Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 हदीस

हदीस

Imam Darimi : 41

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُومُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَيُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى جِذْعٍ مَنْصُوبٍ فِي الْمَسْجِدِ فَيَخْطُبُ النَّاسَ فَجَاءَهُ رُومِيٌّ فَقَالَ أَلَا أَصْنَعُ لَكَ شَيْئًا تَقْعُدُ عَلَيْهِ وَكَأَنَّكَ قَائِمٌ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا لَهُ دَرَجَتَانِ وَيَقْعُدُ عَلَى الثَّالِثَةِ فَلَمَّا قَعَدَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ذَلِكَ الْمِنْبَرِ خَارَ الْجِذْعُ كَخُوَارِ الثَّوْرِ حَتَّى ارْتَجَّ الْمَسْجِدُ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمِنْبَرِ فَالْتَزَمَهُ وَهُوَ يَخُورُ فَلَمَّا الْتَزَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَنَ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ لَمْ أَلْتَزِمْهُ لَمَا زَالَ هَكَذَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدُفِنَ

हामीलाई मुहम्मद बिन अहमद बिन अबू खलाफले हामीलाई उमर बिन युनुसले हामीलाई इक्रिमा बिन अम्मारले हामीलाई इसहाक बिन अबू तल्हाले हामीलाई अनस बिन मलिकले बताए कि पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले पहिले शुक्रबारको दिन मस्जिदमा अड्किएको रूखमा आफ्नो ढाड टेकेर उभिएर प्रचार गर्थे र मानिसहरूलाई प्रचार गर्थे। त्यसपछि रोमबाट एक जना मानिस आए, उनले भने; 'के म तिम्रो लागि एउटा ठाउँ बनाऊँ जहाँ तिमी बसेर तिमी उभिएको देख्न सक?' त्यसैले त्यो मानिसले उसको लागि दुई पाइला भएको मञ्च बनायो, ऊ तेस्रो तहमा बस्यो। जब पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मस्जिदमा बसे, रूखको हाँगा साँढेको जस्तै करायो, जसले गर्दा सम्पूर्ण मस्जिद कोलाहल मच्चियो। पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पछाडि परेकोमा दुःखी थिए। पैगम्बर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) तुरुन्तै मकबराबाट ओर्लिए र त्यसको नजिक गए, त्यसलाई अँगालो हालेर जब रूख अझै कराइरहेको थियो। जब उहाँले त्यसलाई अँगालो हाल्न जारी राख्नुभयो, त्यो मौन भयो। त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: जसको हातमा मेरो प्राण छ, यदि मैले उसलाई अँगालो हालेको थिइनँ भने, अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले छोडेको दुःखको कारणले गर्दा उनी पुनरुत्थानको दिनसम्म यस्तै रहने थिए। त्यसपछि अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले त्यसलाई गाड्न आदेश दिए, र त्यो गरियो।

हदीस

Imam Darimi : 42

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ أَبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ أَيْمَنَ الْمَكِّيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتَهُ مِنْهُ أَرْوِيهِ عَنْكَ فَقَالَ جَابِرٌ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ نَحْفُرُهُ فَلَبِثْنَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ لَا نَطْعَمُ طَعَامًا وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْهِ فَعَرَضَتْ فِي الْخَنْدَقِ كُدْيَةٌ فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ كُدْيَةٌ قَدْ عَرَضَتْ فِي الْخَنْدَقِ فَرَشَشْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَطْنُهُ مَعْصُوبٌ بِحَجَرٍ فَأَخَذَ الْمِعْوَلَ أَوْ الْمِسْحَاةَ ثُمَّ سَمَّى ثَلَاثًا ثُمَّ ضَرَبَ فَعَادَتْ كَثِيبًا أَهْيَلَ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ايْذَنْ لِي قَالَ فَأَذِنَ لِي فَجِئْتُ امْرَأَتِي فَقُلْتُ ثَكِلَتْكِ أُمُّكِ فَقُلْتُ قَدْ رَأَيْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا لَا صَبْرَ لِي عَلَيْهِ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ عِنْدِي صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَعَنَاقٌ قَالَ فَطَحَنَّا الشَّعِيرَ وَذَبَحْنَا الْعَنَاقَ وَسَلَخْتُهَا وَجَعَلْتُهَا فِي الْبُرْمَةِ وَعَجَنْتُ الشَّعِيرَ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبِثْتُ سَاعَةً ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُهُ الثَّانِيَةَ فَأَذِنَ لِي فَجِئْتُ فَإِذَا الْعَجِينُ قَدْ أَمْكَنَ فَأَمَرْتُهَا بِالْخَبْزِ وَجَعَلْتُ الْقِدْرَ عَلَى الْأَثَاثِي قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّمَا هِيَ الْأَثَافِيُّ وَلَكِنْ هَكَذَا قَالَ ثُمَّ جِئْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ عِنْدَنَا طُعَيِّمًا لَنَا فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَقُومَ مَعِي أَنْتَ وَرَجُلٌ أَوْ رَجُلَانِ مَعَكَ فَقَالَ وَكَمْ هُوَ قُلْتُ صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَعَنَاقٌ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ وَقُلْ لَهَا لَا تَنْزِعْ الْقِدْرَ مِنْ الْأَثَافِيِّ وَلَا تُخْرِجْ الْخُبْزَ مِنْ التَّنُّورِ حَتَّى آتِيَ ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ قُومُوا إِلَى بَيْتِ جَابِرٍ قَالَ فَاسْتَحْيَيْتُ حَيَاءً لَا يَعْلَمُهُ إِلَّا اللَّهُ فَقُلْتُ لِامْرَأَتِي ثَكِلَتْكِ أُمُّكِ قَدْ جَاءَكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصْحَابِهِ أَجْمَعِينَ فَقَالَتْ أَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَكَ كَمْ الطَّعَامُ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَدْ أَخْبَرْتَهُ بِمَا كَانَ عِنْدَنَا قَالَ فَذَهَبَ عَنِّي بَعْضُ مَا كُنْتُ أَجِدُ وَقُلْتُ لَقَدْ صَدَقْتِ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ لَا تَضَاغَطُوا ثُمَّ بَرَّكَ عَلَى التَّنُّورِ وَعَلَى الْبُرْمَةِ قَالَ فَجَعَلْنَا نَأْخُذُ مِنْ التَّنُّورِ الْخُبْزَ وَنَأْخُذُ اللَّحْمَ مِنْ الْبُرْمَةِ فَنُثَرِّدُ وَنَغْرِفُ لَهُمْ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَجْلِسْ عَلَى الصَّحْفَةِ سَبْعَةٌ أَوْ ثَمَانِيَةٌ فَإِذَا أَكَلُوا كَشَفْنَا عَنْ التَّنُّورِ وَكَشَفْنَا عَنْ الْبُرْمَةِ فَإِذَا هُمَا أَمْلَأُ مَا كَانَا فَلَمْ نَزَلْ نَفْعَلُ ذَلِكَ كُلَّمَا فَتَحْنَا التَّنُّورَ وَكَشَفْنَا عَنْ الْبُرْمَةِ وَجَدْنَاهُمَا أَمْلَأَ مَا كَانَا حَتَّى شَبِعَ الْمُسْلِمُونَ كُلُّهُمْ وَبَقِيَ طَائِفَةٌ مِنْ الطَّعَامِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ أَصَابَتْهُمْ مَخْمَصَةٌ فَكُلُوا وَأَطْعِمُوا فَلَمْ نَزَلْ يَوْمَنَا ذَلِكَ نَأْكُلُ وَنُطْعِمُ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّهُمْ كَانُوا ثَمَانَ مِائَةٍ أَوْ قَالَ ثَلَاثَ مِائَةٍ قَالَ أَيْمَنُ لَا أَدْرِي أَيُّهُمَا قَالَ

हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन उमर बिन अबान] ले हामीलाई [अब्दुर रहमान बिन मुहम्मद अल मुहरिबी] ले [अब्दुल वाहिद बिन ऐमान अल मक्की] बाट [उनको बुबा] बाट बताएका छन् उनले भने; मैले जाबिर बिन अब्दुल्लाह रदलियाल्लाहुआन्हुलाई भने: उनले भने; मलाई रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट एउटा हदीस सुनाउनुहोस् जुन तपाईंले उहाँबाट सुन्नुभएको थियो र म तपाईंबाट वर्णन गर्न सक्छु। जाबिरले भने; पहिले, हामी खन्दक युद्धको समयमा रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग थियौं र हामी खाडल खन्दै थियौं। तीन दिनसम्म हामीले खाना खाएनौं र खाना पाउन सकेनौं। त्यसपछि खाडलमा मैले कडा माटोको टुक्रा भेट्टाएँ, त्यसैले म रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकहाँ गएँ। मैले भने; 'हे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, यो कडा जमिनले यो खाडल खन्नबाट रोकेको छ, यद्यपि हामीले यसमा पानी खन्याएका छौं'। त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आफ्नो पेट ढुङ्गाले बाँधेर उभिनुभयो, त्यसपछि उहाँले एउटा कोदालो लिनुभयो र त्यसपछि तीन पटक बिस्मिल्लाह पढ्नुभयो। उहाँले त्यसलाई प्रहार गर्नुभयो र त्यसलाई नरम धुलोमा परिणत गर्नुभयो। जब मैले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको अवस्था देखेँ, मैले उहाँलाई भनेँ; 'हे अल्लाहका रसूल, मलाई केही समयको लागि घर जान दिनुहोस्, त्यसपछि उहाँले मलाई केही समयको लागि घर जान अनुमति दिनुभयो।' त्यसपछि म मेरी श्रीमतीकहाँ आएँ, मैले भनेँ; 'स्थिति साँच्चै गम्भीर छ'। अनि मैले मेरी श्रीमतीलाई भनेँ; 'मैले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको अवस्था देखेको छु जसले गर्दा म यसलाई समात्न असमर्थ भएँ। के तपाईंसँग खानको लागि केही छ?' उनले जवाफ दिए; 'केवल एक शा' मोटो पीठो र एउटा पोथी बाख्राको पाठो छ।' जाबिरले भने: 'त्यसपछि हामीले मोटो पीठोलाई कुटेर चपाउनको लागि उपयुक्त बनाएका थियौं र हामीले एउटा बाख्रालाई मार्यौं, त्यसको छाला निकालेर भाँडोमा राख्यौं।' मैले पीठो मुछ्दै गएँ अनि त्यसपछि म पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकहाँ फर्किएँ र केही बेर मौन रहेँ। त्यसपछि मैले दोस्रो पटक घर जान अनुमति मागेँ। उहाँले मलाई अनुमति दिनुभयो, त्यसैले जब म मेरी श्रीमतीलाई भेटें तब थाहा भयो कि गहुँको पीठो तयार छ, त्यसैले मैले मेरी श्रीमतीलाई रोटी बनाउन आदेश दिएँ, र मैले भाँडोलाई खाना पकाउने ढुङ्गामा राखें। अब्दुर्रहमानले भने; अर्थ चुलो/भान्साको माथि छ। त्यसपछि जाबिरले भने; त्यसपछि मैले पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई भेटें। फेरि, त्यसपछि मैले उहाँलाई भने: 'मेरो घरमा धेरै खाना छैन, ओह, यदि तपाईं चाहनुहुन्छ भने, हे अल्लाहका रसूल, तपाईं मेरो घरमा एक वा दुई जनासँग आउन सक्नुहुन्छ।' उहाँले सोध्नुभयो: 'कति खाना छ?' मैले जवाफ दिएँ; 'केवल एक दाना गहुँ र एउटा बाख्राको बच्चा।' त्यसपछि पैगम्बरले भन्नुभयो: 'यसरी नै, आफ्नो परिवारमा घर जानुहोस् र उहाँलाई भन्नुहोस् कि म नआएसम्म भाँडो भान्साबाट नउठाउन र टोस्टरबाट रोटी नहटाउन।' ' त्यसपछि उनले आफ्ना साथीहरूलाई भने: 'हामी जाबिरको घर जाऔं।' जाबिरले भने: 'मलाई धेरै गम्भीर लाज लागेको थियो, जुन अल्लाह बाहेक अरू कसैलाई थाहा छैन। ' - - किनभने पैगम्बरले आफ्ना साथीहरूलाई निम्तो दिनुभयो, यद्यपि खानाको मात्रा त्यति धेरै थिएन - --- मैले मेरी पत्नीलाई भने: 'वाह... समस्या गम्भीर हुँदै गइरहेको छ... अल्लाहका रसूल आफ्ना सबै साथीहरूसँग आए।' मेरी पत्नीले भनिन्: 'के रसूलले तिमीलाई पहिले सोधेका थिए कि हामीसँग कति खाना छ?'। मैले जवाफ दिएँ 'हो, मैले व्याख्या गरिसकें'! त्यसपछि मेरी पत्नीले भनिन्: 'अल्लाह र उनका रसूललाई राम्रोसँग थाहा छ, स्पष्ट कुरा के हो भने तपाईंले उहाँलाई हामीसँग कति खाना छ भनेर रिपोर्ट गर्नुभएको छ'। जाबिरले भने; 'मेरी पत्नीको कुराले मलाई चिन्ता लागेको सबै कुराबाट शान्त बनायो।' त्यसपछि मैले उनलाई भने: 'तपाईं साँच्चै सही हुनुहुन्छ।' त्यसपछि पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आए र भित्र पसे, त्यसपछि आफ्ना साथीहरूलाई भने 'सावधान रहनुहोस्, भीड नगर्नुहोस्!' त्यसपछि रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमले टोस्टर र भाँडोलाई आशीर्वाद दिनुभयो। जाबिरले भने: 'त्यसपछि हामीले चुल्होबाट रोटी र भाँडोबाट मासु निकाल्यौं, त्यसपछि हामीले त्यसलाई मिसायौं र उनीहरूलाई चम्चा दियौं।' त्यसपछि अगमवक्ता सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो, 'सात वा आठ जनालाई एउटै थालमा बस्न देऊ।' जब तिनीहरूले खाइसके, हामीले चुल्हो र भाँडोको ढक्कन खोल्यौं र दुवैलाई पहिले जस्तै भरिएको पायौं। र यो अवस्था तबसम्म जारी रह्यो जबसम्म सबै मुस्लिमहरू भरिए र केही खाना मात्र बाँकी रह्यो। त्यसपछि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले हामीलाई भन्नुभयो: 'साँच्चै, मानिसहरू सबै भरिएका छन्, अब तिमीहरू र तिमीहरूका परिवारहरू खाओ!' त्यसैले त्यो दिन हामीले धेरै पटक एउटै रोटी र मासु खायौं। जाबिरले भने: 'मलाई भनिएको थियो कि जाबिरको घरमा खाना खाने साथीहरूको संख्या लगभग आठ सय वा तीन सय थियो।' आयमानले भने: मलाई थाहा छैन यी मध्ये कुन संख्या सही छ।

हदीस

Imam Darimi : 43

أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ هُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَمَرَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ أَنْ تَجْعَلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا يَأْكُلُ مِنْهُ قَالَ ثُمَّ بَعَثَنِي أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ بَعَثَنِي إِلَيْكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقَالَ لِلْقَوْمِ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقَ الْقَوْمُ مَعَهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا صَنَعْتُ طَعَامًا لِنَفْسِكَ خَاصَّةً فَقَالَ لَا عَلَيْكَ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقَ الْقَوْمُ قَالَ فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَسَمَّى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ قَالَ فَأَذِنَ لَهُمْ فَقَالَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ قَامُوا ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ كَمَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى وَسَمَّى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَقَالَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ قَامُوا حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ بِثَمَانِينَ رَجُلًا قَالَ وَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُ الْبَيْتِ وَتَرَكُوا سُؤْرًا

हामीलाई [जकारिया बिन 'अदी] ले बयान दिएका छन् [उबैदुल्लाह इब्न 'अम्र] ले [अब्दुल मलिक बिन उमैर] ले [अब्दुर रहमान बिन अबू लैला] ले [अनस बिन मलिक] ले बयान दिएका छन् उनले भने, 'अबु तल्हाले उम्म सुलेमलाई अगमवक्ता सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई खाना बनाउन आदेश दिए। उनले भने; त्यसपछि अबु तल्हाले मलाई अगमवक्ता सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकहाँ पठाए। मैले उनलाई भेटेँ, त्यसपछि मैले भने; अबु तल्हाले मलाई राजाकहाँ पठाए, त्यसैले उनले भने; 'हे मुस्लिमहरू, जाऔं।' अनि उनी गए, त्यसैले साथीहरू गए। बयान दिने व्यक्तिले भने; त्यसपछि खाना ल्याइयो त्यसपछि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले त्यसमा हात राखे र खानामा बरकतको लागि प्रार्थना गरे र भने: 'दस जनालाई देऊ।' बयान दिने व्यक्तिले भने; त्यसपछि उनीहरूलाई खाना दिइयो। त्यसपछि उनले भने: 'अल्लाह सुबहानु व तआलाको नाममा खाओ'। त्यसपछि उनीहरूले अघाउन्जेल खाए, त्यसपछि उनीहरू उठे ताकि उनले असी जना मानिसहरूलाई यो गर्न सकून्। बयानकर्ताले भने; रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले घरको मालिकसँग खाना खानुभयो र अझै पनि एउटा ठूलो कचौरा बाँकी थियो।

पुष्टि गर्ने हदीस (13)

हदीस

Imam Darimi : 44

أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ هُوَ الْعَطَّارُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهُ طَبَخَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِدْرًا فَقَالَ لَهُ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ وَكَانَ يُعْجِبُهُ الذِّرَاعُ فَنَاوَلَهُ الذِّرَاعَ ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَنَاوَلَهُ ذِرَاعًا ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَكَمْ لِلشَّاةِ مِنْ ذِرَاعٍ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ أَنْ لَوْ سَكَتَّ لَأُعْطِيتُ أَذْرُعًا مَا دَعَوْتُ بِهِ

