Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 61
أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا
اسان کي [حجاج بن منهل] ٻڌايو آهي، اسان کي [حماد بن سلمه] اسان کي [ثابت] ٻڌايو آهي، [انس] کان، هن چيو ته: رسول الله ﷺ هڪ اهڙو ماڻهو هو جنهن جي چمڙي هلڪي هئي، جيئن سندن پگهر جواهرن وانگر هجي، جڏهن پاڻ سڌو هليا ويندا هئا، ۽ مون ڪڏهن به ريشم يا اُن کي هٿ نه لڳايو جيڪو سندن هٿ جي تري کان وڌيڪ باریک هجي، ۽ مون ڪڏهن به مسڪ يا ڪنهن ٻي شيءِ جي خوشبوءِ نه سونگھي جيڪا سندن خوشبوءَ کان وڌيڪ خوشبودار هجي.
حديث
Imam Darimi : 62
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ خَدَمْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا قَالَ لِي أُفٍّ قَطُّ وَلَا قَالَ لِي لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا أَوْ هَلَّا صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا وَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا مَسِسْتُ بِيَدِي دِيبَاجًا وَلَا حَرِيرًا أَلْيَنَ مِنْ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا وَجَدْتُ رِيحًا قَطُّ أَوْ عَرْفًا كَانَ أَطْيَبَ مِنْ عَرْفِ أَوْ رِيحِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
اسان کي [ابون نعمان] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن زيد] ٻڌايو آهي ته [ثابت] کان [انس بن مالڪ] رضي الله عنه کان، هن چيو ته؛ اڳ ۾، مون رسول الله ﷺ جي مدد ڪئي هئي ۽ پاڻ ڪڏهن به نه چيو هو ته؛ 'آه - تون حرامي، حس، ۽ مون تي اهڙي طرح رڙيون ڪري رهيو آهين، يا ڪجهه به چوندو آهين جيڪو مان ڪريان ٿو؛ 'تون هي ۽ هي ڇو ٿو ڪرين؟'، يا 'توکي هي ۽ هي ڪرڻو پوندو؟' ۽ انس چيو؛ نه، مون ڪڏهن به اوني ريشمي ڪپڙي کي هٿ نه لڳايو آهي جيڪو رسول الله ﷺ جي هٿن کان وڌيڪ باریک هجي، ۽ مون ڪڏهن به خوشبو ۽ پسينو نه سونگھيو آهي جيڪو رسول الله ﷺ جي پگهر يا خوشبو کان وڌيڪ خوشبودار هجي.
حديث
Imam Darimi : 63
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الرِّفَاعِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ خُدْرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ بَنِي حُرَيْشٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ أَبِي حِينَ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ فَلَمَّا أَخَذَتْهُ الْحِجَارَةُ أُرْعِبْتُ فَضَمَّنِي إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَالَ عَلَيَّ مِنْ عَرَقِ إِبْطِهِ مِثْلُ رِيحِ الْمِسْكِ
اسان کي [محمد بن يزيد الرفائي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابوبڪر] ٻڌايو آهي ته [حبيب بن خدره] مون کي ٻڌايو آهي ته [بنو حريصي مان ڪنهن] چيو ته: اڳي، مان پنهنجي پيءُ سان گڏ هوس جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم ماعز بن مالڪ کي سنگسار ڪيو، جڏهن پٿر هن تي لڳيا ته مان ڏڪي ويس پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کي ڀاڪر پائي ورتو، پوءِ سندس بغلن مان پسينو وهڻ لڳو جيڪو خوشبوءِ وانگر خوشبوءِ آڻي رهيو هو.
حديث
Imam Darimi : 64
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ سَأَلَهُ رَجُلٌ قَالَ أَرَأَيْتَ كَانَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ السَّيْفِ قَالَ لَا مِثْلَ الْقَمَرِ
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي اسان کي [زهير] ٻڌايو آهي [ابو اسحاق] کان [براء] چيو آهي ته ڪنهن ان کان پڇيو ته ڇا توهان رسول الله ﷺ جو چهرو تلوار وانگر ڏٺو؟ هن جواب ڏنو ته نه، سندس چهرو چنڊ وانگر آهي.
حديث
Imam Darimi : 65
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْرَفُ بِاللَّيْلِ بِرِيحِ الطِّيبِ
اسان کي وعظ ڪيو آهي [يزيد بن هارون] اسان کي [شريعت] وعظ ڪيو آهي [العماسي] کان [ابراهيم] کان، هن چيو ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم رات جو پنهنجي خوشبوءِ سان سڃاڻي ويندا هئا.'
