Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 हदीस
हदीस
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
हामीलाई [मुहम्मद बिन युसुफ] ले [सुफयान] ले [अल आमसी] ले [अबु वाईल] ले [अब्दुल्लाह] ले बताएपछि उनले भने, “एक जना मानिस अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ आएर सोधे: हे अल्लाहका रसूल, के कसैलाई अज्ञानताको समयमा गरेको खराब कामको लागि सजाय दिइनेछ?” रसूलले जवाफ दिए: जसले आफ्नो इस्लामिक कालमा राम्रो व्यवहार गर्यो, उसलाई अज्ञानताको कालमा गरेको खराब कामको लागि सजाय दिइएन, तर जसले आफ्नो इस्लामिक कालमा नराम्रो - नराम्रो व्यवहार गर्यो, उसलाई उसको पापको लागि सजाय दिइयो - चाहे त्यो विगत होस् वा भविष्य।”
हदीस
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
हामीलाई [अल वालिद बिन अन नद्लर अर रम्ली] ले [मसरह बिन मअबद] बाट - बनी अल हरीथ बिन अबू अल हरामबाट - लखमिनबाट - [अल वादलिन] बाट रिपोर्ट गरिएको छ कि एक जना मानिस रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकहाँ आए र भने: हे अल्लाहका रसूल, हामी मूर्तिहरूको पूजा गर्ने अज्ञानी मानिसहरू थियौं र हामीले आफ्ना बच्चाहरूलाई मार्यौं, त्यस समयमा हाम्रा बच्चाहरू थिए जुन मैले उनलाई बोलाउँदा खुसी हुन्थे। एक दिन मैले उनलाई बोलाएँ र उनले तुरुन्तै जवाफ दिए र मेरो पछि लागे। जब म एक पारिवारिक इनारमा पुगेँ, मैले तुरुन्तै उनको हात समातेर इनारमा फ्याँकिदिएँ, त्यो उनको साथ मेरो समयको अन्त्य थियो। उनले 'हे मेरा बुबा, हे मेरा बुबा।' अल्लाहका रसूल रुनुभयो जबसम्म उनको आँसु बग्न सकेन। त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग बसिरहेको एक जनाले त्यो मानिसलाई भन्यो: तिमीले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई दुःखी बनाएका छौ। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले त्यस मानिसलाई भन्नुभयो: उसलाई छोडिदेऊ किनभने ऊ कुनै महत्त्वपूर्ण कुराको बारेमा सोधिरहेको थियो जुन उसले सामना गरिरहेको थियो, त्यसपछि रसूलले त्यस मानिसलाई भन्नुभयो: आफ्नो कथा फेरि दोहोर्याऊ, त्यसपछि उसले कथा दोहोर्यायो र रसूल फेरि रोए जबसम्म उनको आँसु बगेन, उनको दाह्री भिज्यो, त्यसपछि उनले भने: अल्लाह सुबहानु वता'आलाले अज्ञानताको समयमा गरिएका पापहरू मेटाइदिएका छन्, त्यसैले आफ्नो कार्यहरू नयाँ सफा चादरबाट सुरु गर।
हदीस
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
[हारुन बिन मुआवियाह] ले हामीलाई [इब्राहिम बिन सुलेमान अल मुअद्दिब] बाट [अल अमाश] बाट [मुजाहिद] बाट जानकारी दिएका छन्, [मेरो पूर्व दास] ले मलाई भने; कि उनको परिवारले चीज र दूधले भरिएको एउटा भाँडो आफ्ना देवताहरूलाई चढाउन सुम्पिएको थियो, उनले भने; मेरो परिवारले ती देवताहरूको डरले मलाई चीज खानबाट निषेध गर्यो; त्यसपछि एउटा कुकुर आयो, चीज खायो र दूध पियो र मूर्तिहरूमा पिसाब गर्यो, अर्थात् इकाफ र नाइलाहका मूर्तिहरू। हारुनले भने: अज्ञानताको समयमा जब एक व्यक्ति यात्रा गर्न चाहन्थ्यो उसले चारवटा ढुङ्गाहरू लैजान्थ्यो, जसमध्ये तीनवटा भाँडोलाई समर्थन/समर्थन गर्नका लागि थिए - भाँडो/भाँडो - र चौथो उसको पूजा गर्न, आफ्नो कुकुरलाई तालिम दिन र आफ्नो बच्चालाई मार्नको लागि थियो।
हदीस
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