हामीलाई [मुस्लिम बिन इब्राहिम] ले बताएका छन् [अबान अल 'अथर] ले हामीलाई [कतादाह] ले [स्याहर बिन हौस्यब] बाट [अबू उबैद] बाट बताएका छन् कि उनले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको लागि भाँडो पकाए। त्यसपछि उनले उनलाई भने: 'मलाई साम्पिल देऊ' र उनको मनपर्ने साम्पिल मासु थियो। उनले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई उलना -साम्पिल- को एक भाग पनि दिए। त्यसपछि उनले भने: 'कृपया मलाई उलना मासु दिनुहोस्' त्यसैले उनले उनलाई उलना मासु दिए। ' त्यसपछि उनले फेरि भने: 'मलाई मेरुदण्डको मासु दिनुहोस्', त्यसैले मैले भने; 'हे अल्लाहका रसूल सुबहानु वा त'आला - साँच्चै - बाख्राको कति हात हुन्छ?' उनले जवाफ दिए: 'जसको हातमा म छु, यदि तपाईं चुप लाग्नुभएको भए तपाईंले मलाई मैले मागेको उलना मासु पक्कै पनि प्रदान गर्न सक्षम हुनुहुन्थ्यो।'

हदीस

Imam Darimi : 45

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ لِيُقَاتِلَهُمْ فَقَالَ أَبِي عَبْدُ اللَّهِ يَا جَابِرُ لَا عَلَيْكَ أَنْ تَكُونَ فِي نَظَّارِي أَهْلِ الْمَدِينَةِ حَتَّى تَعْلَمَ إِلَى مَا يَصِيرُ أَمْرُنَا فَإِنِّي وَاللَّهِ لَوْلَا أَنِّي أَتْرُكُ بَنَاتٍ لِي بَعْدِي لَأَحْبَبْتُ أَنْ تُقْتَلَ بَيْنَ يَدَيَّ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا فِي النَّظَّارِينَ إِذْ جَاءَتْ عَمَّتِي بِأَبِي وَخَالِي لِتَدْفِنَهُمَا فِي مَقَابِرِنَا فَلَحِقَ رَجُلٌ يُنَادِي إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَرُدُّوا الْقَتْلَى فَتَدْفِنُوهَا فِي مَضَاجِعِهَا حَيْثُ قُتِلَتْ فَرَدَدْنَاهُمَا فَدَفَنَّاهُمَا فِي مَضْجَعِهِمَا حَيْثُ قُتِلَا فَبَيْنَا أَنَا فِي خِلَافَةِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ أَثَارَ أَبَاكَ عُمَّالُ مُعَاوِيَةَ فَبَدَا فَخَرَجَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ فَانْطَلَقْتُ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ عَلَى النَّحْوِ الَّذِي دَفَنْتُهُ لَمْ يَتَغَيَّرْ إِلَّا مَا لَمْ يَدَعْ الْقَتِيلَ قَالَ فَوَارَيْتُهُ وَتَرَكَ أَبِي عَلَيْهِ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ فَاشْتَدَّ عَلَيَّ بَعْضُ غُرَمَائِهِ فِي التَّقَاضِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي أُصِيبَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَإِنَّهُ تَرَكَ عَلَيْهِ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ وَإِنَّهُ قَدْ اشْتَدَّ عَلَيَّ بَعْضُ غُرَمَائِهِ فِي الطَّلَبِ فَأُحِبُّ أَنْ تُعِينَنِي عَلَيْهِ لَعَلَّهُ أَنْ يُنْظِرَنِي طَائِفَةً مِنْ تَمْرِهِ إِلَى هَذَا الصِّرَامِ الْمُقْبِلِ قَالَ نَعَمْ آتِيكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَرِيبًا مِنْ وَسَطِ النَّهَارِ قَالَ فَجَاءَ وَمَعَهُ حَوَارِيُّوهُ قَالَ فَجَلَسُوا فِي الظِّلِّ وَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَأْذَنَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيْنَا قَالَ وَقَدْ قُلْتُ لِامْرَأَتِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَائِيَّ الْيَوْمَ وَسَطَ النَّهَارِ فَلَا يَرَيَنَّكِ وَلَا تُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَيْءٍ وَلَا تُكَلِّمِيهِ فَفَرَشَتْ فِرَاشًا وَوِسَادَةً وَوَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ فَقُلْتُ لِمَوْلًى لِي اذْبَحْ هَذِهِ الْعَنَاقَ وَهِيَ دَاجِنٌ سَمِينَةٌ فَالْوَحَى وَالْعَجَلَ افْرُغْ مِنْهَا قَبْلَ أَنْ يَسْتَيْقِظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَكَ فَلَمْ نَزَلْ فِيهَا حَتَّى فَرَغْنَا مِنْهَا وَهُوَ نَائِمٌ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ يَسْتَيْقِظُ يَدْعُو بِطَهُورِهِ وَأَنَا أَخَافُ إِذَا فَرَغَ أَنْ يَقُومَ فَلَا يَفْرُغَ مِنْ طُهُورِهِ حَتَّى يُوضَعَ الْعَنَاقُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ قَالَ يَا جَابِرُ ايْتِنِي بِطَهُورٍ قَالَ نَعَمْ فَلَمْ يَفْرُغْ مِنْ وُضُوئِهِ حَتَّى وُضِعَتْ الْعَنَاقُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَقَالَ كَأَنَّكَ قَدْ عَلِمْتَ حُبَّنَا اللَّحْمِ ادْعُ أَبَا بَكْرٍ ثُمَّ دَعَا حَوَارِيِّيهِ قَالَ فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَوُضِعَ قَالَ فَوَضَعَ يَدَهُ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ كُلُوا فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَ مِنْهَا لَحْمٌ كَثِيرٌ وَقَالَ وَاللَّهِ إِنَّ مَجْلِسَ بَنِي سَلَمَةَ لَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِمْ هُوَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ أَعْيُنِهِمْ مَا يَقْرَبُونَهُ مَخَافَةَ أَنْ يُؤْذُوهُ ثُمَّ قَامَ وَقَامَ أَصْحَابُهُ فَخَرَجُوا بَيْنَ يَدَيْهِ وَكَانَ يَقُولُ خَلُّوا ظَهْرِي لِلْمَلَائِكَةِ قَالَ فَاتَّبَعْتُهُمْ حَتَّى بَلَغْتُ سَقُفَّةَ الْبَابِ فَأَخْرَجَتْ امْرَأَتِي صَدْرَهَا وَكَانَتْ سَتِيرَةً فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلِّ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكِ وَعَلَى زَوْجِكِ ثُمَّ قَالَ ادْعُوا لِي فُلَانًا لِلْغَرِيمِ الَّذِي اشْتَدَّ عَلَيَّ فِي الطَّلَبِ فَقَالَ أَنْسِ جَابِرًا طَائِفَةً مِنْ دَيْنِكَ الَّذِي عَلَى أَبِيهِ إِلَى هَذَا الصِّرَامِ الْمُقْبِلِ قَالَ مَا أَنَا بِفَاعِلٍ قَالَ وَاعْتَلَّ وَقَالَ إِنَّمَا هُوَ مَالُ يَتَامَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ جَابِرٌ قَالَ قُلْتُ أَنَا ذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كِلْ لَهُ مِنْ الْعَجْوَةِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى سَوْفَ يُوَفِّيهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا الشَّمْسُ قَدْ دَلَكَتْ قَالَ الصَّلَاةُ يَا أَبَا بَكْرٍ قَالَ فَانْدَفَعُوا إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لِغَرِيمِي قَرِّبْ أَوْعِيَتَكَ فَكِلْتُ لَهُ مِنْ الْعَجْوَةِ فَوَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَجِئْتُ أَسْعَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِهِ كَأَنِّي شَرَارَةٌ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ صَلَّى فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كِلْتُ لِغَرِيمِي تَمْرَهُ فَوَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ فَجَاءَ يُهَرْوِلُ قَالَ سَلْ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ غَرِيمِهِ وَتَمْرِهِ قَالَ مَا أَنَا بِسَائِلِهِ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ اللَّهَ سَوْفَ يُوَفِّيهِ إِذْ أَخْبَرْتَ أَنَّ اللَّهَ سَوْفَ يُوَفِّيهِ فَرَدَّدَ عَلَيْهِ وَرَدَّدَ عَلَيْهِ هَذِهِ الْكَلِمَةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ مَا أَنَا بِسَائِلِهِ وَكَانَ لَا يُرَاجَعُ بَعْدَ الْمَرَّةِ الثَّالِثَةِ فَقَالَ مَا فَعَلَ غَرِيمُكَ وَتَمْرُكَ قَالَ قُلْتُ وَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَرَجَعْتُ إِلَى امْرَأَتِي فَقُلْتُ أَلَمْ أَكُنْ نَهَيْتُكِ أَنْ تُكَلِّمِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَقَالَتْ تَظُنُّ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُورِدُ نَبِيَّهُ فِي بَيْتِي ثُمَّ يَخْرُجُ وَلَا أَسْأَلُهُ الصَّلَاةَ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي

हामीलाई [अबु अन नुमान] ले हामीलाई [अबु 'अवाना] ले [अल असवाद] ले [नुबैह अल 'अनाजी] ले [जबिर बिन अब्दुल्लाह] रद्लियल्लाहु'आन्हुबाट बताएका छन् उनले भने; पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले मुश्किलहरूसँग लड्न निस्कनुभयो। मेरो बुबा - अब्दुल्लाह - ले भन्नुभयो; 'युद्धमा नजानुहोस्, हे जाबिर, तिमी मदीनाका बासिन्दा हौ जसको काम मुस्लिम सेनाको अवस्थाको बारेमा जानकारीको निगरानी गर्नु हो। ताकि तिमीलाई हाम्रो भाग्य के हो भनेर साँच्चै थाहा होस्। अल्लाह सुभानाहु व तआलाको खातिर, यदि मेरो मृत्यु पछि म मेरा छोरीहरूलाई छोडेर जाने तथ्य नभएको भए, यदि तिमी मेरो अगाडि मारिएको भए म धेरै खुसी हुने थिएँ - युद्धभूमिमा शहीद भएको -। जाबिरले भने; जब म ती मानिसहरूसँग थिएँ जसको काम परिस्थिति र सेनाको फिर्ताको निगरानी गर्नु थियो, अचानक मेरी काकी मेरो बुबा र काकाको शव लिएर आइन् ताकि उनी दुवैलाई हाम्रो पारिवारिक चिहानमा गाड्न सकून्।' त्यसपछि उनले एक जनालाई भेटे जो कराइरहेको थियो; 'वास्तवमा, पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले तिमीलाई मरेकाहरूलाई मारिएको ठाउँमा फर्काउन आदेश दिनुभएको थियो, र तिमीले तिनीहरूलाई मारिएको ठाउँमा गाड्नू।' त्यसैले हामीले तुरुन्तै मेरो बुबा र काकाको शवलाई त्यही ठाउँमा फर्कायौं जहाँ उहाँ मारिएको थियो। हामीले तिनीहरूलाई ठ्याक्कै त्यहीं गाड्यौं जहाँ तिनीहरू दुवैको हत्या गरिएको थियो। पछि, जब म - जाबिर - मुआविया बिन अब्दुल्लाह, मुआविया बिन अब्दुल्लाह, मुआविया बिन अब्दुल्लाहका निर्माणकर्ताहरूले चिहान भत्काउँदा, तपाईंको बुबाको शव भेट्टाए जबसम्म उहाँको शव देखिँदैनथ्यो। केही निर्माणकर्ताहरू गएका थिए त्यसैले मैले मेरो बुबाको शव हेर्ने मौका पाएँ। उह... उह... मैले मेरो बुबाको शव अझै पनि त्यस्तै पाएँ जसरी मैले उहाँलाई गाडेको थिएँ, मारिएको व्यक्तिको चिन्ह बाहेक। कथावाचक - जाबिर-ले भने; त्यसैले मैले त्यसलाई छोपें। मलाई अझै पनि याद छ कि मेरो बुबाले खजूरको रूपमा ऋण छोड्नुभएको थियो, उहाँलाई ऋण दिने केही मानिसहरूले मलाई तुरुन्तै तिर्न बाध्य पारे। त्यसपछि म रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई भेटें। र मैले मेरा सबै चिन्ताहरू व्यक्त गरें; 'हे रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, साँच्चै मेरो बुबा युद्धमा मर्नुभयो, र साँच्चै उहाँले खजूरको रूपमा ऋण छोड्नुभयो, र साँच्चै ऋणका मालिकहरूले मलाई तुरुन्तै यी ऋणहरू तिर्न बाध्य पारे। यदि तपाईं उहाँलाई मद्दत गर्न इच्छुक हुनुहुन्छ भने म धेरै खुसी हुनेछु, कसलाई थाहा छ, उहाँ अर्को बाली काट्ने मौसमसम्म आफ्नो बिल स्थगित गर्न इच्छुक हुन सक्नुहुन्छ। उहाँले भन्नुभयो: 'ठीक छ, म तपाईंलाई यो दिनेछु, अल्लाहको इच्छाले, सुबहानु वा तआला, आज दिउँसो धेरै समय पछि।' कथावाचक - जाबिर - ले भने; 'त्यसपछि उहाँ आफ्ना वफादार साथीहरूसँग आउनुभयो।' कथावाचक - जाबिर - ले भने; तिनीहरू आश्रयमा पर्खिरहेका थिए र रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले हामीलाई अभिवादन गरे र अनुमति मागे, त्यसपछि हाम्रो घरमा प्रवेश गरे। कथावाचक - जाबिर - ले भने; 'मैले मेरी श्रीमतीलाई भनेको छु कि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आज दिउँसो पछि मलाई भेट्न आउनुहुनेछ, त्यसैले आफूलाई नदेखाउनुहोस्, रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई कुनै पनि कुराले दुखित नगर्नुहोस् - केहि पनि - र उहाँसँग कुरा पनि नगर्नुहोस्।' त्यसपछि मैले एउटा ओछ्यान बिछ्याएँ र एउटा तकिया दिएँ, त्यसपछि उनले आफ्नो टाउको निहुराए र सुते। त्यसपछि मैले आफ्नो सेवकलाई आदेश दिएँ; 'यो पोथी बाख्रालाई मार, यो एउटा पालेको बाख्रा हो, यसमा धेरै मासु छ र फुर्तिलो छ। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उठ्नु अघि यसलाई तयार पार्नुहोस्, र यदि उनी उठे भने उनले शुद्धीकरणको लागि पानी माग्नेछन्, जबकि मलाई चिन्ता लाग्छ कि यदि उनी उठे र शुद्धीकरण पूरा गरे जबकि उनको अगाडि बाख्राको मासु अझै उपलब्ध छैन।' जब उनी निद्राबाट ब्यूँझे, उनले भने: 'हे जाबिर, मलाई शुद्धीकरणको लागि पानी दिनुहोस्, मैले जवाफ दिएँ; 'हो ठीक छ।' त्यसैले उनले आफ्नो वुड्लु समाप्त गर्नु अघि, मैले उनको अगाडि पकाएको बाख्राको मासु राखें। कथावाचक - जाबिर-ले भने; 'उहाँले मलाई हेर्नुभयो र भन्नुभयो; यस्तो लाग्छ कि तपाईंलाई हाम्रो मनपर्ने मासु पहिले नै थाहा छ, अबु बकर रदलियाल्लाहु'आन्हुलाई बोलाउनुहोस्। त्यसपछि खाना ल्याइयो र सेवा गरियो। कथावाचक - जाबिर- ले भने; त्यसपछि उनले भने: अल्लाह सुबहानु वा तआला - बिस्मिल्लाह - को नाम लेऊ र खाओ। त्यसैले तिनीहरूले अघाउन्जेल खाए र थालबाट धेरै मासु बाँकी रह्यो। कथावाचक - जाबिर- ले भने; 'अल्लाह सुबहानु वा तआलाको कसम, वास्तवमा बनी सलामाहको सभाले आफैंलाई निर्णय गरेको छ कि तिनीहरू पैगम्बर सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमलाई आफ्नो आँखा भन्दा बढी माया गर्छन् जुन तिनीहरूको धेरै नजिक छन्, किनभने तिनीहरू धेरै चिन्तित छन् कि तिनीहरूले उहाँलाई चोट पुर्याउनेछन्। त्यसपछि उहाँ उठ्नुभयो र उहाँका साथीहरू पनि उठे, त्यसपछि तिनीहरू उहाँको छेउबाट बाहिर निस्के, र उहाँले भन्नुभयो, 'मलाई मेरो स्वतन्त्रता - मेरो मामिला - स्वर्गदूतहरूलाई छोड्न दिनुहोस्।' कथावाचक - जाबिर- ले भने; त्यसपछि म उनीहरूसँग ढोका नजिकको बोर्डमा फर्किएँ, त्यसपछि मेरी श्रीमतीले आफूलाई अलिकति देखाए जुन पहिले पर्दाले ढाकिएको थियो र भनिन्; 'हे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, मेरो र मेरो श्रीमानको लागि प्रार्थना गर्नुहोस्।' उनले जवाफ दिए, 'अल्लाह सुबहानु व तआलाले तपाईं र तपाईंको श्रीमानलाई आशीर्वाद दिऊन्।' त्यसपछि उनले भने: 'कृपया मलाई फलाना बोलाउनुहोस् - ऋणमा डुबेको व्यक्तिलाई सम्बोधन गर्दै जसले मलाई तुरुन्तै तिर्न आग्रह गरिरहेको छ -'। त्यसपछि उनले भने: 'जाबिर रदलियाल्लाहु अन्हुलाई उसको बुबाको ऋणको केही भाग अर्को बालीनालीको मौसमसम्मको लागि स्थगित गर्नुहोस्।' उनले भने: 'म यो गर्न सक्दिन, हे अल्लाहका रसूल!' उनले भने: 'वा घटाउनुहोस्' उनले भने: 'यो सम्पत्ति अनाथहरूको हो, हे अल्लाहका रसूल।' त्यसपछि रसूलले भने: 'जाबिर कहाँ छन्?' जाबिरले भने: 'म अल्लाहको रसूल हुँ' त्यसपछि रसूलले भन्नुभयो: 'उसको लागि 'अजुवा खजूर' तौल गर - एक प्रकारको खजूर जुन 'अलियाह मदीना' मा उम्रन्छ - किनकि अल्लाह सुबहानु वा तआलाले निश्चित रूपमा तिनीहरूको लागि पालनपोषण गर्नेछन्', त्यसपछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले आफ्नो टाउको माथि उठाउनुभयो र सूर्य अस्ताएको थाहा भयो त्यसैले उहाँले भन्नुभयो: 'हे अबु बकर रदलियाल्लाहु', हामी प्रार्थना गरौं, जाबिर रदलियाल्लाहु'अनहुले भन्नुभयो: 'तिनीहरू सबै मस्जिद गए' त्यसपछि मैले ऋणीलाई भने: 'आफ्नो भाँडो नजिक ल्याऊ।' त्यसपछि मैले उसलाई केही खजूर 'अजुवा' तौल गरें। त्यसैले अल्लाह सुबहानु वा तआलाले हाम्रो लागि पर्याप्त प्रबन्ध गरिदिए र अझै पनि केही खजूर छोडे। जाबिर रदलियाल्लाहु अलैहि वसल्लमले भने: 'त्यसैले म यस मस्जिदमा रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई भेट्न हतारिएँ, मानौं म एक नीच व्यक्ति हुँ, त्यसपछि मैले रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई नमाज पढेको पाएँ, त्यसपछि मैले रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई भने; वास्तवमा, मैले खजूरहरू नापेको छु र अल्लाह सुबहानु वा तआलासँग पर्याप्त छ, र हाम्रो लागि यति धेरै बाँकी छ।' त्यसपछि रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमले सोधे: 'उमर बिन खत्थब रदलियाल्लाहु अलैहि वसल्लम कहाँ छन्?' बयानकर्ता - जाबिर - ले भने; उमर दौडँदै आए, त्यसैले उनले उनलाई आदेश दिए, 'कृपया जाबिर बिन अब्दुल्लाह रदलियाल्लाहु वसल्लमलाई सोध्नुहोस् त्यो व्यक्तिको बारेमा जसले उसलाई - उसको बुबा - र उसको खजूर पनि ऋणी थियो।' उमरले जवाफ दिए; 'मलाई उसलाई सोध्नु पर्दैन र मलाई पक्का छ कि अल्लाह सुबहानु वा तआलाले उसलाई निश्चित रूपमा पर्याप्तता प्रदान गर्नुहुनेछ, त्यो हो जब तपाईंले उसलाई भन्नुभयो कि अल्लाह सुबहानु वा तआलाले उसलाई पर्याप्तता प्रदान गर्नुहुनेछ।' त्यसपछि उसलाई प्रश्न दोहोर्याइयो, त्यसैले उमर रदीयल्लाहुआन्हुले तीन पटक उत्तर दोहोर्याए, जुन सबै उनले यी शब्दहरूमा भने; 'मलाई उसलाई सोध्नु पर्दैन।' अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले तेस्रो पटक पछि आफ्नो प्रश्न दोहोर्याएनन्, त्यसैले उनले सोधे: 'तपाईंलाई ऋणी भएको व्यक्तिको अवस्था कस्तो छ र तपाईंको खजूर पनि?' कथावाचकले भने; त्यसैले मैले जवाफ दिएँ; अल्लाह सुबहानु वा तआलाले उसलाई पर्याप्तता प्रदान गर्नुभएको छ र यति धेरै खजूर छोड्नुभएको छ। त्यसपछि म मेरी पत्नीकहाँ फर्किएँ र भनेँ; 'के मैले तपाईंलाई मेरो घरमा अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग कुरा गर्नबाट निषेध गरिनँ?' उनले जवाफ दिइन्; के तिमीलाई लाग्छ कि अल्लाह सुब्बानाहु वा तआलाले आफ्नो रसूललाई मेरो घरमा ल्याउनुभएको छ, अनि मेरो र मेरो श्रीमानको लागि समृद्धिको लागि प्रार्थना गर्न नभनी नै जानुभएको छ??