حديث
Imam Darimi : 66
أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ الْفَضْلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْهَاشِمِيُّ أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَسْلُكْ طَرِيقًا أَوْ لَا يَسْلُكُ طَرِيقًا فَيَتْبَعُهُ أَحَدٌ إِلَّا عَرَفَ أَنَّهُ قَدْ سَلَكَهُ مِنْ طِيبِ عَرْفِهِ أَوْ قَالَ مِنْ رِيحِ عَرَقِهِ
اسان کي [مالڪ بن اسماعيل] ٻڌايو آهي، اسان کي [اسحاق بن الفضل بن عبدالرحمان الهيسيمي] ٻڌايو آهي، اسان کي [المغيره بن عطيه] ابو زبير کان، [جابر] کان، ته رسول الله ﷺ ڪنهن به رستي تان نه گذريا هئا يا ڪنهن رستي تان نه گذريا هئا پر اهو معلوم هو ته پاڻ ﷺ پنهنجي پگهر جي بوءَ سان ان رستي تان گذريا هئا يا پاڻ فرمايائون: پنهنجي خوشبودار پگهر مان.
حديث
Imam Darimi : 67
أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو اللَّيْثِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ الْهَدِيَّةَ وَلَا يَقْبَلُ الصَّدَقَةَ فَأَهْدَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مِنْ يَهُودِ خَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً فَتَنَاوَلَ مِنْهَا وَتَنَاوَلَ مِنْهَا بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ ثُمَّ رَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذِهِ تُخْبِرُنِي أَنَّهَا مَسْمُومَةٌ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا حَمَلَكِ عَلَى مَا صَنَعْتِ فَقَالَتْ إِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ شَيْءٌ وَإِنْ كُنْتَ مَلِكًا أَرَحْتُ النَّاسَ مِنْكَ فَقَالَ فِي مَرَضِهِ مَا زِلْتُ مِنْ الْأَكْلَةِ الَّتِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ انْقِطَاعِ أَبْهَرِي
اسان کي خبر ڏني آهي [جعفر بن عون] اسان کي خبر ڏني آهي [محمد بن عمرو الليثي] [ابو سلمه] کان، هن چيو ته: اڳ ۾، رسول الله صلي الله عليه وسلم تحفا کائڻ لاءِ تيار هئا ۽ خيرات قبول ڪرڻ نٿا چاهين، تنهنڪري خيبر جي هڪ يهودي عورت ان کي هڪ ڀُريل ٻڪري پيش ڪئي ۽ ان ان کي کاڌو ۽ بصر بن براء به کاڌو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجو هٿ مٿي ڪيو ۽ چيو ته: حقيقت ۾، هن ٻڪري مون کي ٻڌايو ته ان کي زهر سان لڳايو ويو آهي. پوءِ بصر بن البراء فوت ٿي ويو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪنهن کي ان کي گرفتار ڪرڻ لاءِ موڪليو، ۽ ان پڇيو ته: توهان کي هي بڇڙو ڪم ڇو ڪيو؟ عورت جواب ڏنو؛ 'جيڪڏهن توهان واقعي نبي هجو ها ته ڪو به توهان کي نقصان نه پهچائي ها، ٻئي طرف، جيڪڏهن توهان بادشاهه هجو ها ته مان توهان کان انسانيت کي آزاد ڪريان ها.' ' جڏهن هو بيمار هو ته هن چيو؛ مون کي اڃا تائين خيبر ۾ کاڌي جا اثر محسوس ٿين ٿا، ۽ اهو تڏهن آهي جڏهن منهنجي ڪرنگهي ڪٽي وئي هئي.