हामीलाई [मुजाहिद बिन मुसा] ले [रैहान इब्नू सईद अस सामी] ले [अब्बाद इब्नू मन्सुर] ले [अबु राजा] बाट बताएका छन्, उनले भने: अज्ञानताको समयमा, जब हामीले राम्रो ढुङ्गा भेट्यौं, हामी त्यसको पूजा गर्थ्यौं र जब हामीले राम्रो ढुङ्गा भेटेनौं, बालुवा जम्मा गर्थ्यौं। त्यसपछि हामीले एउटा शफी ऊँट ल्यायौं, जब ऊँट त्यसलाई पछ्याउँदै थियो, हामीले संकलन गरेको बालुवाको थुप्रोलाई पानी दिनको लागि त्यसको दूध निचोरेर राख्यौं, त्यसपछि हामीले त्यो ठाउँमा बस्दासम्म बालुवाको थुप्रोको पूजा गर्थ्यौं। अबू मुहम्मदले भने: शफी ऊँटहरू धेरै दूध हुने ऊँटहरू हुन्।
हदीस
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
हामीलाई [अल हसन बिन अर रबी' ले बताएका छन् [अबुल अहवास] ले [अल आमसी] बाट [अबु सालिह] बाट बताएका छन्, उनले भने; [काब] ले भने; हामीले यसमा लेखिएको पायौं: मुहम्मद रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, उहाँ आफ्नो बोलीमा कठोर हुनुहुन्थ्यो, चरित्रमा कठोर हुनुहुन्थ्यो, बजारमा हुँदा ठूलो स्वरमा बोल्नुहुन्थ्यो, खराबीको बदला खराबले लिनुहुन्थ्यो, तर क्षमा र क्षमा गरेर जवाफ दिनुहुन्थ्यो, उहाँका मानिसहरू सधैं तहमिद गर्ने मानिसहरू थिए - अल्लाहको प्रशंसा गर्ने - बर्तकबीर - अल्लाहको महिमा गर्ने - हरेक उच्च स्थान/चढाई, वा युद्धमा, तिनीहरूले प्रत्येक घरमा अल्लाह सुबहानु वा तआलाको प्रशंसा गर्थे, तिनीहरूको बीचमा सारङ्ग लगाएर, तिनीहरूको वुझको प्रत्येक सदस्यमा वुझ गर्थे, तिनीहरूको प्रार्थनाको लागि आह्वान आकाशमा सुनिन्छ, युद्धको समयमा तिनीहरूको शाफ प्रार्थनाको समयमा तिनीहरूको शाफ जस्तै हुन्छ, तिनीहरूको आवाज - कुरान पढ्दा र धिकर गर्दा - मौरीको गर्जन जस्तै हुन्छ, उहाँको जन्मस्थान मक्कामा छ र उहाँको प्रवास स्थान थबाह - मदीना - मा छ र उहाँको राज्य शाममा छ।
हदीस
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन सालिह] ले मलाई [अल लैत्स] ले मलाई [खालिद इब्नू याजिद] ले [सईद इब्न अबू हिलाल] ले [हिलाल बिन उसामा] ले ['अथा' बिन यासर] ले [इब्न सलाम] ले भनेका छन् कि उनले भनेका छन्; हामीले रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको चरित्र पत्ता लगायौं 'वास्तवमा हामीले तपाईंलाई साक्षी, शुभ समाचार दिने र चेतावनी दिने व्यक्तिको रूपमा पठाएका छौं', जसले उम्मीलाई मद्दत गर्दछ, तपाईं मेरो सेवक मेरो रसूल हुनुहुन्छ, मैले उनको नाम अल मुतवक्किल राखेको छु, उनको बोली कठोर थिएन र उनको स्वभाव कठोर थिएन, उनी बजारमा चिच्याउँथेनन् र खराबीको बदला खराब गर्दैनथे, तर उनलाई क्षमा गरेर हामीले एउटा धर्मलाई सिधा बनायौं जुन कुनै ईश्वर छैन भन्ने गवाहीबाट विचलित भएको थियो। अल्लाह सुबहानु वा तआला बाहेक पूजा गर्ने अधिकार छ, यो गवाहीले हामी अन्धा आँखा, बहिरा कान र बन्द हृदयहरू खोल्न सक्छौं। ['अथा' बिन यासर] ले भने; [अबु वाकिद अल लैत्सी] ले मलाई भने कि उनले [काब] लाई पनि इब्न सलामले भनेको कुरा भनेको सुनेका थिए।
हदीस
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
