab al disè; “Cheste e je la distruzion”. Khabab al disè di gnûf, ‘Cheste robe di Al Aqra’ e ‘Uyainah e je une vore brute. Alore Allah al à fat un esempli di lôr dôs personis e la vite di chest mont e dal aldilà’. Khabbab al disè; ‘Duncje o si jerin sierâts intune riunion cul Profete sallallaahu alaihi wasallam, cuant che al rivà il timp par che al si alçàs, o si alçàs e o lu lassàs, prin che al si alçàs’.