حديث
Imam Darimi : 68
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ كَانَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ أَنَّ يَهُودِيَّةً مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ سَمَّتْ شَاةً مَصْلِيَّةً ثُمَّ أَهْدَتْهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا الذِّرَاعَ فَأَكَلَ مِنْهَا وَأَكَلَ الرَّهْطُ مِنْ أَصْحَابِهِ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ وَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَدَعَاهَا فَقَالَ لَهَا أَسَمَمْتِ هَذِهِ الشَّاةَ فَقَالَتْ نَعَمْ وَمَنْ أَخْبَرَكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْنِي هَذِهِ فِي يَدِيَ الذِّرَاعُ قَالَتْ نَعَمْ قَالَ فَمَاذَا أَرَدْتِ إِلَى ذَلِكَ قَالَتْ قُلْتُ إِنْ كَانَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ نَبِيًّا اسْتَرَحْنَا مِنْهُ فَعَفَا عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُعَاقِبْهَا وَتُوُفِّيَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ الَّذِينَ أَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَاحْتَجَمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى كَاهِلِهِ مِنْ أَجْلِ الَّذِي أَكَلَ مِنْ الشَّاةِ حَجَمَهُ أَبُو هِنْدٍ مَوْلَى بَنِي بَيَاضَةَ بِالْقَرْنِ وَالشَّفْرَةِ وَهُوَ مِنْ بَنِي ثُمَامَةَ وَهُمْ حَيٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ
اسان کي خبر ڏني آهي [حڪم بن نافع] اسان کي خبر ڏني آهي [سيوب بن ابو حمزه] [عز زهريءَ] کان، هن چيو ته؛ [جابر بن عبدالله] رضي الله عنه بيان ڪيو آهي ته؛ خيبر جي هڪ يهودي عورت ڀُريل بکري جي گوشت ۾ زهر ملايو ۽ ان کي رسول الله ﷺ جي خدمت ۾ پيش ڪيو. رسول الله ﷺ پنهنجي پيشاني مان گوشت ڪڍيو ۽ ان کي کاڌو، ۽ سندس ڪجهه ساٿين به ساڻس گڏ کاڌو. رسول الله ﷺ فوري طور تي انهن کي چيو: 'پنهنجا هٿ مٿي ڪريو'. پوءِ ڪنهن کي يهودي عورت کي گرفتار ڪرڻ ۽ ان کان پڇا ڳاڇا ڪرڻ لاءِ موڪليو؛ 'ڇا توهان بکري تي زهر لڳايو هو؟' هن جواب ڏنو؛ 'ها، صحيح.' عورت پڇيو؛ 'توهان کي ڪير ٻڌائي سگهيو هوندو؟' نبي ﷺ جواب ڏنو؛ 'مون کي جيڪو ٻڌائي ٿو اهو منهنجي هٿ ۾ آهي،' - مطلب ته ڪلهي جو هڏن جو - عورت چيو؛ 'ها، مون ان ۾ زهر ملايو هو،' هن پڇيو، 'اهو ڪرڻ مان توهان جو ڇا مطلب آهي؟' هن جواب ڏنو، 'مان صرف اهو ثابت ڪرڻ چاهيان ٿو ته جيڪڏهن ڪو نبي کيس نقصان نه پهچائيندو آهي ۽ جيڪڏهن نه، ته اسان ان کان آزاد آهيون.' تنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم کيس سزا نه ڏئي معاف ڪري ڇڏيو، جڏهن ته ڪجهه ٻيا صحابي جيڪي بکري جو گوشت کائيندا هئا، مري ويا. رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجي مٿي جي پٺي تي حجامت ڪرائي ته جيئن بکري جي گوشت مان کائيندڙ زهر کي ختم ڪري سگهجي. ابو هند، بني بياضه جي هڪ مولا، هن کي سڱ ۽ هڪ خنجر سان حجامت ڪرائي، هو بني ثمامہ مان هو جيڪو انصار قبيلي جو حصو آهي.'
حديث
Imam Darimi : 69
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا فَتَحْنَا خَيْبَرَ أُهْدِيَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةٌ فِيهَا سُمٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لِي مَنْ كَانَ هَا هُنَا مِنْ الْيَهُودِ فَجُمِعُوا لَهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي سَائِلُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَهَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْهُ قَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَبُوكُمْ قَالُوا أَبُونَا فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبْتُمْ بَلْ أَبُوكُمْ فُلَانٌ قَالُوا صَدَقْتَ وَبَرَرْتَ فَقَالَ لَهُمْ هَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْ شَيْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ فَقَالُوا نَعَمْ وَإِنْ كَذَبْنَاكَ عَرَفْتَ كَذِبَنَا كَمَا عَرَفْتَ فِي آبَائِنَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ أَهْلُ النَّارِ فَقَالُوا نَكُونُ فِيهَا يَسِيرًا ثُمَّ تَخْلُفُونَا فِيهَا قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَئُوا فِيهَا وَاللَّهِ لَا نَخْلُفُكُمْ فِيهَا أَبَدًا ثُمَّ قَالَ لَهُمْ هَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْ شَيْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ هَلْ جَعَلْتُمْ فِي هَذِهِ الشَّاةِ سُمًّا قَالُوا نَعَمْ قَالَ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى ذَلِكَ قَالُوا أَرَدْنَا إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا أَنْ نَسْتَرِيحَ مِنْكَ وَإِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ
اسان کي [عبدالله بن صالح] ٻڌايو آهي مون کي [الليث] ٻڌايو آهي مون کي [سعيد بن ابو سعيد المقبوري] ٻڌايو آهي [ابو هريره] رضي الله عنه کان ته فرمايائون: 'جڏهن اسان خيبر فتح ڪيو، ته رسول الله صلي الله عليه وسلم کي زهر آلود ٻڪري تحفي طور ڏني وئي. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'مهرباني ڪري هتي موجود يهودين کي گڏ ڪريو.' پوءِ انهن انهن کي پاڻ وٽ گڏ ڪيو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'مان توهان کان ڪنهن شيءِ بابت پڇندس، ڇا توهان سچائي سان جواب ڏيندا؟'، انهن جواب ڏنو؛ 'ها، اي ابو قاسم - نبي محمد صلي الله عليه وسلم-.' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو: 'توهان جو پيءُ ڪير آهي؟' انهن جواب ڏنو؛ 'اسان جو پيءُ فلاڻو آهي.' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'توهان ڪوڙ ڳالهائي رهيا آهيو!' "پر توهان جو پيءُ اهڙو آهي." انهن جواب ڏنو؛ "توهان جي عظمت صحيح آهي." پوءِ هن انهن کي چيو؛ "جيڪڏهن مان توهان کان ڪنهن شيءِ بابت پڇان ته ڇا توهان سچا هوندا؟" انهن جواب ڏنو؛ "ها، ۽ جيڪڏهن اسين ڪوڙ ڳالهايون ٿا، ته توهان کي اهو معلوم ٿيندو، جيئن توهان اسان جي پيءُ ڏاڏن کي ڄاڻو ٿا." رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن کان پڇيو؛ "جهنم جا رهواسي ڪير آهن؟" انهن جواب ڏنو؛ "اسين ڪجهه وقت لاءِ ان ۾ هئاسين ۽ پوءِ هن اسان کي ان ۾ تبديل ڪيو." پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن کي چيو؛ "توهان ان ۾ ذليل ٿيندا، الله جو قسم اسان توهان کي ان ۾ هميشه لاءِ تبديل نه ڪنداسين. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن کان پڇيو؛ ڇا توهان انهن سوالن بابت سچ ٻڌائيندؤ جيڪي مان توهان کان پڇندس؟" انهن جواب ڏنو؛ "ها." هن چيو؛ ڇا توهان ٻڪري جي گوشت ۾ زهر ملايو؟ انهن جواب ڏنو؛ "ها، هن پڇيو؛ توهان کي اهو ڪرڻ جو سبب ڇا بڻيو؟" انهن جواب ڏنو؛ اسان آزاد ٿيڻ چاهيون ٿا جيڪڏهن بادشاهه ڪوڙو آهي ۽ جيڪڏهن بادشاهه سچ پچ نبي آهي ته زهر بادشاهه کي نقصان نه پهچائيندو.
حديث
Imam Darimi : 70
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ مَا سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا قَطُّ فَقَالَ لَا قَالَ أَبُو مُحَمَّد قَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ إِذَا لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ وَعَدَ
اسان کي [محمد بن يوسف]، [سفيان]، [ابن المنڪدر]، [جابر]، ٻڌايو ته؛ رسول الله ﷺ کان ڪڏهن به ڪجهه نه گهريو ويو، پوءِ پاڻ جواب ڏنائون ته نه. ابو محمد چيو؛ ابن عينيه چيو؛ جيڪڏهن هن وٽ درخواست نه آهي، ته ضرور هو ان شاء الله وعظ ڪندو.
حديث
Imam Darimi : 71
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ عَنْ زَمْعَةَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيِيًّا لَا يُسْأَلُ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ
اسان کي [عبدالله بن عمران] ٻڌايو آهي [ابو داؤد الثيالثي] [زامعہ] کان [ابو حازم] [سهل بن سعد] کان بيان ڪيو آهي ته، رسول الله ﷺ شرمائيندا هئا، ۽ کانئن ڪجهه به نه گهريو ويندو هو پر اهو ڏيندا هئا.