हामीलाई [जैद बिन युसुफ] ले बताएका छन् [अबु 'अवानाह] ले [अब्दुल मलिक बिन उमैर] ले [जकवान अबू सालिह] ले [काब] ले बताएका छन् कि पहिलो अनुच्छेदमा लेखिएको छ; मुहम्मद अल्लाह सुबहानु वा तआलाका रसूल र मेरो चुनिएको सेवक हुन्, उनको बोली कठोर छैन, उनको स्वभाव चर्को छैन, उनी बजारमा ठूलो स्वरमा बोल्दैनन्, उनी खराबीको बदला खराबले गर्दैनन् तर क्षमा र क्षमाले जवाफ दिन्छन्, उनको जन्मस्थान मक्कामा छ र उनको बसाइँसराइको ठाउँ थैबामा छ र उनको राज्य/शक्ति शाममा छ। अनि दोस्रो अनुच्छेदमा लेखिएको छ, मुहम्मद अल्लाह सुभानाहु वा तआलाका रसूल हुन्, उनका मानिसहरू अल्लाहको सबै महिमाको लागि सधैं प्रशंसा गर्ने मानिसहरू हुन्, सूर्यको अवलोकन गर्नेहरू - प्रार्थनाको समय जान्न - समय आउँदा प्रार्थना गर्नेहरू, यद्यपि तिनीहरू फोहोर ठाउँमा छन्, बीचमा सारोङ लगाएर, आफ्नो वुझको सबै भाग धुने, र रातमा तिनीहरूको आवाज मौरीको गर्जन जस्तै हावामा सुनिन्छ - पूजा र रोइरहने दृढताको कारण।
हदीस
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
हामीलाई [मुजाहिद बिन मुसा] ले बताएका छन् [मान इब्न 'ईसा] ले हामीलाई [मुआविया बिन सालिह] ले [अबू फरवा] ले [इब्न 'अब्बास] रद्लीयल्लाहु'आन्हुबाट बताएका छन् कि उनले काब अल अहबरलाई सोधे; रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको चरित्र तपाईंले तोरातमा कसरी पाउनुभयो?, [काब] ले जवाफ दिए; हामीले पत्ता लगायौं कि मुहम्मद बिन अब्दुल्लाह मक्कामा जन्मेका थिए, थाबा वा मदीनामा बसाइँ सरेका थिए, उनको राज्य सिरियामा हुनेछ, उनी क्रूर व्यक्ति होइनन्, उनी बजारमा ठूलो स्वरमा आवाज निकाल्दैनन्, उनी खराबीको बदला खराब गर्दैनन् तर क्षमा गर्छन् र क्षमा गर्छन्, उनका मानिसहरूले सधैं उनको प्रशंसा गर्छन्। तिनीहरू राम्रो होस् वा नराम्रो, हरेक विजयमा अल्लाह सुबहानु वा तआलाको प्रशंसा गर्छन्, तिनीहरू आफ्नो वुझ गर्ने सदस्यहरू धुन्छन्, आफ्नो बीचको भागमा सारोङ लगाउँछन्, तिनीहरू युद्धमा मार्च गरे जस्तै प्रार्थनामा लाइनमा बस्छन्, तिनीहरूको मस्जिदहरूमा तिनीहरूको आवाज मौरीको गर्जन जस्तै हुन्छ, तिनीहरूको मुअज्जिनको आवाज आकाशमा सुन्न सकिन्छ।
हदीस
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
हामीलाई [हैवा बिन सुरैह] ले बताएका छन् [बाकिया बिन अल वालिद अल मैतामी] ले हामीलाई [बुहैर बिन साद] ले [खालिद बिन म'दान] ले [जुबैर बिन नुफैर अल हदलरामी] ले बताएका छन्; रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'तिमीहरूकहाँ एक रसूल आउनुभएको छ जो न त कमजोर छ न त अल्छी, - बेफिक्री हृदयहरूलाई जगाउन, बन्द आँखा खोल्न, बहिरा कानहरूलाई सुन्न, बाङ्गो जिब्रोलाई सीधा गर्न पठाइएको छ, ताकि यो भनियोस्: अल्लाह सुबहानु व तआला बाहेक कुनै ईश्वर छैन जसको पूजा गर्न योग्य छ।'
हदीस
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
हामीलाई [मुहम्मद बिन याजीद अल हिजामी] ले [इश्क बिन सुलेमान] लाई [अम्र बिन अबू कैस] बाट [अथा] ले बताएका छन्, उनले भने, "नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका एक साथीलाई उसको आवश्यकता थियो। उनी उनीसँगै हिँडे, जबसम्म उनी घरमा प्रवेश गरे र उनको एउटा खुट्टा घर भित्र र अर्को बाहिर थियो, तब यस्तो लाग्थ्यो कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम एक जना मानिससँग कुराकानी गरिरहेका थिए, त्यसपछि उनी फर्किए र साथीलाई भने: के तिमीलाई थाहा छ म कोसँग कुरा गरिरहेको थिएँ? उनी एक स्वर्गदूत थिए जसलाई मैले पहिले कहिल्यै देखेको थिइनँ, स्वर्गदूतले आफ्नो प्रभुसँग मलाई नमस्कार गर्न अनुमति मागे। अल्लाह भन्नुहुन्छ: 'साँच्चै, हामी तिमीकहाँ आएका छौं वा कुरानलाई मुद्दाको निर्णयकर्ताको रूपमा र सकिनाहलाई धैर्यताको रूपमा र अल फुरकुनलाई मार्गदर्शकको रूपमा अवतरित गरेका छौं।"