हदीस

Imam Darimi : 46

أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ إِنَّ اللَّهَ فَضَّلَ مُحَمَّدًا عَلَى الْأَنْبِيَاءِ وَعَلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَقَالُوا يَا ابْنَ عَبَّاسٍ بِمَ فَضَّلَهُ عَلَى أَهْلِ السَّمَاءِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ لِأَهْلِ السَّمَاءِ { وَمَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلَهٌ مِنْ دُونِهِ فَذَلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ } الْآيَةَ وَقَالَ اللَّهُ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ } قَالُوا فَمَا فَضْلُهُ عَلَى الْأَنْبِيَاءِ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ } الْآيَةَ وَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ } فَأَرْسَلَهُ إِلَى الْجِنِّ وَالْإِنْسِ

हामीलाई [इशाक बिन इब्राहिम] ले हामीलाई [यजीद बिन अबू हाकिम] ले मलाई [अल हकम बिन अबान] ले ['इक्रिमा'] बाट [इब्न अब्बास] रद्लीयल्लाहु'आन्हुबाट] बताएका छन्, उनले भने, 'साँच्चै, अल्लाह सुबहानु व तआलाले पैगम्बर मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई अन्य पैगम्बरहरू र आकाशका बासिन्दाहरूमाथि प्राथमिकता दिनुभयो।' त्यसपछि तिनीहरूले सोधे: 'हे इब्न अब्बास, आकाशका बासिन्दाहरूमाथि उहाँलाई के प्राथमिकता दिइएको थियो?' इब्न अब्बासले जवाफ दिए; 'वास्तवमा अल्लाह सुबहानु वा तआलाले स्वर्गवासीहरूलाई भन्नुभएको छ: इब्न अब्बासले भने: वमान याकुल मिन्हुम इन्नी इलाहुन मिन दुनीही फजलिज्का नज्जीही जहान्मा कदजालिका नज्जीई अजा-जहलिमीन र जो कोही तिनीहरूमध्ये भन्छ, साँच्चै म अल्लाह सुबहानु वा तआला बाहेक अन्य कुनै ईश्वर हुँ, हामी त्यस व्यक्तिलाई जहन्नमको प्रतिफल दिनेछौं, यसरी हामी अन्यायीहरूलाई बदला दिन्छौं। -Qs. अल अन्बिया` /२१:२९- र अल्लाह सुबहानु वा तआलाले तपाईंको विगत र भविष्यका पापहरूको लागि बदला लिनुहुन्छ र तपाईंमाथि आफ्नो आशीर्वाद पूरा गर्नुहुन्छ र तपाईंलाई सीधा मार्गमा डोऱ्याउनुहुन्छ। ` -Qs. अल फतह /४८:१.२- त्यसपछि तिनीहरूले सोधे, 'सबै पैगम्बरहरूमाथि उनको श्रेष्ठता के हो?' बिन अब्बासले जवाफ दिए, 'वास्तवमा, अल्लाह सुभानाहु वा तआलाले भन्नुभएको छ, 'हामीले कुनै पनि रसूललाई पठाएका छैनौं, तर उनको समुदायको भाषामा, ताकि उनी उनीहरूलाई स्पष्ट रूपमा व्याख्या गर्न सकून्।` -प्रश्न इब्राहिम /१४:४- र अल्लाह सुभानाहु वा तआलाले पैगम्बर मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई भने, `र हामीले तपाईंलाई होइन तर सम्पूर्ण मानवजातिको लागि शुभ समाचार दिने र चेतावनी दिने व्यक्तिको रूपमा पठाएका छौं।` -प्रश्न अस सबा` ३४:२८-, त्यसपछि उहाँलाई जिन्न र मानवहरूतर्फ पठाइयो।

हदीस

Imam Darimi : 47

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَلَسَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَهُ فَخَرَجَ حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْهُمْ سَمِعَهُمْ يَتَذَاكَرُونَ فَتَسَمَّعَ حَدِيثَهُمْ فَإِذَا بَعْضُهُمْ يَقُولُ عَجَبًا إِنَّ اللَّهَ اتَّخَذَ مِنْ خَلْقِهِ خَلِيلًا فَإِبْرَاهِيمُ خَلِيلُهُ وَقَالَ آخَرُ مَاذَا بِأَعْجَبَ مِنْ { وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا } وَقَالَ آخَرُ فَعِيسَى كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ وَقَالَ آخَرُ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ وَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ كَلَامَكُمْ وَعَجَبَكُمْ أَنَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلُ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَمُوسَى نَجِيُّهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَعِيسَى رُوحُهُ وَكَلِمَتُهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ تَعَالَى وَهُوَ كَذَلِكَ أَلَا وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا حَامِلُ لِوَاءِ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَحْتَهُ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يُحَرِّكُ بِحَلَقِ الْجَنَّةِ وَلَا فَخْرَ فَيَفْتَحُ اللَّهُ فَيُدْخِلُنِيهَا وَمَعِي فُقَرَاءُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَكْرَمُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ عَلَى اللَّهِ وَلَا فَخْرَ