حديث
Imam Darimi : 72
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ زَحَمْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ وَفِي رِجْلِي نَعْلٌ كَثِيفَةٌ فَوَطِئْتُ بِهَا عَلَى رِجْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَفَحَنِي نَفْحَةً بِسَوْطٍ فِي يَدِهِ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ أَوْجَعْتَنِي قَالَ فَبِتُّ لِنَفْسِي لَائِمًا أَقُولُ أَوْجَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبِتُّ بِلَيْلَةٍ كَمَا يَعْلَمُ اللَّهُ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا رَجُلٌ يَقُولُ أَيْنَ فُلَانٌ قَالَ قُلْتُ هَذَا وَاللَّهِ الَّذِي كَانَ مِنِّي بِالْأَمْسِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مُتَخَوِّفٌ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ وَطِئْتَ بِنَعْلِكَ عَلَى رِجْلِي بِالْأَمْسِ فَأَوْجَعْتَنِي فَنَفَحْتُكَ نَفْحَةً بِالسَّوْطِ فَهَذِهِ ثَمَانُونَ نَعْجَةً فَخُذْهَا بِهَا
اسان کي [محمد بن احمد بن ابو خلف] ٻڌايو آهي [عبدالرحمن بن محمد] محمد بن اسحاق کان مون کي [عبدالله بن ابوبڪر] ٻڌايو آهي [عرب جي ڪنهن شخص] کان، هن چيو ته؛ مان حنين جي جنگ دوران رسول الله ﷺ سان گڏ ڌڪا کائي رهيو هوس ۽ مون وڏا جوتا پائي ورتا هئا، پوءِ مون رسول الله ﷺ جي پيرن تي پير رکيو. پوءِ هن پنهنجي هٿ ۾ چابڪ سان مون کي ماريو ۽ چيو ته؛ بسم الله، تو مون کي نقصان پهچايو آهي. راوي - هڪ عرب ماڻهو - چيو؛ شام جو مان پاڻ سان بڙ بڙ ڪئي؛ مون رسول الله ﷺ کي نقصان پهچايو آهي. پوءِ مون رات ان وقت گذاري جنهن بابت صرف الله سبحانه وتعاليٰ کي خبر آهي. صبح جو اوچتو ڪنهن پڇيو؛ فلاڻو ڪٿي آهي؟ . راوي - هڪ عرب ماڻهو - چيو؛ مون سرگوشي ڪئي؛ الله جو قسم، هي اهو ماڻهو آهي جنهن سان مون کي ڪالهه ڪا تڪليف هئي. هن چيو؛ مان ڊڄي ڪري هليو ويس. پوءِ رسول الله ﷺ مون کي چيو: "ڪالهه تو منهنجي پير تي پير رکيو ۽ مون کي بيمار ڪيو، تنهن ڪري مون توکي چابڪ سان ماريو، تنهنڪري هتي اسي ڌيئرون آهن، مهرباني ڪري انهن کي پنهنجي بدلي ۾ وٺي وٺو."
حديث
Imam Darimi : 73
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ ابْنِ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ إِنَّ جِبْرِيلَ قَالَ مَا فِي الْأَرْضِ أَهْلُ عَشَرَةِ أَبْيَاتٍ إِلَّا قَلَّبْتُهُمْ فَمَا وَجَدْتُ أَحَدًا أَشَدَّ إِنْفَاقًا لِهَذَا الْمَالِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
اسان کي [يعقوب بن حميد] ٻڌايو آهي [عبدالعزيز بن محمد] [ابن اخي الزهري] کان [عز زهري] ٻڌايو آهي ته؛ جبرائيل عليه السلام چيو ته؛ هن زمين تي ڏهن عمارتن جو مالڪ مون کان سواءِ ٻيو ڪو به ناهي - علي عليه السلام - مون انهن کي ڦيرايو آهي، تنهن ڪري مون کي رسول الله صلي الله عليه وسلم کان وڌيڪ حصو ڏيندڙ ڪو به نه مليو آهي.
حديث
Imam Darimi : 74
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ الذِّكْرَ وَيُقِلُّ اللَّغْوَ وَيُطِيلُ الصَّلَاةَ وَيُقْصِرُ الْخُطْبَةَ وَلَا يَأْنَفُ وَلَا يَسْتَنْكِفُ أَنْ يَمْشِيَ مَعَ الْأَرْمَلَةِ وَالْمِسْكِينِ فَيَقْضِيَ لَهُمَا حَاجَتَهُمَا
اسان کي [محمد بن حميد] ٻڌايو آهي اسان کي [الفضل بن موسيٰ] اسان کي [الحسين بن واقد] ٻڌايو آهي [يحيى بن عقيل] کان [عبدالله بن ابي اوفي] ٻڌايو آهي ته: رسول الله ﷺ هميشه پنهنجو ذڪر وڌائيندا هئا، بيڪار شين کان بچندا هئا، پنهنجي نماز کي ڊگهو ڪندا هئا، خطبن کي مختصر ڪندا هئا، بدتميزي نه ڪندا هئا، بيواهه عورتن ۽ غريبن سان انهن جي معاملن کي حل ڪرڻ لاءِ ڳالهائڻ ۾ شرم محسوس نه ڪندا هئا.