हदीस
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
हामीलाई [मुजाहिद बिन मुसा] ले हामीलाई [रैहान इब्नु सईद] ले हामीलाई [अब्बाद इब्नु मन्सुर] ले [अय्युब] ले [अबु किलाबा] ले [अतियाह] ले भन्नुभएको छ कि उनले [रबियाह अल जुरासी] लाई यसो भन्दै सुनेका थिए; पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई ल्याइयो र उनलाई भनियो, कृपया आफ्ना आँखाहरूलाई सुत्न दिनुहोस्, आफ्ना कानहरूलाई सुन्न दिनुहोस्, र आफ्ना हृदयहरूलाई सोच्न दिनुहोस्। उनले भने: त्यसपछि मेरा आँखाहरूले देख्छन्, आफ्ना कानहरूले सुन्छन्, र आफ्ना हृदयहरूले सोच्छन्। उनले भने; मलाई जानकारी प्राप्त भयो 'एक मालिक छ जसले घर बनाउँछ, त्यसपछि भोज प्रदान गर्दछ, त्यसपछि उसले कसैलाई भोजमा आमन्त्रित गर्न पठाउँछ, जसले पुकार्नेको पुकार सुन्छ र घरमा प्रवेश गर्छ र खाना खान्छ, प्रभु उससँग प्रसन्न हुनेछन्। अर्कोतर्फ, जसले पुकार्नेको पुकार सुन्दैन र घरमा प्रवेश गर्दैन र खाना खाँदैन, मालिक उससँग रिसाउनेछ।' त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: मालिक अल्लाह सुबहानु व तआला हुनुहुन्छ, पुकार्ने मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हुनुहुन्छ, घर इस्लाम हो, र खाना स्वर्ग हो।
हदीस
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
हामीलाई जानकारी दिएका छन् [अल हसन बिन 'अली] ले हामीलाई [अबू उसमाह] [जफर बिन मैमुन अत तमीमी] बाट [अबू उस्मान अन नहदी] बाट बताएका छन् कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लम बथा' मा गए र उनीसँगै इब्न मसूद रदलियाल्लाहु'आन्हु, त्यसपछि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लम इब्न मसूद रदलियाल्लाहु'आन्हुलाई लिएर बथा' मा गए, त्यसपछि उनले इब्न मसूदलाई बसाए र उनको लागि लाइन बनाए। त्यसपछि उनले भने: यो ठाउँ कहिल्यै नछोड, किनभने केही मानिसहरू तिमीलाई भेट्नेछन् र तिमी उनीहरूसँग बोल्नेछैनौ, र तिनीहरूले तिमीसँग बोल्नेछैनन्। त्यसपछि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमले जहाँ चाहन्थे आफ्नो यात्रा जारी राखे। त्यसपछि तिनीहरू लाइनमा आए र तिनीहरूले यसलाई पार गरेनन्, त्यसपछि तिनीहरू अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमकहाँ गए। रातको अन्त्यतिर उहाँ मेरो नजिक आउनुभयो र मेरो तिघ्रालाई तकिया बनाएर सुत्नुभयो, र जब उहाँ सुत्नुभयो उहाँले आफ्नो सास सुन्न सक्नुहुन्थ्यो। जब रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मेरो तिघ्रामा सुतिरहनुभएको थियो, मानिसहरू सेतो लुगा लगाएर सुन्दर अनुहार भएका आए। हाहाहा, तिनीहरू कति सुन्दर छन्! तिनीहरूको एउटा समूह पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको टाउकोमा बस्यो र अर्को समूह हाम्रो छेउमा बस्यो र तिनीहरूले एकअर्कालाई भने: हामीसँग कहिल्यै त्यस्तो नोकर थिएन जसलाई पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई दिइएको जस्तो उपहार दिइएको होस्। यो व्यक्तिको आँखा सुतेको छ तर उसको हृदय जागृत छ, उसको लागि एउटा दृष्टान्त बनाऊ। ठीक छ, ऊ एक मालिक जस्तै हो जसले दरबार बनाउँछ, त्यसपछि खाना बनाउँछ र