हामीलाई [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल मजीद] ले हामीलाई [जमाह] ले [सलामाह] बाट [इक्रिमाह] बाट [इब्न अब्बास] रद्लीयल्लाहुआन्हुबाट [इब्न अब्बास] ले भन्नुभयो; पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका साथीहरूमध्येका मानिसहरू उनको प्रतीक्षामा बसिरहेका थिए। त्यसपछि उनी बाहिर निस्किए र जब उनी उनीहरूको नजिक पुगे, उनले उनीहरूलाई आफ्नो नाम सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उल्लेख गरेको सुने। त्यसपछि उनले उनीहरूको कुराकानी ध्यानपूर्वक सुने, तब उनीहरूमध्ये एक जनाले भने; 'यो धेरै आश्चर्यजनक छ कि अल्लाह सुबहानु वा तआलाले आफ्ना प्राणीहरूलाई आफ्नो नजिकको मित्र बनाउनुभयो, र इब्राहिम अल्लाह सुबहानु वा तआलाका नजिकको मित्र थिए। अर्कोले भने; जुन पद, वा कल्मा अल्लाहु मुसा तक्लीइमामा र अल्लाहले अगमवक्ता मुसासँग सिधै कुरा गर्नुभयो -Qs. An Nisa`/4: 164- भन्दा बढी आश्चर्यजनक छ जबकि अरूले भने; जबकि येशू अल्लाह सुबहानु वा तआलाको वचन र उनको आत्मा हुनुहुन्छ, अरूले पनि भने; जबकि आदम अल्लाह Subhanahu wa Ta'ala द्वारा शुद्ध गरिएको छ। त्यसपछि उनी उनीहरूलाई भेट्न बाहिर निस्किए र अभिवादन गरे, त्यसपछि भने: 'मैले तिमीहरूको कुराकानी सुनेको छु र छक्क परें कि इब्राहिम अल्लाह सुभानाहु वा तआलाका घनिष्ठ मित्र थिए, र वास्तवमा उनी थिए, मुसा नै थिए जससँग उहाँले सिधै कुरा गर्नुभएको थियो र वास्तवमा उनी थिए, र येशू उहाँको आत्मा र उहाँको वचन थिए र वास्तवमा उनी थिए, र आदम अल्लाह सुभानाहु वा तआलाले उहाँलाई रोजेका थिए र वास्तवमा उनी थिए, जान्नुहोस् कि म हबीबुल्लाह हुँ - अल्लाहको प्रिय मानिस - र त्यहाँ कुनै अहंकार छैन, म पुनरुत्थानको दिन प्रशंसाको झण्डा बोक्ने व्यक्ति हुँ जसले आदम र उनका पछिका अगमवक्ताहरूलाई बोक्नेछ र त्यहाँ कुनै अहंकार छैन, र म पुनरुत्थानको दिन दिने र मध्यस्थता गर्ने पहिलो हुँ र त्यहाँ कुनै अहंकार छैन, र म स्वर्गको ढोकाको डोरी सार्ने पहिलो हुँ र त्यहाँ कुनै अहंकार छैन, त्यसपछि अल्लाह सुभानाहु वा तआलाले यसको ढोका खोल्नुभयो र मलाई भित्र प्रवेश गर्नुभयो, म मुस्लिमहरूको गरिबहरूसँग प्रवेश गरें र त्यहाँ कुनै अहंकार थिएन, र म अल्लाहको नजरमा पहिले र पछिल्लामध्ये सबैभन्दा सम्मानित हुँ। सुबहानाहु वा तआला र कुनै अहंकार छैन।'

हदीस

Imam Darimi : 48

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ عَنْ لَيْثٍ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا أَوَّلُهُمْ خُرُوجًا وَأَنَا قَائِدُهُمْ إِذَا وَفَدُوا وَأَنَا خَطِيبُهُمْ إِذَا أَنْصَتُوا وَأَنَا مُسْتَشْفِعُكُمْ إِذَا حُبِسُوا وَأَنَا مُبَشِّرُهُمْ إِذَا أَيِسُوا الْكَرَامَةُ وَالْمَفَاتِيحُ يَوْمَئِذٍ بِيَدِي وَأَنَا أَكْرَمُ وَلَدِ آدَمَ عَلَى رَبِّي يَطُوفُ عَلَيَّ أَلْفُ خَادِمٍ كَأَنَّهُمْ بَيْضٌ مَكْنُونٌ أَوْ لُؤْلُؤٌ مَنْثُورٌ

हामीलाई [सईद बिन सुलेमान] ले [मन्सुर बिन अबी अल असवाद] ले [लैत्स] ले [अर रबी' बिन अनस] ले [अनस] रद्विलल्लाहुअन्हुबाट बताएका छन्, उनले भनेका छन्; रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'पुनरुत्थानको दिन चिहानबाट उठ्ने पहिलो व्यक्ति म थिएँ, जब तिनीहरू आए म तिनीहरूको नेता थिएँ, जब तिनीहरू मौन थिए म तिनीहरूको प्रवक्ता थिएँ, जब तिनीहरू महस्यारको खेतमा अड्किएका थिए म तिनीहरूको लागि मध्यस्थता मागेको व्यक्ति थिएँ, जब तिनीहरू निराश थिए म तिनीहरूलाई समाचार दिने व्यक्ति थिएँ। त्यस दिनको महिमा र साँचोहरू मेरो हातमा छन्, र म आदम अलैहिसको छोरा हुँ, मेरो प्रभुको नजरमा सबैभन्दा महान अभिवादन, मेरो वरिपरि हजारौं सेवकहरू छन्, मानौं तिनीहरू सेतो रत्न वा छरिएका मोतीहरू हुन्।'

पुष्टि गर्ने हदीस (12)

हदीस

Imam Darimi : 49

أخبرنا عبد الله بن عبد الحكم المصري حدثنا بكر بن مضر عن جعفر بن ربيعة عن صالح هو ابن عطاء بن خباب مولى بني الدئل عن عطاء بن أبي رباح عن جابر بن عبد الله أن النبي صلى الله عليه وسلم قال أنا قائد المرسلين ولا فخر وأنا خاتم النبيين ولا فخر وأنا أول شافع وأول مشفع ولا فخر

हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन अब्दुल हकम अल मिश्री] ले हामीलाई [बकर बिन मुदलर] ले [जफर बिन रबीआह] ले [सालिह बिन 'अता' बिन खब्बाब] ले बनी अल दुइलका पूर्व दासबाट [अता' बिन अबी रब्बा] ले [जबीर बिन अब्दुल्लाह] रद्लीयल्लाहु'आन्हुबाट बताएका छन् कि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'म रसूलहरूको नेता हुँ, र कुनै अहंकार छैन, म पैगम्बरहरूको आवरण हुँ र कुनै अहंकार छैन, म पहिलो व्यक्ति हुँ जसले सिफारिश गर्नेछ र पहिलो व्यक्ति जसको सिफारिश गरिनेछ र कुनै अहंकार छैन'।

पुष्टि गर्ने हदीस (12)

हदीस

Imam Darimi : 50

حدثنا محمد بن عباد حدثنا سفيان هو ابن عيينة عن ابن جدعان عن أنس أن النبي صلى الله عليه وسلم قال أنا أول من يأخذ بحلقة باب الجنة فأقعقعها قال أنس كأني أنظر إلى يد رسول الله صلى الله عليه وسلم يحركها وصف لنا سفيان كذا وجمع أبو عبد الله أصابعه وحركها قال وقال له ثابت مسست يد رسول الله صلى الله عليه وسلم بيدك قال نعم قال فأعطنيها أقبلها

हामीलाई [मुहम्मद बिन 'अब्बाद] ले [सुफयान इब्न 'उयैनाह] लाई [इब्न जुदाआन] बाट [अनस] बाट बताउँछन् कि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: जाबिर बिन अब्दुल्लाहबाट कि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: स्वर्गको ढोकाको डोरी समात्ने पहिलो व्यक्ति म थिएँ र मैले यसलाई सारेको थिएँ। अनसले भने; मैले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको हातले यसलाई सारेको देखें, र सुफियानले पनि कथा उल्लेख गर्दै थिए, र अबु अब्दुल्लाहले उनको हात समातेर सार्दै थिएँ, कथावाचकले भने; थाबितले उनलाई सोधे; के तिमीले आफ्नो हातले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको हात समात्छौ? उनले जवाफ दिए; उनले मलाई चुम्बन गर्न पनि आफ्नो हात दिए।

पुष्टि गर्ने हदीस (12)

हदीस

Imam Darimi : 51

أخبرنا أحمد بن عبد الله حدثنا حسين بن علي عن زائدة عن المختار بن فلفل عن أنس قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم أنا أول شافع في الجنة

हामीलाई [अहमद बिन अब्दुल्लाह] ले [हुसैन बिन अली] ले [जैदाह] ले [अल मुख्तार बिन फुलफुल] ले [अनस] ले भन्नुभयो, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'म स्वर्गमा पहिलो व्यक्ति हुँ जसले सिफारिश गर्छ।'