حديث
Imam Darimi : 75
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ قَالَ الْعَبَّاسُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ لَأَعْلَمَنَّ مَا بَقَاءُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِينَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَأَيْتُهُمْ قَدْ آذَوْكَ وَآذَاكَ غُبَارُهُمْ فَلَوْ اتَّخَذْتَ عَرِيشًا تُكَلِّمُهُمْ مِنْهُ فَقَالَ لَا أَزَالُ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ يَطَئُونَ عَقِبِي وَيُنَازِعُونِي رِدَائِي حَتَّى يَكُونَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي يُرِيحُنِي مِنْهُمْ قَالَ فَعَلِمْتُ أَنَّ بَقَاءَهُ فِينَا قَلِيلٌ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد بن زيد] ٻڌايو آهي [ايوب] کان [عڪرمه] چيو آهي ته؛ [عباس] رضي الله عنه چيو؛ بيشڪ، مون کي خبر آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان سان ڪيترو وقت رهيا، راوي - عڪرمه - چيو؛ اي الله جا رسول، مان ڏسان ٿو ته انهن توهان کي ايذايو آهي ۽ انهن جي مٽي به توهان کي ايذايو آهي، جيڪڏهن مان توهان لاءِ انهن سان ڳالهائڻ لاءِ پناهه گاهه ٺاهيان؟ هن جواب ڏنو؛ مان اڃا تائين انهن ۾ هوندس، جيتوڻيڪ اهي منهنجا پير لتاڙين ۽ منهنجي چادر کي ڇڪين جيستائين الله سبحانه وتعاليٰ مون کي انهن کان آزاد نه ڪري. راوي چيو؛ تنهنڪري اسان کي خبر هئي ته هو اسان سان ٿوري وقت لاءِ رهندو.
حديث
Imam Darimi : 76
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَحْجُبُكَ فَقَالَ لَا دَعُوهُمْ يَطَئُونَ عَقِبِي وَأَطَأُ أَعْقَابَهُمْ حَتَّى يُرِيحَنِي اللَّهُ مِنْهُمْ
اسان کي [حڪم بن موسيٰ] ٻڌايو آهي اسان کي [يحيى بن حمزه] ٻڌايو آهي [العوزاعي] کان [داؤد بن علي] چيو ته: رسول الله ﷺ کي چيو ويو ته جيڪڏهن اسان توهان کي ڍڪي ڇڏيون ته ڇا ٿيندو؟ پاڻ جواب ڏنو: ضرورت ناهي، انهن کي منهنجي ايڏين تي هلڻ ڏيو ۽ مان انهن جي ايڏين تي هلڻ ڏيان جيستائين الله سبحانه وتعاليٰ مون کي انهن کان آزاد نه ڪري.
حديث
Imam Darimi : 77
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ أُنَيْسِ بْنِ أَبِي يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ وَنَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ عَاصِبًا رَأْسَهُ بِخِرْقَةٍ حَتَّى أَهْوَى نَحْوَ الْمِنْبَرِ فَاسْتَوَى عَلَيْهِ وَاتَّبَعْنَاهُ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَنْظُرُ إِلَى الْحَوْضِ مِنْ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ قَالَ إِنَّ عَبْدًا عُرِضَتْ عَلَيْهِ الدُّنْيَا وَزِينَتُهَا فَاخْتَارَ الْآخِرَةَ قَالَ فَلَمْ يَفْطِنْ لَهَا أَحَدٌ غَيْرُ أَبِي بَكْرٍ فَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَبَكَى ثُمَّ قَالَ بَلْ نَفْدِيكَ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا وَأَنْفُسِنَا وَأَمْوَالِنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ هَبَطَ فَمَا قَامَ عَلَيْهِ حَتَّى السَّاعَةِ
اسان کي بيان ڪيو آهي [زڪريا بن عدي] اسان کي بيان ڪيو آهي [حاتم بن اسماعيل] [عنيص بن ابو يحييٰ] کان [پنهنجي پيءُ] کان [ابو سعيد الخدري] کان، هن چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان سان ملڻ لاءِ ٻاهر آيا جڏهن هو بيمار هو جنهن جي ڪري سندس وفات ٿي. اسان مسجد نبوي ۾ هئاسين - جڏهن ته سندس مٿي تي ڪپڙي جي ٽڪري سان پٽي هئي، جيستائين هو منبر تي پهتو ۽ ان تي ويٺو. اسان سندس پٺيان هليا. پوءِ هن چيو: 'قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، مان واقعي هڪ ڍنڍ ڏسان ٿو جتان مان بيٺو آهيان.' پوءِ هن چيو: 'يقيناً، هڪ ٻانهو هو جنهن کي دنيا ۽ ان جا زيور ڏيکاريا ويا، پوءِ هن آخرت کي چونڊيو.' راوي - ابو سعيد الخدري - چيو؛ ان وقت ڪو به سمجهي نه سگهيو ته هو ڇا چئي رهيو آهي سواءِ ابوبڪر جي، تنهن ڪري ابوبڪر جون اکيون ڳوڙهن سان ڀرجي ويون ۽ هن روئيندي چيو؛ "اي الله جا رسول! اسين پنهنجا پيءُ، ماءُ، جان ۽ مال به توهان جي بدلي ۾ ڏينداسين!" راوي بيان ڪري ٿو؛ پوءِ هو منبر تان لهي ويو ۽ پنهنجي موت تائين ڪڏهن به ان تي نه بيٺو.