मानिसहरूलाई खान र पिउन आमन्त्रित गर्छ, त्यसपछि मानिसहरू आकाशमा उक्लिन्छन्। त्यसपछि अल्लाहका रसूल (अल्लाहको शान्ति र आशीर्वाद उहाँमाथि रहोस्) उठे र उहाँले मलाई भन्नुभयो: के तिमीलाई थाहा छ तिनीहरू को हुन्? तब मैले जवाफ दिए: अल्लाह सुबहानु वा तआला र उनका रसूललाई राम्ररी थाहा छ। त्यसपछि उनले भने: तिनीहरू स्वर्गदूतहरू हुन्। त्यसपछि उनले फेरि भने: के तपाईंलाई थाहा छ उपमा के हो? मैले भने अल्लाह सुभानाहु वा तआला र उनका रसूल जसले राम्रोसँग जान्दछन्, उनले जवाफ दिए: अर रहमानले स्वर्ग निर्माण गरे, त्यसपछि आफ्ना सेवकहरूलाई बोलाए, जसले स्वीकार गर्छ स्वर्गमा प्रवेश गर्नेछ र जसले अस्वीकार गर्छ उसले उसलाई दण्ड र यातना दिनेछ।
हदीस
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
हामीलाई [नुआइम बिन हम्मद] ले [बाकियाह] ले [बहिर] बाट [खालिद बिन मा'दान] ले हामीलाई [अब्दुर रहमान बिन 'अम्र अस सुलामी] ले [उतबा बिन 'अब्द अस सुलामी] ले [उतबा बिन 'अब्द अस सुलामी] ले बताएका छन् कि उनले उनीहरूलाई भने, र उनी पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका साथीहरू मध्ये एक थिए, एक जना मानिसले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई सोध्यो: हे अल्लाहका रसूल, तपाईंको जीवनको सुरुवात के थियो? उनले जवाफ दिए: त्यस समयमा मेरी धर्मपुत्र आमा बनी साद बिन बकरकी एक महिला थिइन्। त्यस समयमा म र त्यो जनजातिको अर्को सानो बच्चा गाईवस्तु चराइरहेका थियौं। हामीले खाना ल्याएनौं, त्यसैले मैले आफ्नो साथीलाई सोधें: हे मेरो भाइ, घर जानुहोस् र हाम्री आमालाई खाना माग्नुहोस्। त्यसपछि मेरो भाइ गयो र म गाईवस्तुहरूको हेरचाह गर्न एक्लै छोडिएँ। अचानक दुई सेता चराहरू चीलहरू जस्तै आए, तिनीहरूमध्ये एकले अर्कोलाई भन्यो, के यो साँच्चै उहाँ हुनुहुन्छ? अर्कोले जवाफ दियो; हो! त्यसपछि दुवै जनाले मलाई घेरे र मलाई तानेर बाहिर फैलाए, त्यसपछि तिनीहरूले मेरो पेट काटे र मेरो मुटु निकाले, यसलाई काटे र दुई कालो डल्ला निकाले। त्यसपछि ती दुई मध्ये एकले आफ्नो साथीलाई भन्यो: मलाई हिउँको पानी देऊ र त्यसपछि उसले मेरो पेट धुन प्रयोग गर्नेछ। त्यसपछि फेरि भन्यो: मलाई चिसो पानी देऊ'। र उसले मेरो मुटु धुन्थ्यो। त्यसपछि उसले भन्यो: मलाई अस सकिना - शान्ति - देऊ! त्यसपछि उसले मेरो मुटुमा छर्क्यो। त्यसपछि तिनीहरूमध्ये एकले आफ्नो साथीलाई भन्यो: उसलाई सिलाई! त्यसपछि यसलाई सिलाई र उसले खतम नुबुवाह - पैगम्बरहरूको आवरण - ले चिन्ह लगायो। त्यसपछि तिनीहरूमध्ये एकले आफ्नो साथीलाई भन्यो: उसलाई एक तराजुमा राख र उसको हजार मानिसहरूलाई एउटै तराजुमा राख। त्यसपछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: त्यस समयमा मैले मेरो माथि एक हजार मानिसहरू देखेँ त्यसैले म डराएको थिएँ कि तिनीहरूमध्ये केही ममाथि खस्नेछन्, त्यसपछि त्यो मानिसले फेरि भन्यो: यदि उसको मानिसहरूलाई उसको साथमा तौलिएको भए, ऊ निश्चित रूपमा उसको मानिसहरू भन्दा भारी हुनेछ र त्यसपछि दुवैले मलाई छोडे। अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभयो: म धेरै डराएको थिएँ, त्यसैले म दौडेर मेरी सुसारेकहाँ गएँ र मलाई के भएको थियो भनेर बताएँ। उनी चिन्तित थिइन् कि मलाई केही हुन सक्छ, त्यसैले उनले भनिन्: म तिम्रो लागि अल्लाह सुभानाहु वा तआलाको शरण चाहन्छु। त्यसपछि उनले आफ्नो सवारी तयार पारे र मलाई ऊँटमा चढाए र मेरो पछि लागे जबसम्म हामी मेरी आमाकहाँ नपुग्यौं, त्यसपछि उनले उनलाई भने: मैले ममाथि राखिएको भरोसा र बोझ पूरा गरेको छु, त्यसपछि उनले मलाई के भएको थियो भनेर उनलाई बताए। तर त्यसले उनलाई दुःखी बनाएन, वास्तवमा मेरी आमाले जवाफ दिइन्: वास्तवमा, मैले उनलाई मेरो गर्भबाट बाहिर निस्कँदा देखेको थिएँ, अर्थात् सिरियाको सिंहासनलाई उज्यालो पार्ने प्रकाश।