पुष्टि गर्ने हदीस (12)

हदीस

Imam Darimi : 52

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَزِيدُ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْ جُمْجُمَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأُعْطَى لِوَاءَ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَآتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَتِهَا فَيَقُولُونَ مَنْ هَذَا فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيَفْتَحُونَ لِي فَأَدْخُلُ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ شَعِيرٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ وَفُرِغَ مِنْ حِسَابِ النَّاسِ وَأُدْخِلَ مَنْ بَقِيَ مِنْ أُمَّتِي فِي النَّارِ مَعَ أَهْلِ النَّارِ فَيَقُولُ أَهْلُ النَّارِ مَا أَغْنَى عَنْكُمْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُونَ بِهِ شَيْئًا فَيَقُولُ الْجَبَّارُ فَبِعِزَّتِي لَأَعْتِقَنَّهُمْ مِنْ النَّارِ فَيُرْسِلُ إِلَيْهِمْ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتُحِشُوا فَيُدْخَلُونَ فِي نَهَرِ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِيهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي غُثَاءِ السَّيْلِ وَيُكْتَبُ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ فَيُذْهَبُ بِهِمْ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ لَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَلْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الْجَبَّارِ

हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन सालिह] ले हामीलाई [अल लैत्स] ले [यजीद इब्नू अब्दुल्लाह बिन अल हद] ले [अम्र बिन अबू अम्र] ले [अनस बिन मलिक] रद्विलयल्लाहुआन्हुबाट] बताएका छन्, उनले भने, मैले अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई सुनेको छु: 'वास्तवमा, म पहिलो व्यक्ति हुँ जसको पृथ्वी न्यायको दिन मेरो महिमाको कारणले विभाजित हुनेछ - पछि - र कुनै अहंकार हुनेछैन, म पुनरुत्थानको दिन स्वर्गमा प्रवेश गर्ने पहिलो व्यक्ति हुँ र कुनै अहंकार हुनेछैन, र म स्वर्गको ढोकामा पुग्नेछु र डोरी समात्नेछु, तिनीहरूले - स्वर्गका रक्षकहरूले - सोध्छन् कि यो व्यक्ति को हो? मैले जवाफ दिएँ: म मुहम्मद हुँ त्यसपछि तिनीहरूले मेरो लागि त्यो खोले, त्यसपछि म भित्र पसेँ र मैले सर्वशक्तिमानलाई मेरो अगाडि पाएँ त्यसैले मैले उहाँलाई सजदा गरें। त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: हे मुहम्मद, आफ्नो टाउको उठाउनुहोस् र बोल्नुहोस् र तपाईंको कुरा सुनिनेछ, माग्नुहोस् र तपाईंको अनुरोध स्वीकार गरिनेछ, मध्यस्थता गर्नुहोस् र तपाईं मध्यस्थता गर्न सक्षम हुनुहुनेछ।' त्यसैले मैले मेरो टाउको उठाएर भनें: मेरा मानिसहरू, मेरा मानिसहरू, हे मेरा प्रभु। उहाँले भन्नुभयो: 'आफ्ना मानिसहरूकहाँ जानुहोस् र जसको हृदयमा गहुँको दाना जति विश्वास छ, म उसलाई अवश्य स्वर्गमा प्रवेश गराउनेछु। त्यसपछि म गएँ र जसलाई भेटें उसको हृदय बीउको दाना जति थियो, मैले तिनीहरूलाई स्वर्गमा राखें। त्यसपछि मैले सर्वशक्तिमानलाई मेरो अगाडि पाएँ, त्यसैले मैले उहाँलाई दण्डवत् गरें। उहाँले भन्नुभयो: आफ्नो टाउको उठाउनुहोस् र बोल्नुहोस् र तपाईंको वचनहरू सुनिनेछन् र तिनीहरूलाई भन्नुहोस् र तिनीहरू सुनिनेछन् र मध्यस्थता गर्नुहोस् र तपाईं मध्यस्थता गर्न सक्षम हुनुहुनेछ। त्यसैले मैले मेरो टाउको उठाएर मेरा मानिसहरूलाई भने, हे प्रभु, त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो, 'आफ्ना मानिसहरूकहाँ जानुहोस्, जसलाई तपाईंले तिनीहरूको विश्वासको हृदयमा गहुँको दाना जति पाउनुहुन्छ, तिनीहरूलाई स्वर्गमा जान दिनुहोस्, त्यसपछि म गएँ र जसलाई मैले तिनीहरूको विश्वासको हृदयमा अन्न जति भेट्टाएँ, मैले तिनीहरूलाई स्वर्गमा राखें। 'सबै मानवजातिको कर्मको गणना समाप्त भएपछि, र मेरा मानिसहरूका बाँकी रहेकाहरूलाई नरकका बासिन्दाहरूसँग नरकमा फ्याँकिएपछि, नरकका बासिन्दाहरूले भने; तिमी अल्लाह सुभानाहु वा तआलाको पूजा गर्थ्यौ र उहाँसँग कुनै पनि कुरा साझेदार गर्दैनथ्यौ, यो तिम्रो लागि कुनै कामको छैन। त्यसैले सर्वशक्तिमानले भन्नुभयो: मेरो महिमाको कसम, म तिनीहरूलाई नर्कको आगोबाट मुक्त गर्नेछु। त्यसपछि तिनीहरूकहाँ पठाइयो र तिनीहरूलाई नर्कबाट पोलेर बाहिर ल्याइयो, त्यसपछि तिनीहरूलाई जीवनको नदीमा हालियो, त्यसपछि तिनीहरू बग्ने फिँजमा बीउ उम्रिएझैं बढे, र तिनीहरूको निधारमा यो लेखिएको थियो; तिनीहरू ती मानिसहरू हुन् जसलाई अल्लाह सुभानाहु वा तआलाले मुक्त गरेका थिए। त्यसपछि तिनीहरूलाई डोऱ्याइयो र स्वर्गमा राखियो। त्यसैले स्वर्गका बासिन्दाहरूले तिनीहरूलाई भने; 'यी नर्कका बासिन्दा हुन्'। त्यसैले सर्वशक्तिमानले भन्नुभयो: 'होइन, तिनीहरू ती मानिसहरू हुन् जसलाई सर्वशक्तिमानले मुक्त गरेका थिए।'

पुष्टि गर्ने हदीस (12)

हदीस

Imam Darimi : 53

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ عَنْ يُونُسَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ ابْنِ غَنْمٍ قَالَ نَزَلَ جِبْرِيلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَقَّ بَطْنَهُ ثُمَّ قَالَ جِبْرِيلُ قَلْبٌ وَكِيعٌ فِيهِ أُذُنَانِ سَمِيعَتَانِ وَعَيْنَانِ بَصِيرَتَانِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ الْمُقَفِّي الْحَاشِرُ خُلُقُكَ قَيِّمٌ وَلِسَانُكَ صَادِقٌ وَنَفْسُكَ مُطْمَئِنَّةٌ قَالَ أَبُو مُحَمَّد وَكِيعٌ يَعْنِي شَدِيدًا

हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन सालिह] ले बताएका छन्, मलाई [मुआवियाह] ले [युनुस बिन मैसराह] ले [अबु इद्रिस अल खौलानी] ले [इब्न घन्म] ले भनेका छन्, उनले भने, जिब्रिल अलैहिसको अभिवादन अल्लाहका रसूलमाथि आयो र उनको पेट काटेर निकाल्यो, त्यसपछि जिब्रिलले भने, 'बलियो हृदयमा सुन्न सक्ने दुई कान र देख्न सक्ने दुई आँखा हुन्छन्, मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम। रसूलल्लाह अल मुकाफ्फा - महिमावान - र अल हसीर - जम्मा गर्ने -, तपाईंको नैतिकता महान छ, तपाईंको जिब्रो भरोसा गर्न सकिन्छ र तपाईंको आत्मा शान्त छ। अबू मुहम्मदले भने कि वाकी शब्दको अर्थ बलियो हो।'

पुष्टि गर्ने हदीस (10)

हदीस

Imam Darimi : 54

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ رُوَيْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ أَدْرَكَ بِيَ الْأَجَلَ الْمَرْحُومَ وَاخْتَصَرَ لِيَ اخْتِصَارًا فَنَحْنُ الْآخِرُونَ وَنَحْنُ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِنِّي قَائِلٌ قَوْلًا غَيْرَ فَخْرٍ إِبْرَاهِيمُ خَلِيلُ اللَّهِ وَمُوسَى صَفِيُّ اللَّهِ وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَمَعِي لِوَاءُ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَنِي فِي أُمَّتِي وَأَجَارَهُمْ مِنْ ثَلَاثٍ لَا يَعُمُّهُمْ بِسَنَةٍ وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ

हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन सालिह] ले [मुआवियाह] ले [उरवा बिन रुवाइम] ले [अम्र बिन कैस] बाट बताइन्, रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'अल्लाह सुबहानु व ताआलाले मलाई मेरो दयालु मृत्युको अन्त्यको बारेमा जानकारी दिनुभएको छ र मेरो आयु छोटो पार्नुभएको छ।' त्यसैले हामी अन्तिम मानिसहरू हौं तर न्यायको दिनमा हामी अग्रदूत हौं। म एउटा कथन भन्छु र माफ गर्नुहोस्, यो कुनै अहंकार होइन, इब्राहिम अल्लाह सुबहानु व ताआला -खलीलुल्लाह- का घनिष्ठ मित्र हुन्, मुसा अल्लाह सुबहानु व ताआलाका रोजाइ हुन् र म अल्लाह सुबहानु व ताआलाको प्रेमी हुँ र न्यायको दिनमा मसँग प्रशंसाको झण्डा हो। वास्तवमा, अल्लाह सुबहानु व ताआलाले मेरा मानिसहरूलाई वाचा गर्नुभएको छ र तिनीहरूलाई तीन कुराहरूबाट जोगाउनुभएको छ; तिनीहरूमाथि भयानक अनिकाल ल्याइने छैन, तिनीहरू शत्रुद्वारा छरपष्ट हुनेछैनन् र तिनीहरू गल्तीमा जम्मा हुनेछैनन्।

पुष्टि गर्ने हदीस (63)

हदीस

Imam Darimi : 55

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا أَرْطَاةُ بْنُ الْمُنْذِرِ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ سَمِعْتُ مَسْلَمَةَ السَّكُونِيَّ وَقَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ سَلَمَةَ السَّكُونِيَّ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ قَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ أُتِيتَ بِطَعَامٍ مِنْ السَّمَاءِ قَالَ نَعَمْ أُتِيتُ بِطَعَامٍ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَلْ كَانَ فِيهِ مِنْ فَضْلٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا فُعِلَ بِهِ قَالِ رُفِعَ إِلَى السَّمَاءِ وَقَدْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنِّي غَيْرُ لَابِثٍ فِيكُمْ إِلَّا قَلِيلًا ثُمَّ تَلْبَثُونَ حَتَّى تَقُولُوا مَتَى مَتَى ثُمَّ تَأْتُونِي أَفْنَادًا يُفْنِي بَعْضُكُمْ بَعْضًا بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ مُوتَانٌ شَدِيدٌ وَبَعْدَهُ سَنَوَاتُ الزَّلَازِلِ

हामीलाई [मुहम्मद बिन अल मुबारक] ले हामीलाई [मुआविया बिन याह्या] ले हामीलाई [अरथा बिन अल मुन्दजिर] ले [दलामराह बिन हबीब] बाट बताएका छन् उनले भने कि मैले मस्लामा अस सकूनीलाई सुनेको छु - मुहम्मद बाहेक अरूले भनेका अनुसार - [सलामा अस सकूनी] उनले भने; जब हामी रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग थियौं, अचानक कसैले भन्यो; 'हे रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, के तपाईंलाई आकाशबाट खाना दिइएको छ? उनले जवाफ दिए: हो, मलाई खाना दिइएको थियो। उनले फेरि सोधे; 'हे अल्लाहका रसूल सुबहानु व तआला, के अझै केही खाना बाँकी छ?' उनले जवाफ दिए: 'हो।' उनले फेरि सोधे, उसलाई के गरिएको थियो? उनले जवाफ दिए: 'यो स्वर्गमा फिर्ता लगिएको छ, र मलाई यो प्रकट गरिएको छ कि म तिमीसँग लामो समय बाँच्ने छैन, त्यसपछि तिमी बाँच्नेछौ जबसम्म तिमीले भन्नेछौ; 'केही समय?' त्यसपछि तिमीहरू एकअर्कालाई नष्ट गर्ने समूहमा मकहाँ आयौ, संसारको अन्त्य हुनुभन्दा पहिले भयानक मृत्यु हुनेछ, र त्यसपछि भूकम्पले भरिएका वर्षहरू आउनेछन्।

हदीस

Imam Darimi : 56

أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِقَصْعَةٍ مِنْ ثَرِيدٍ فَوُضِعَتْ بَيْنَ يَدَيْ الْقَوْمِ فَتَعَاقَبُوهَا إِلَى الظُّهْرِ مِنْ غُدْوَةٍ يَقُومُ قَوْمٌ وَيَجْلِسُ آخَرُونَ فَقَالَ رَجُلٌ لِسَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَمَا كَانَتْ تُمَدُّ فَقَالَ سَمُرَةُ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ تَعْجَبُ مَا كَانَتْ تُمَدُّ إِلَّا مِنْ هَا هُنَا وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى السَّمَاءِ

[उस्मान बिन मुहम्मद] ले हामीलाई जानकारी दिएका छन् कि [यजीद बिन हारुन] ले हामीलाई जानकारी दिएका छन् कि [सुलेमान अत तैमी] ले हामीलाई [अबु अल 'अला'] बाट [समुरह बिन जुनदुद] बाट जानकारी दिएका छन् कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई मासुको दलिया भएको ठूलो कचौरा दिइएको थियो, त्यसपछि त्यो कचौरा मानिसहरूको बीचमा राखियो, त्यसैले तिनीहरूले दिउँसोको खानाको लागि जुहरको नमाज पालैपालो पढे, कोही उभिएर र कोही बसेर। अनि कसैले समुरह बिन जुनदुबलाई सोध्यो: के यो खाना भर्खरै त्यहाँबाट आएको हो? समुरहले जवाफ दिए: 'तिमी के कुराले छक्क परेका छौ? यो त्यहाँबाट मात्र ल्याइएको थियो,' जबकि उनले आफ्नो हातले आकाशतिर इशारा गरे।'

हदीस

Imam Darimi : 57

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سَوَّارٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي لَيْلَةٍ إِضْحِيَانَ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهِ وَإِلَى الْقَمَرِ قَالَ فَلَهُوَ كَانَ أَحْسَنَ فِي عَيْنِي مِنْ الْقَمَرِ

हामीलाई [मुहम्मद बिन सईद] ले बयान दिएका छन् [अब्दुर रहमान बिन मुहम्मद] ले [अशअत्स बिन शवर] ले [अबु इसहाक] ले [जबिर बिन समुरह] बाट बयान दिएका छन् उनले भने, मैले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमलाई पूर्णिमाको रातमा देखेँ र उहाँले रातो लुगा लगाउनुभएको थियो, त्यसपछि मैले पालैपालो उहाँलाई हेरेँ र चन्द्रमालाई हेरेँ।

पुष्टि गर्ने हदीस (25)

हदीस

Imam Darimi : 58

أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ابْنُ أَخِي مُوسَى عَنْ عَمِّهِ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَجَ الثَّنِيَّتَيْنِ إِذَا تَكَلَّمَ رُئِيَ كَالنُّورِ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ ثَنَايَاهُ

हामीलाई [इब्राहिम बिन अल मुन्दजिर] ले हामीलाई [अब्दुल अजीज बिन अबू थाबित अज जुहरी] ले मलाई [इस्माइल बिन इब्राहिम] - मेरो भाइको छोरा, मुसा - ले आफ्नो काका [मूसा बिन 'उकबा] बाट [कुरैब] ले [इब्न अब्बास] रदलियाल्लाहु'आन्हुबाट बताउँछन्, उनले भने, 'नबी सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमको खुट्टा खुकुलो थियो, जब उहाँ बोल्नुहुन्थ्यो तब उहाँको दुई खुट्टाको बीचबाट प्रकाश निस्किरहेको जस्तो देखिन्थ्यो।'

हदीस

Imam Darimi : 59

أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مِسْعَرٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَنْجَدَ وَلَا أَجْوَدَ وَلَا أَشْجَعَ وَلَا أَضْوَأَ وَأَوْضَأَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

हामीलाई [महमूद बिन घैलान] ले बताएका छन् [यजीद बिन हारुन] ले हामीलाई [मिस'आर] ले [अब्दुल मलिक बिन 'उमैर] बाट बताएका छन् उनले भने; [इब्न उमर] ले भनेका छन्; मैले कहिल्यै पनि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम भन्दा छिटो लड्ने, सफा, बहादुर र तेजस्वी व्यक्ति देखेको छैन।

हदीस

Imam Darimi : 60

أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ قُلْتُ لِلرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ صِفِي لَنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّ لَوْ رَأَيْتَهُ رَأَيْتَ الشَّمْسَ طَالِعَةً

हामीलाई [इब्राहिम बिन अल मुन्दजिर अल हिजामी] ले हामीलाई [उबैदुल्लाह बिन मुसा] ले हामीलाई [उसामाह बिन जैद] ले [अबू 'उबैदाह बिन मुहम्मद बिन 'अम्मर बिन यासिर] बाट बताएका छन् उनले भने; मैले [अर रुबै' बिन्त मुअव्विज बिन 'अफ्रा' लाई भने; कृपया मलाई व्याख्या गर्नुहोस्, -कसरी - रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, तब उहाँले भन्नुभयो; हे मेरो छोरा, यदि तिमीले उसलाई देख्यौ भने, यो सूर्य उदाएको देखे जस्तै हुनेछ।