حديث
Imam Darimi : 78
أَخْبَرَنَا خَلِيفَةُ بْنُ خَيَّاطٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ عُبَيْدٍ مَوْلَى الْحَكَمِ بْنِ أَبِي الْعَاصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي مُوَيْهِبَةَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ أُمِرْتُ أَنْ أَسْتَغْفِرَ لِأَهْلِ الْبَقِيعِ فَانْطَلِقْ مَعِي فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِمْ قَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْمَقَابِرِ لِيُهْنِكُمْ مَا أَصْبَحْتُمْ فِيهِ مِمَّا أَصْبَحَ فِيهِ النَّاسُ أَقْبَلَتْ الْفِتَنُ كَقِطْعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ يَتْبَعُ آخِرُهَا أَوَّلَهَا الْآخِرَةُ أَشَدُّ مِنْ الْأُولَى ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيَّ فَقَالَ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ إِنِّي قَدْ أُوتِيتُ بِمَفَاتِيحِ خَزَائِنِ الدُّنْيَا وَالْخُلْدِ فِيهَا ثُمَّ الْجَنَّةُ فَخُيِّرْتُ بَيْنَ ذَلِكَ وَبَيْنَ لِقَاءِ رَبِّي قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي خُذْ مَفَاتِيحَ خَزَائِنِ الدُّنْيَا وَالْخُلْدَ فِيهَا ثُمَّ الْجَنَّةَ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ لَقَدْ اخْتَرْتُ لِقَاءَ رَبِّي ثُمَّ اسْتَغْفَرَ لِأَهْلِ الْبَقِيعِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَبُدِئَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ
اسان کي [خليفه بن خياط] ٻڌايو آهي [بڪر بن سليمان] اسان کي ٻڌايو آهي [ابن اسحاق] مون کي [عبدالله بن عمر بن علي بن عدي] [عبيد] کان - الحڪم بن ابو العاش جو اڳوڻو غلام - [عبدالله بن عمرو] کان [ابو معويبه] کان - رسول الله صلي الله عليه وسلم جو اڳوڻو غلام - ٻڌايو آهي؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کي چيو ته 'يقيناً، مون کي حڪم ڏنو ويو آهي ته بقيع قبرستان جي رهواسين لاءِ بخشش گهران'، پوءِ هو رات جي وچ ۾ مون سان گڏ هليو ويو. جڏهن هو انهن جي سامهون بيٺو هو - جنازي - هن چيو؛ السلام عليڪم يا اهل المقابر - اي هن قبرستان جا رهواسيو، مان توهان جي خوشحالي جي خواهش ڪيان ٿو - اميد آهي ته توهان جي موجوده صورتحال توهان لاءِ انسانن جي موجوده صورتحال کان وڌيڪ محفوظ آهي. هاڻي تهمت ڪاري رات جي ٽڪرن وانگر پکڙجي وئي آهي، شروعات کان پوءِ پڄاڻي ٿيندي آهي. ۽ بيشڪ آخرت هن دنيا جي زندگي کان وڌيڪ ڏکي آهي. پوءِ هن منهنجي طرف منهن ڪيو ۽ چيو؛ اي ابو معاويبه، مون کي دنيا جي خزاني ۽ ان ۾ ابديت جون چاٻيون ڏنيون ويون آهن. پوءِ مون کي ان يا پنهنجي خدا سان ملڻ جي وچ ۾ چونڊ ڪرڻ جي آزادي ڏني وئي. مون - ابو معاويبه - جواب ڏنو؛ منهنجي پيءُ ۽ ماءُ جي خاطر، اي بادشاهه، صرف دنيا جي زندگي ۽ ان ۾ ابديت جي خزاني جون چاٻيون وٺو، پوءِ جنت. هن جواب ڏنو؛ 'نه، الله جو قسم، اي ابو معاويبه، بيشڪ مون پنهنجي رب سان ملڻ جو انتخاب ڪيو آهي. پوءِ هن باقي جي رهواسين لاءِ معافي گهري ۽ هليو ويو.