हदीस
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन इमरान] ले बताएका छन् [अबु दाऊद] ले हामीलाई [जफर बिन उत्स्मान अल कुरसी] ले [उस्मान बिन उरवा बिन अज जुबैर] ले [उनका बुबा] ले [अबु दजार अल गिफारी] रद्लीयल्लाहुआन्हुबाट] बताएका छन्, उनले भने, मैले सोधेँ, हे अल्लाहका रसूल, तपाईं कसरी पक्का हुन सक्नुहुन्छ कि तपाईं एक अगमवक्ता हुनुहुन्छ? पैगम्बरले जवाफ दिए: हे अबु दजार, म मक्काको एउटा उपत्यकामा हुँदा दुई स्वर्गदूतहरू मकहाँ आए। तिनीहरूमध्ये एक पृथ्वीमा ओर्लन्छ र अर्को स्वर्ग र पृथ्वीको बीचमा हुन्छ। तिनीहरूमध्ये एकले आफ्नो साथीलाई भन्यो: के यो साँच्चै उहाँ नै हुनुहुन्छ? त्यसपछि उसको साथीले जवाफ दियो: हो! त्यसपछि फेरि भन्यो: त्यसो भए उसलाई कसैसँग तौल गर, त्यसपछि मलाई दस जनासँग तौल गरिनेछ र म तिनीहरूभन्दा भारी छु। त्यसपछि उसले फेरि भन्यो: 'उसलाई सय जनासँग तौल गर', त्यसैले मलाई तौल गरियो र म तिनीहरूभन्दा भारी थिएँ। त्यसपछि उसले फेरि भन्यो: 'त्यसो भए हजार जनासँग तौल गर', त्यसपछि मलाई तौल गरियो र म तिनीहरूभन्दा भारी थिएँ। त्यतिबेला, तराजु धेरै साँघुरो भएकोले म उनीहरूलाई झगडा गरिरहेको देखेको थिएँ, त्यसपछि दुई स्वर्गदूतहरू मध्ये एकले आफ्नो साथीलाई भने: यदि उसलाई उसको सबै मानिसहरूसँग तौलिए पनि, ऊ अझै पनि तिनीहरूभन्दा भारी हुनेछ।
हदीस
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
हामीलाई [इस्माइल बिन खलील] ले बताए [अली बिन मुशीर] ले बताए [अल आमसी] ले [अबु सालिह] बाट बताए, उनले भने; एक पटक रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले तिनीहरूलाई बोलाउनुभयो; हे मानिसहरू, साँच्चै म दया र मार्गदर्शक हुँ।
हदीस
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
हामीलाई [मुहम्मद बिन थरिफ] ले हामीलाई [मुहम्मद बिन फुदलाइल] ले हामीलाई [अबु हाय्यान] ले ['अथा'] बाट [इब्न उमर] रद्विलल्लाहु'अनहुबाट] बताएका छन्, उनले भने, 'जब हामी रसूलल्लाहु सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमसँग यात्रामा थियौं, हामी एक बेदुइन अरबलाई भेट्यौं र हामी उनको नजिक पुगेपछि रसूलल्लाहु सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमले उनलाई सोधे: तिमी कहाँ जाँदैछौ? त्यो बेदुइन अरबले जवाफ दियो: म मेरो परिवारलाई भेट्न चाहन्छु। त्यसपछि रसूलले भने: के तिमीलाई केही राम्रो चाहिन्छ? उनले जवाफ दिए: भलाइ के हो? रसूलल्लाहु सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमले भने: अर्थात्, तिमी गवाही दिन्छौ कि अल्लाह सुबहानु व तआला बाहेक अरू कुनै ईश्वर छैन र गवाही दिन्छौ कि मुहम्मद सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लम उनका सेवक र रसूल हुन्। बेदुइन अरबले भन्यो: त्यसो भए तिमीले भनेको कुराको सत्यता कसले प्रमाणित गर्न सक्छ?' पैगम्बरले जवाफ दिए: सलामाको रूख, त्यसैले