Hadith Representative
Abu Sufyan meminta tiga permintaan kepada Rasulullah
Imam Muslim : 4557حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَعْقِرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا النَّضْرُ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ الْيَمَامِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ حَدَّثَنَا أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ الْمُسْلِمُونَ لَا يَنْظُرُونَ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ وَلَا يُقَاعِدُونَهُ فَقَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ثَلَاثٌ أَعْطِنِيهِنَّ قَالَ نَعَمْ قَالَ عِنْدِي أَحْسَنُ الْعَرَبِ وَأَجْمَلُهُ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ أَبِي سُفْيَانَ أُزَوِّجُكَهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَمُعَاوِيَةُ تَجْعَلُهُ كَاتِبًا بَيْنَ يَدَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَتُؤَمِّرُنِي حَتَّى أُقَاتِلَ الْكُفَّارَ كَمَا كُنْتُ أُقَاتِلُ الْمُسْلِمِينَ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ وَلَوْلَا أَنَّهُ طَلَبَ ذَلِكَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَعْطَاهُ ذَلِكَ لِأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ يُسْأَلُ شَيْئًا إِلَّا قَالَ نَعَمْ
Mér hefur verið sagt að [Abbas bin Abdul Adhim Al Anbari] og [Ahmad bin Ja'far Al Ma'qiri] sögðu báðir: Hefur sagt okkur [An Nadhr], þ.e. Ibn Muhammad Al Yamami, hefur sagt okkur [Ikrimah] að [Abu Zumail] hafi sagt mér [Ibn Abbas] að hann hafi sagt: „Áður fyrr virtu múslimar ekki Abu Sufyan og veittu honum ekki þá stöðu sem hann átti skilið. Þess vegna sagði hann - Abu Sufyan - einn daginn við Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam; „Ó sendiboði Allahs, veittu mér þrjár óskir!“ Rasulullah svaraði: „Já“. Abu Sufyan hélt áfram samtali sínu; „Í fyrsta lagi á ég bestu og fallegustu dóttur Arabíu, þ.e. Umm Habibah. Ég vil gifta hana þér.“ Rasulullah svaraði: „Já“. „Í öðru lagi,“ hélt Abu Sufyan áfram; „Ég vona að þú gerir Muawiyah bin Abu Sufyan að skrifara þínum sem alltaf fylgir þér.“ Spámaðurinn (friður sé með honum) svaraði: „Já.“ Abu Sufyan lauk beiðni sinni; „Í þriðja lagi vona ég að þú úthlutar mér til að berjast á vígvellinum gegn vantrúuðum, eins og áður - áður en ég snerist til íslams - barðist ég við múslima.“ Spámaðurinn svaraði: „Já.“ Abu Zumayl sagði: „Ef Abu Sufyan hefði aðeins ekki beðið spámanninn (friður sé með honum) um þetta, þá hefði spámaðurinn (friður sé með honum) alls ekki gefið það. Því spámaðurinn svaraði jú aldrei öðruvísi en „já“ þegar hann var spurður um eitthvað.“