حديث
Imam Darimi : 79
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبَّادِ بْنِ الْعَوَّامِ عَنْ هِلَالِ بْنِ خَبَّابٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاطِمَةَ فَقَالَ قَدْ نُعِيَتْ إِلَيَّ نَفْسِي فَبَكَتْ فَقَالَ لَا تَبْكِي فَإِنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِي لِحَاقًا بِي فَضَحِكَتْ فَرَآهَا بَعْضُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَ يَا فَاطِمَةُ رَأَيْنَاكِ بَكَيْتِ ثُمَّ ضَحِكْتِ قَالَتْ إِنَّهُ أَخْبَرَنِي أَنَّهُ قَدْ نُعِيَتْ إِلَيْهِ نَفْسُهُ فَبَكَيْتُ فَقَالَ لِي لَا تَبْكِي فَإِنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِي لَاحِقٌ بِي فَضَحِكْتُ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَجَاءَ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَرَقُّ أَفْئِدَةً وَالْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ
اسان کي [سعيد بن سليمان] عباد بن العوام عن [هلال بن خباب عن [عڪرمه عن [ابن عباس عن] عن [ابن عباس عن] رضي الله عنه جڏهن آيت نازل ٿي ته "اذعجاء نَشْرُ اللهِ والفتح" - جڏهن الله جي مدد ۽ فتح توهان وٽ آئي - -قصّة النَّشْر/110؛ 1-. رسول الله صلي الله عليه وسلم فاطمه رضي الله عنها کي سڏيو ۽ ان کي سرگوشي ۾ چيو؛ مون کي منهنجي موت جي خبر ڏني وئي آهي. پوءِ فاطمه رضي الله عنها روئي، ته هن چيو؛ 'رو نه، حقيقت ۾ تون پهرين شخص هئين جيڪا مون سان ملي هئي، پوءِ فاطمه رضي الله عنها کلڻ لڳي. رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زالن اهو ڏٺو ۽ پڇيو؛ اي فاطمه، پهرين اسان توکي روئندي ڏٺو، پوءِ تون ڇو کلندي رهين؟' فاطمه رضي الله عنها جواب ڏنو؛ هن مون کي پنهنجي ايندڙ موت بابت ٻڌايو، تنهن ڪري مان روئي پيس. پوءِ هن مون کي چيو؛ نه روءِ ڇو ته تون پهريون شخص آهين جيڪو مون سان ملندو، تنهن ڪري مان کلڻ لڳس. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'جڏهن الله سبحانه وتعاليٰ جي مدد ۽ فتح ايندي، يمن جا ماڻهو ايندا، انهن جا دل آساني سان ڇهيا ويندا، ايمان - مضبوط - يمنين جو آهي، ۽ حڪمت پڻ يمنين جي آهي.'
حديث
Imam Darimi : 80
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ رَجَعَ إِلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ مِنْ جَنَازَةٍ مِنْ الْبَقِيعِ فَوَجَدَنِي وَأَنَا أَجِدُ صُدَاعًا وَأَنَا أَقُولُ وَا رَأْسَاهُ قَالَ بَلْ أَنَا يَا عَائِشَةُ وَا رَأْسَاهُ قَالَ وَمَا ضَرَّكِ لَوْ مُتِّ قَبْلِي فَغَسَّلْتُكِ وَكَفَّنْتُكِ وَصَلَّيْتُ عَلَيْكِ وَدَفَنْتُكِ فَقُلْتُ لَكَأَنِّي بِكَ وَاللَّهِ لَوْ فَعَلْتَ ذَلِكَ لَرَجَعْتَ إِلَى بَيْتِي فَعَرَّسْتَ فِيهِ بِبَعْضِ نِسَائِكَ قَالَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ بُدِئَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ
اسان کي [حڪم بن مبارڪ] ٻڌايو آهي [محمد بن سلمه] کان [ابن اسحاق] کان [يعقوب بن عتبه] کان [ابن شهاب] کان [عبيدالله بن عبدالله بن عتبه] کان [عيسيہ] کان، هن چيو ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم، هڪ ڏينهن بقيع ۾ پنهنجي لاش کي دفن ڪرڻ کان پوءِ مون وٽ گهر آيا. پوءِ ڏٺائين ته مون کي مٿي ۾ سور آهي ۽ شڪايت ڪئي: 'او منهنجا سر'، پاڻ فرمايائون: 'او منهنجا سر، اي عيسيہ'. هن ٻيهر چيو؛ 'جيڪڏهن تون مون کان اڳ مري وڃين ته توکي ڇا ٿيندو؟' مان ضرور توکي ڌوئيندس، ڪپڙا پائيندس ۽ دفن ڪندس. پوءِ مون - عيسيہ رضي الله عنها - چيو؛ لڳي ٿو ته اها ئي اميد رکي ٿي، الله جو قسم، جيڪڏهن تون اهو ڪندين، ته ضرور مون وٽ گهر ايندين. پوءِ بادشاهه اتي بادشاهه جي ڪجهه زالن سان جنسي تعلق قائم ڪيو. عائشه رضي الله عنها فرمائي؛ رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم مسڪرائي پوءِ بيمار ٿيڻ لڳا جنهن ڪري وفات ڪيائين.