पैगम्बरले उनलाई बोलाए जब त्यो रूख पहाडको किनारमा थियो, त्यसपछि त्यो रूख जमिनलाई चिरा पार्दै पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको नजिक आयो जबसम्म त्यो रूख रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको अगाडि आइपुग्यो। पैगम्बरले उनलाई तीन पटक गवाही दिन भने। उनले पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भने जस्तै तीन पटक गवाही दिए र त्यसपछि त्यो रूख उम्रिएको ठाउँमा फर्कियो। बेदुइन अरब आफ्नो समुदायकहाँ फर्कियो र भन्यो: यदि तिनीहरूले मेरो पछि लागे भने, म तिनीहरूलाई राजालाई भेट्न लैजानेछु - रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम -, यदि होइन भने म राजाकहाँ फर्कनेछु र उनीसँगै बस्नेछु।
हदीस
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
उबैदुल्लाह बिन मुसाले हामीलाई ईसा बिन अब्दुल मलिकबाट अबू अज़ जुबैरबाट जाबिर (अल्लाह उहाँमाथि प्रसन्न हुनुहोस्) बाट बताउँछन् जसले भन्छन्: म अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) सँग यात्रामा निस्केको थिएँ, र जब उहाँ शौच गर्न चाहनुहुन्थ्यो, उहाँ देखिन नसक्ने गरी लुक्नुहुन्थ्यो। हामी कुनै रूख वा जीवनको चिन्ह नभएको विशाल खुला मैदानमा थियौं, र उहाँले भन्नुभयो: हे जाबिर, आफ्नो भाँडो लिएर केही पानी लिनुहोस्, र हामीलाई हाम्रो यात्रा जारी राख्न दिनुहोस्। जाबिरले भने, हामीले हाम्रो यात्रा जारी राख्यौं जबसम्म हामी देखिएनौं। अचानक, चार हातको दूरीमा दुई रूखहरू देखा परे। उहाँले भन्नुभयो: कृपया त्यो रूखको नजिक जानुहोस् र त्यससँग कुरा गर्नुहोस्, यसले जवाफ दिनेछ, त्यसैले त्यसलाई भन्नुहोस्: तिम्रो छेउको रूखमा जानुहोस् ताकि म तिमीहरू दुवैको पछाडि बस्न सकूँ। रूखले आफ्नो साथी, यसको छेउको रूखको नजिक पुग्यो, र अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) तिनीहरूको पछाडि बसे, र त्यसपछि ती दुई रूखहरू आफ्नो ठाउँमा फर्किए। त्यसपछि हामीले आफ्नो घोडा चढ्यौं, र मानौं हाम्रो माथि एउटा चराले हामीलाई ढाकिरहेको थियो, त्यसपछि एउटी महिला र उनको बच्चाले अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई रोके, उनले भने: हे अल्लाहका रसूल, मेरो बच्चालाई वास्तवमा हरेक दिन तीन पटक शैतानले सताउँछ। जाबिरले भने; त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले बच्चा लिएर आफ्नो गाडीको अगाडि राखे र भने: टाढा जा, हे अल्लाहका शत्रु! म अल्लाहका रसूल हुँ। रसूलले यो तीन पटक भने। त्यसपछि उनले त्यो महिलालाई फिर्ता गरे। जब हामी हाम्रो यात्राबाट फर्कियौं, हामी मूल बाटोबाट गयौं, र एउटी महिला र उनको बच्चाले हामीलाई दुईवटा भेडा चराउँदै रोके। त्यसपछि उनले भने: 'हे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, कृपया मेरो यो उपहार स्वीकार गर्नुहोस्, जसले तपाईंलाई साँच्चै पठाउनुभयो, शैतान फेरि आउनेछैन।' उनले भने: एउटा लिनुहोस् र अर्को उहाँलाई फिर्ता दिनुहोस्। त्यसपछि हामीले हाम्रो यात्रा जारी राख्यौं र चराहरूले हामीलाई आश्रय दिइरहेका देखिन्थे, अचानक एउटा ऊँट भाग्यो, तर जब यो दुई रूखहरूको बगैंचामा पुग्यो, त्यो तुरुन्तै झुक्यो र सज्दा गर्यो र अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले त्यसलाई समात्नुभयो। रसूलले मानिसहरूलाई सोधे: 'हे मानिसहरू, यहाँ आऊ, यो ऊँट कसको हो?' त्यसपछि अन्सारका केही युवाहरूले जवाफ दिए: 'हे अल्लाहका रसूल, यो हाम्रो हो,' उनले सोधे: 'यसमा के गल्ती छ?' उनीहरूले जवाफ दिए: 'हामी बीस वर्षदेखि यसको हेरचाह गर्दा थकित छौं र यसले धेरै बोसो बढाएको छ - यो मोटो भएको छ - त्यसैले हामी यसलाई काट्न चाहन्थ्यौं र हाम्रा बच्चाहरू बीच बाँड्न चाहन्छौं, तर यो हामीबाट भाग्यो। उनले भने: 'ठीक छ, त्यसो भए मलाई बेच्नुहोस्।' उनीहरूले जवाफ दिए: 'अरे, कुनै आवश्यकता छैन, महाराज, तर यो हजुरको लागि उपहारको रूपमा पर्याप्त छ।' पैगम्बरले भने: 'ठीक छ, यदि यो मेरो हो भने यसको मृत्यु नआउन्जेल राम्रोसँग व्यवहार गर्नुहोस्।' त्यतिबेला मुस्लिमहरूले भने; हे अल्लाहका रसूल, हामीलाई जनावरहरूको राजालाई सजदा गर्ने बढी अधिकार छ, उहाँले भन्नुभयो: एउटा प्राणीले अर्को प्राणीलाई सजदा गर्नु उचित होइन, यदि त्यो अनुमति भएको भए महिलाहरूलाई आफ्ना पतिहरूलाई सजदा गर्न अनुमति दिइन्थ्यो।
हदीस
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
हामीलाई [या'ला] ले [अल अजलाह] लाई [अदज दजय्याल बिन हरमलाह] बाट [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] रद्लीयल्लाहु'आन्हुबाट बताइन्, उनले भने; हामी रसूल सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमसँग यात्रा गरेर फर्कियौं। जबसम्म हामी बनी नज्जरको एउटा गाउँमा पुग्दैनौं, अचानक एउटा ऊँटले बगैंचामा प्रवेश गर्न चाहने सबैलाई रोकिरहेको थियो। यो कुरा रसूल सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमलाई भनियो, त्यसैले उहाँ उहाँकहाँ जानुभयो र ऊँटलाई बोलाउनुभयो। ऊँट आयो र आफ्नो ओठ जमिनमा राख्यो जबसम्म त्यसले उहाँको अगाडि घुँडा टेकेन। त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: मलाई एउटा डोरी ल्याऊ, त्यसपछि उहाँले त्यसलाई डोरीले बाँध्नुभयो र त्यसको मालिकलाई फिर्ता गर्नुभयो। त्यसपछि उहाँले पछाडि फर्केर हेर्नुभयो र भन्नुभयो: स्वर्ग र पृथ्वीको बीचमा कोही पनि छैन जसले जान्दछ कि म साँच्चै अल्लाह सुबहानु व तआलाको रसूल हुँ, अवज्ञाकारीहरू बाहेक; जिन्न र मानवहरूबाट।
हदीस
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
हामीलाई [अल हज्जाज बिन मिन्हाल] ले [हम्मद बिन सलामाह] लाई [फरकद अस सबखी] बाट [सईद बिन जुबैर] बाट [इब्न अब्बास] रद्लीयल्लाहुआन्हुबाट] बताउँछन् कि एक महिला आफ्नो बच्चालाई रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकहाँ लिएर आइन् र भनिन्: 'हे रसूलल्लाह, मेरो बच्चालाई जिन्नले ग्रस्त बनाएको थियो, जिन्न सधैं हामी दिउँसो र बेलुकाको खाना खाँदा आउँछ, र हामीलाई गाली गर्छ।' त्यसपछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले उनको लागि प्रार्थना गर्नुभयो। त्यसपछि उनले बान्ता गरे र उनको मुखबाट कालो कुकुर जस्तो केही निस्कियो र त्यसपछि गए।
हदीस
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
हामीलाई [मुहम्मद बिन सईद] ले बताएका छन् [याह्या बिन अबू बकर अल 'अब्दी] ले [इब्राहिम बिन तहमान] ले [सिमाक] ले [जाबिर बिन समुराह] रद्लीयल्लाहु'आन्हुबाट बताएका छन् उनले भने, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'मलाई साँच्चै थाहा छ कि मक्कामा एउटा ढुङ्गा छ जसलाई उहाँले मलाई पठाउनुभन्दा पहिले प्रयोग गर्नुहुन्थ्यो। साँच्चै मलाई अहिले साँच्चै थाहा छ'।
